تصادفات دوچرخه و اسکوتر الکترونیکی در بین کودکان سر به فلک کشیده است

—میگل سوتومایور—گتی ایماژ

اخیرا، دکتر آلن شرودر در حال قدم زدن در خیابان در شهر نیویورک بود که نسیمی را از ناکجاآباد احساس کرد. او به یاد می آورد: "من به معنای واقعی کلمه حدود چهار اینچ با کسی که سوار دوچرخه برقی می شود فاصله داشتم، احتمالا 30 مایل در ساعت می رفتم که ندیدم."

همانطور که شرودر، متخصص اطفال و محقق در بیمارستان کودکان لوسیل پاکارد استنفورد، به خوبی می‌داند، اگر او ضربه می‌خورد، صدمات وارده می‌توانست شدید باشد. کودکان بیشتری در تصادفات مربوط به وسایل برقی مانند دوچرخه های الکترونیکی و اسکوترهای الکترونیکی صدمه می بینند یا حتی می میرند.

در 2 نوامبر، شرودر و همکارانش مقاله‌ای را در JAMA منتشر کردند که به کودکانی می‌پردازد که پس از تصادف در دوچرخه‌های الکترونیکی، اسکوترهای الکترونیکی، اسکیت‌بردها و دوچرخه‌ها و اسکوترهای سنتی و غیرموتوری به زیرمجموعه‌ای از اورژانس‌ها، بیمارستان‌ها و مراکز مراقبت فوری در سراسر ایالات متحده رفتند. آنها از داده های 2023 تا 2026 استفاده کردند.

صدمات ناشی از دوچرخه‌های الکترونیکی تقریبا 400 درصد افزایش نسبی را در طول دوره مطالعه نشان داد و آسیب‌های اسکوتر الکترونیکی تقریبا 200 درصد افزایش یافت. این تیم همچنین دریافتند که آسیب‌های شدید (نوعی که نیاز به جراحی یا زمان در بخش مراقبت‌های ویژه دارد) در هنگام درگیر شدن یک وسیله نقلیه برقی مانند دوچرخه الکترونیکی یا اسکوتر الکترونیکی، در مقایسه با دوچرخه‌ها و اسکوترهای معمولی، تقریبا دو برابر بیشتر است.

اعداد فقط در حال رشد هستند. دکتر استفانی چائو، جراح ترومای اطفال در بیمارستان کودکان لوسیل پاکارد استنفورد و نویسنده مقاله جدید، می گوید: «این فقط یک افزایش تصاعدی در فراوانی این صدمات است. محققان امیدوارند که مطالعه آنها بتواند شواهدی را برای سیاست‌هایی برای مهار استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی توسط کودکان ارائه دهد - به عنوان مثال، با غیرقانونی ساختن برخی از انواع خاص برای کودکان، و در صورت دستگیری بچه‌ها که در حال استفاده از آن‌ها هستند، هم علیه کودکان و هم والدین آنها اتهاماتی مطرح می‌شود.

اسکوترهای الکترونیکی و دوچرخه های الکترونیکی چیست؟

اسکوترهای الکترونیکی مشابه اسکوترهای کیک، دستگاه‌های ایستاده و دو چرخ هستند که دارای یک چرخ جلویی نیرومند هستند که توسط یک دریچه گاز کار می‌کند. دوچرخه‌های الکترونیکی در ایالات متحده به عنوان دوچرخه‌هایی با پدال‌های کار طبقه‌بندی می‌شوند که دارای کمکی با باتری هستند که به دوچرخه‌سواران امکان می‌دهد با تلاش کمتر از تپه‌ها بالا بروند و به سرعت‌های بیشتری دست یابند. برخی از آنها دریچه گازهای دستی دارند به طوری که یک سوارکار حتی نیازی به استفاده از پدال ندارد.

قوانین مربوط به دوچرخه های الکترونیکی در ایالت ها متفاوت است، برخی اجباری می کنند که سریع ترین کلاس دوچرخه های الکترونیکی، که حداکثر سرعتشان 28 متر بر ساعت است، فقط برای افراد 16 سال به بالا قابل استفاده است، اما شما نیازی به مجوز یا آموزش ندارید. در برخی ایالت ها، پوشیدن کلاه ایمنی از نظر قانونی الزامی است، اما در برخی دیگر نه.

دکتر پریتی پاندا، پزشک اورژانس اطفال در بیمارستان کودکان لوسیل پاکارد استنفورد که در این مطالعه شرکت نداشت، می‌گوید: با این حال، آنچه مردم اغلب «دوچرخه‌های الکترونیکی» می‌نامند، در واقع موتورهای الکترونیکی هستند. او می‌گوید که در هر شیفت کاری که کار می‌کند حداقل یک آسیب در دستگاه الکترونیکی می‌بیند.

موتورهای الکترونیکی که به آن‌ها موتورسیکلت‌های برقی یا دوچرخه‌های خاکی الکتریکی نیز گفته می‌شود، ممکن است قادر به سرعت بیش از 60 m.p.h باشند. مقررات تا کنون ناقص است، اما در کالیفرنیا، اگر اینها برای استفاده در جاده‌های عمومی و نه فقط دارایی خصوصی در نظر گرفته شده‌اند، اینها به عنوان موتورسیکلت طبقه‌بندی می‌شوند - به این معنی که باید ثبت نام و مجهز به پلاک باشند، سواران باید مجوز رانندگی با آنها و خرید بیمه وسایل نقلیه موتوری را داشته باشند، و افراد زیر 16 سال قادر به دریافت گواهینامه نیستند.

هنگامی که پاندا از بیماران جوان خود در اورژانس می پرسد که دوچرخه های الکترونیکی آنها با چه سرعتی حرکت می کنند، او پاسخ هایی مانند سرعت 35-45 m.p.h و حتی بیشتر دریافت می کند. او می‌گوید: «بنابراین، این یک دوچرخه الکترونیکی نیست. در کالیفرنیا و در بسیاری از ایالت‌ها در حال حاضر، دوچرخه‌های الکترونیکی برای کودکانی که معیارهای بالا را ندارند، در واقع غیرقانونی هستند.» "اگر کودکی با یکی از این وسایل غیرقانونی به شخص دیگری آسیب برساند یا اموالی را به طور تصادفی از بین ببرد، هم کودک و هم والدین می توانند مسئولیت کیفری داشته باشند. بنابراین این کار بزرگی است."

پاندا به عنوان بخشی از تحقیقات خود برای فهمیدن اینکه بچه‌ها این روزها دقیقا از چه وسایل الکتریکی استفاده می‌کنند، از پارکینگ‌های دبیرستان محلی بازدید می‌کند که او آن را «شمارش دوچرخه» می‌نامد و آنچه را که روی قفسه‌های دوچرخه است مشخص می‌کند. پاندا می‌گوید: موتورسیکلت‌های الکترونیکی معمولا «آن صندلی موزی را دارند که موتورسیکلت‌ها دارند» در حالی که دوچرخه‌های الکترونیکی معمولا چنین ندارند.

او ادامه می‌دهد: «هفته‌ی گذشته در تعداد کمی از دوچرخه‌ها بیرون بودم، و 80 تا 90 درصد دستگاه‌های الکترونیکی همگی موتورهای الکترونیکی بودند... من دوچرخه‌های الکترونیکی بسیار کمی دیدم.» او پیشنهاد می‌کند که قانون و اجرایی که این وسایل نقلیه را از جاده‌های عمومی و از دست کودکان کوچک‌تر دور می‌کند، می‌تواند یک موهبت قابل توجه برای سلامت عمومی باشد.

چرا دوچرخه های الکترونیکی و اسکوترهای الکترونیکی برای بچه ها خطرناک هستند؟

دوچرخه های الکترونیکی و اسکوترها به ویژه برای این گروه سنی خطرناک هستند زیرا اغلب کودکان قدرت و هماهنگی لازم برای هدایت ایمن این وسایل نقلیه را ندارند و گاهی اوقات از کلاه ایمنی استفاده نمی کنند. و این فقط نوجوانان نیستند که از آنها استفاده می کنند. چائو می‌گوید: «بخش قابل‌توجهی از این آسیب‌ها در واقع در کودکان کمتر از 12 سال رخ می‌دهد. خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم، «اوه، این یک چیز قدیمی‌تر و نوجوانانه است»، اما اینطور نیست.

شما در مورد بچه‌های واقعا جوان مدرسه راهنمایی صحبت می‌کنید که واقعا رشد لوب جلویی برای سوار شدن بر این وسایل نقلیه موتوری واقعا سریع ندارند.

مدت زمان لازم برای متوقف کردن دوچرخه الکترونیکی، اسکوتر الکترونیکی یا موتور الکترونیکی بسیار بیشتر از زمانی است که برای توقف یک دوچرخه یا اسکوتر معمولی لازم است، بنابراین هرگونه تجربه ای که کودکان در دستگاه های سنتی دارند - مانند دوچرخه های معمولی و اسکوترها - بعید است که به نسخه های برقی ترجمه شود.

صدماتی که پزشکان می بینند تا حد زیادی نتیجه این سرعت است. چائو می‌گوید: «شما فقط از دوچرخه سقوط نمی‌کنید و شاید دستتان می‌شکند. آنچه ما در مورد آن صحبت می‌کنیم آسیب‌های بالقوه جدی تهدیدکننده زندگی است، آسیب‌های مغزی جدی». ما در مورد بچه‌های راهنمایی صحبت می‌کنیم که والدینشان این دوچرخه‌ها را برایشان خریده‌اند.»

چه باید کرد؟

به گفته محققان، ممنوعیت کامل دوچرخه های الکترونیکی و اسکوترهای الکترونیکی احتمالا غیرواقعی است، اما به گفته محققان، فضای زیادی برای محدودیت های عقل سلیم وجود دارد.

اول، محدودیت های سنی ثابت و به خوبی اجرا شده ممکن است یک گزینه موثر باشد. شرودر می‌گوید: «من فکر نمی‌کنم کودکان زیر 12 سال باید از وسایل الکترونیکی استفاده کنند. این برای من از منظر سیاست میوه بسیار کم ارزشی است.» شرودر می‌گوید استفاده از کلاه ایمنی طراحی‌شده برای سرعت‌های بالا - چیزی که محافظ‌تر از یک کلاه ایمنی استاندارد دوچرخه است - نیز انتخاب خوبی است. کلاه ایمنی موتور سیکلت با محافظ صورت برای سرعت این وسایل مناسب تر است.

شرودر و چائو هر دو بر اهمیت عدم دسترسی کودکان به این وسایل بدون مکالمه جدی تاکید دارند. برخی از گروه های مراقبت بهداشتی شروع به انتشار برگه های راهنمایی برای کمک به هدایت این چت ها کرده اند. چائو می‌گوید: «قبل از اینکه به فرزندانمان اجازه دهیم سوار این دوچرخه‌ها یا اسکوترهای الکترونیکی شوند، خانواده‌ها واقعا باید کنار هم بنشینند،» و درباره ایمنی و مسئولیتی که باید با استفاده از این دستگاه‌ها همراه باشد، صحبت کنند.