تصاویر ماهواره ای مجموعه ای 2600 ساله را نشان می دهد که در زیر شهری باستانی در مصر مدفون شده است.

در زیر شهر باستانی مصر بوتو در دلتای نیل، باستان شناسان بقایای یک سازه عظیم را کشف کردند که ممکن است زمانی بیش از 2600 سال پیش به عنوان یک مجموعه مذهبی عمل می کرد. این کشف نگاهی اجمالی دیگر به سکونتگاهی را ارائه می دهد که زمانی مرکز مذهبی مهمی در مصر سفلی با دوره اسرارآمیز متروکه ای در تاریخ آن بوده است.

تیمی از محققان مصری این کشف را با استفاده از ترکیبی از تصاویر راداری ماهواره ای و توموگرافی مقاومتی الکتریکی انجام دادند، تکنیکی غیرتهاجمی که از جریان های الکتریکی برای نقشه برداری از سازه های زیرزمینی استفاده می کند. این یافته‌ها که در مجله Acta Geophysica منتشر شده است، نگاهی نادر به لایه‌ای که قبلا غیرقابل دسترس در زیر سکونتگاه‌های باستانی مصر پنهان شده است، ارائه می‌کند.

بوتو که امروزه به نام تل الفرعین (یا تپه فراعنه) شناخته می شود، یکی از مهم ترین مکان های باستان شناسی در دلتای نیل است. این شهر زمانی به عنوان یک مرکز مهم مذهبی و سیاسی مصر باستان سفلی با سابقه ای به بیش از 5000 سال پیش عمل می کرد.

این شهرک با پرستش وادجت، الهه کبرا که به عنوان محافظ مصر سفلی و حاکمان آن خدمت می کرد، مرتبط بود. این شهر باستانی در طول بیشتر تاریخ مصر یک مرکز مذهبی مهم باقی ماند، اگرچه این شهر تقریبا 1500 سال قبل از سکونت مجدد آن خالی از سکنه بود.

از آنجا که بوتو در چندین دوره مختلف سکونت داشت، ساختمان‌های بعدی و ذخایر فرهنگی انباشته شده بقایای باستان‌شناسی قدیمی‌تری را مدفون کردند. برخی از این بقایا در زیر لایه‌های ضخیم خاک رس و سیلت قرار دارند و بخش‌هایی از ذخایر باستان‌شناسی زیر سطح آب‌های زیرزمینی امتداد دارند. این امر حفاری معمولی در اعماق بیشتر را بسیار دشوارتر می کند.

برای غلبه بر این موانع، محققان کشف اخیر به تصاویر ماهواره ای روی آوردند. آنها با استفاده از ماهواره Sentinel-1 آژانس فضایی اروپا، به دنبال الگوهایی در زمین بودند که می‌تواند نشان‌دهنده سازه‌های باستان‌شناسی مدفون باشد.

تجزیه و تحلیل آنها یک ناهنجاری بزرگ و بیضی شکل را در زیر تپه ای به نام Kom C نشان داد. این ناهنجاری تقریبا 420 فوت طول و 203 فوت عرض (128 در 62 متر) داشت. این به محققان کمک کرد تا با استفاده از توموگرافی مقاومتی الکتریکی، منطقه ای را برای بررسی دقیق تر شناسایی کنند، که به آنها اجازه داد تصویر دقیق تری از آنچه در زیر سطح قرار دارد بسازند.

گام بعدی انجام یک بررسی ژئوفیزیکی بود که 15 خط بررسی موازی را ترسیم کرد. در طول این خطوط، آنها صدها الکترود فلزی را به زمین وارد کردند و آنها را به یک سیستم اندازه گیری چند الکترودی متصل کردند. با ارسال جریان های الکتریکی از طریق زمین و اندازه گیری اختلاف ولتاژ حاصل، محققان توانستند مدل هایی از منظره مدفون ایجاد کنند.

اسکن ها چندین لایه از بقایای باستان شناسی را نشان دادند، از جمله یک دیوار آجری برجسته که در عمق 10 تا 20 فوتی (3 و 6 متری) زیر سطح مدفون شده بود. آنها همچنین یک لایه ماسه عمیق تری پیدا کردند که ممکن است به عنوان یک پایه مصنوعی برای سازه عمل کرده باشد.

برای تأیید آنچه در اسکن ها ظاهر شد، محققان سپس یک منطقه 33 در 33 فوت (10 در 10 متر) را با عمق حدود 20 تا 23 فوت (6 تا 7 متر) کاوش کردند. آنها چندین دیوار آجری را که بر روی لایه شن و ماسه قرار داشتند و همچنین اشیاء مختلف مرتبط با اعمال مذهبی را کشف کردند.

این اشیاء شامل طلسم هایی بود که خدایان مصری از جمله وادجت و یک حوض کوچک برای هدایا را نشان می داد. این نشان می دهد که این مجموعه ممکن است به عنوان یک معبد ثانویه خدمت کرده باشد. همچنین ممکن است یک مجتمع خدمات مذهبی، یک اقامتگاه کشیش یا حتی یک ساختمان تشییع جنازه باشد. حفاری های بیشتری برای تعیین عملکرد دقیق آن مورد نیاز است.

محققان تخمین می زنند که قدمت این مجموعه یا به اواخر قرن هشتم قبل از میلاد یا به دوره Saite (دودمان 26) می رسد که در قرن هفتم و ششم قبل از میلاد بر مصر حکومت می کرد. محققان بر این باورند که بوتو پس از پادشاهی قدیم تا حد زیادی متروکه شد و تقریبا به مدت 1500 سال به عنوان یک سکونتگاه خالی از سکنه باقی ماند. در نهایت در دوره میانی سوم اسکان داده شد. در دوره سائیت، سکونتگاه بار دیگر فعالیت قابل توجهی را تجربه کرد.

این ساختار تازه بررسی شده شواهد بیشتری از آن دوره از فعالیت های تازه ارائه می دهد و نشان می دهد که بخش هایی از سکونتگاه باستانی ممکن است هنوز هم ساختمان های مذهبی یا اداری قابل توجهی را در زیر لایه های باستان شناسی بعدی پنهان کند.