تصمیم قاطع آلبرتا برای ماندن در کانادا به کارنی برای مقابله با ترامپ حمایت می‌کند

"بیایید ادامه دهیم": آلبرتایی ها به نتایج همه پرسی جنبش جدایی طلب واکنش نشان می دهند

نخست وزیر مارک کارنی هفته گذشته در یک صحنه که با بنرهای قرمز و سفید روشن "برای همیشه کانادا" مزین شده بود، در جمع مردمی که در کلگری تشویق می کردند، گفت: "رأی دهید که کانادا به آن بستگی دارد."

این پیامی است که به نظر می‌رسد رای‌دهندگان را تحت تأثیر قرار داده است، زیرا نتایج اولیه نشان می‌دهد که بیش از دو سوم رأی‌دهندگان آلبرتا گفته‌اند که می‌خواهند بخشی از کانادا باقی بمانند.

اما آینده فدراسیون همچنان بر ثروتمندترین استان آن است.

آلبرتا با بیشتر ذخایر نفت اثبات شده کانادا و ثروت فراوان گاز و معدنی، نقشی اساسی در تلاش اتاوا برای زنده ماندن از جنگ تجاری تنبیهی با ایالات متحده از طریق تنوع بخشیدن به تجارت، تقویت اقتصاد آن و ایجاد اتحادهای جدید در آن سوی جهان ایفا می کند.

کارنی، رئیس سابق بانک مرکزی که در آلبرتا بزرگ شد، اکنون سازنده اصلی کانادا - در داخل و خارج از مرزهای آن است.

به تاکید در اولین بیانیه وی پس از رأی گیری روز دوشنبه در مورد جدایی در استان، به محض اینکه مقیاس پیروزی مشخص شد: «آنها وحدت را انتخاب کردند تا با هم بسازند و مراقب یکدیگر باشند».

"آری" قاطع آلبرت ها برای ماندن در کانادا به او نیز خشت و ملات سیاسی می دهد.

توماس لوکاسزوک، قانونگذار سابق که مبارزات انتخاباتی او برای همیشه در کانادا نقش کلیدی در نتیجه این همه پرسی ایفا کرد، هشدار داد: «با کانادا درگیر نشوید».

لوکاسزوک خطاب به حامیان خوشحال در ادمونتون، مرکز استان، در حالی که شمارش "آری" برای کانادا مدام در حال کاهش است، تأکید کرد که این رای "پیامی بسیار قوی برای بقیه جهان خواهد فرستاد".

همه می دانند که او در مورد همسایه مزاحم جنوب صحبت می کند - به ویژه رئیس جمهور آن، که مدام تهدید می کند که کانادا را به پنجاه و یکمین ایالت ایالات متحده تبدیل می کند.

در همان روزی که آلبرتایی‌ها درباره آینده خود در کانادا رای می‌دادند، ترامپ در یک گردهمایی در کانزاس پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای ماه آینده آمریکا، سیگنال‌های خود را به شمال فرستاد.

او پیش از این وعده داد: «من به شما اجازه می‌دهم هاکی روی یخ داشته باشید و به شما اجازه می‌دهم سرود ملی «O Canada» خود را نگه دارید.

در آستانه این همه پرسی، کارنی هشداری را تکرار کرد که اغلب به صدا درآمده است که "برخی در خارج از مرزهای ما هستند که برای شکستن ما تلاش می کنند، بنابراین آنها مالک ما هستند" - حتی اگر او توضیح نداده باشد که "آنها" چه کسانی هستند.

و در این زمان تعیین کننده برای اردوگاه جدایی طلبان، برخی در صفوف خود مسیر حرکت خود را پنهان نکردند. برخی از برجسته ترین رهبران آنها اعتراف کردند که سال گذشته سه بار به واشنگتن سفر کردند تا با مقامات وزارت خارجه آمریکا ملاقات کنند و آنچه را که یک آلبرتای مستقل می تواند ارائه دهد - از جمله یک خط لوله احتمالی نفت از طریق ایالات متحده به اقیانوس آرام - را بیان کنند.

اما بقیه جهان ممکن است فقط به آنچه که برای کانادا یک رأی تاریخی بود توجه کنند که باعث ایجاد مکالمات و نگرانی‌ها در سراسر کشور، از ساحل به ساحل به ساحل شد.

مارک کارنی و رهبر آلبرتا، دانیل اسمیت، از نزدیک بر روی فشار برای ایجاد یک خط لوله نفت به سواحل غربی از استان محصور در خشکی کار کرده اند.

پروفسور جانیس استاین، مدیر مؤسس دانشکده امور جهانی و سیاست عمومی مونک در دانشگاه تورنتو، می گوید: «بدون رای به جدایی، اکثر دولت های خارجی، به استثنای ایالات متحده، علاقه چندانی به سیاست داخلی کانادا ندارند.

او در اشاره به فهرست طولانی پروژه های بزرگ کارنی که امیدوار است در نهایت رشد اقتصادی توربوشارژ را افزایش دهد، توضیح می دهد: سرمایه گذاران خارجی بر روی زمان لازم برای تکمیل پروژه های زیرساختی بزرگ، بازگشت سرمایه و مقررات قابل پیش بینی تمرکز دارند. همه آنها گران هستند. ساخت بسیاری از آنها سال ها طول خواهد کشید.

یک طرح بلندپروازانه از قبل شامل یک خط لوله پیشنهادی به سواحل اقیانوس آرام است که فرصت‌هایی را برای نفت آلبرتا برای رسیدن به بازارهای آسیایی باز می‌کند – اقدامی که همچنین به نارضایتی دیرینه آلبرتا مبنی بر خفه شدن اقتصاد آن توسط سیاست‌های فدرال، از جمله مقررات زیست‌محیطی، می‌پردازد.

در تظاهرات هفته گذشته در آلبرتا، اظهار نظر کارنی مبنی بر اینکه خط لوله "وابستگی ما به ایالات متحده را کاهش می دهد" بود که بلندترین و طولانی ترین تشویق های شب را برانگیخت.

پس از رای روز دوشنبه، کارنی - فرستاده ویژه سابق سازمان ملل در امور آب و هوا و امور مالی - به "آزادسازی کامل پتانسیل خود به عنوان یک ابرقدرت انرژی جهانی با آلبرتا به عنوان هسته آن" اشاره کرد. اکنون به نظر می رسد فشارهای سیاسی و اقتصادی اعتبار سبز او را تحت الشعاع قرار داده است.

در حالی که آلبرتا به رد جدایی طلبی رأی می دهد، کارنی می گوید: «نتیجه عالی برای کانادا».

شکست بزرگ برای جنبش جدایی طلب آلبرتا پس از شکست قاطع

«کانادا قوی بسازید» از زمانی که کارنی برای اولین بار وارد عرصه سیاست شد و در آغاز سال گذشته یک تازه کار بود، شعار کارنی بوده است.

در داخل کشور، نتایج گسترده‌ای از نتایج نهایی در 9 سؤال دیگر رفراندوم وجود دارد که به موضوعاتی از قدرت‌های استانی بیشتر، هزینه‌های مهاجرت و تغییرات احتمالی قانون اساسی می‌پردازد.

این نتایج به طور قطع بحث برانگیخت و باعث ایجاد یا شکست معامله می شود که شامل 9 استان دیگر و سه قلمرو کانادا می شود. همه آنها نیز نارضایتی های خاص خود را دارند.

وقتی روزنامه نگاران می پرسند که آیا او زمان زیادی را برای ایجاد اتحادهای سیاسی و مشارکت های تجاری جدید، از جمله پیشنهاد بی سابقه و هنوز نامشخص برای عضویت وابسته در اتحادیه اروپا، وقت زیادی را صرف سفرهای خارجی می کند، نخست وزیر مجبور است از خود دفاع کند.

او اخیرا قبل از فهرست کردن بیش از 16 لایحه ای که در جلسه گذشته به مجلس رفت و در مورد همه چیز از تغییرات عمده مالیاتی، امنیت عمومی و قیمت سوخت بود، پاسخ داد: "من می توانم هر دو را انجام دهم و باید هر دو را انجام دهم."

در حال حاضر، کارنی در نظرسنجی های داخلی - از جمله در آلبرتا، که به طور سنتی از حزب لیبرال او حمایت نمی کند - در یک "ماه عسل سیاسی" طولانی که دیگر سیاستمداران محاصره شده به آن غبطه می خورند.

و پاسخ محکم و مستمر این سیاستمدار ساده به تهدیدهای ترامپ، از جمله تعرفه های تلافی جویانه، ستاره او را در صحنه جهانی افزایش داده است. این یک چرخش غیرمنتظره برای کشوری است که اغلب از جدول های بالای جدول غایب بوده و حتی گاهی اوقات به عنوان "خسته کننده" رد شده است.

مجله اکونومیست تصمیم گرفت کارنی را در این هفته از کانادا روی جلد خود بگذارد و یک برگ افرای قرمز عالی بین دندان هایش قرار دهد.

در یکی از تیترهای این روزنامه آمده است: «مارک کارنی به قدرت‌های متوسط ​​نشان می‌دهد که چگونه می‌توانند با یک دنیای خطرناک کنار بیایند.

دیوید ماسکروپ، دانشمند علوم سیاسی و نویسنده کتاب آتی در مورد ناسیونالیسم، اظهار می کند: «بررسی گسترده تر از این رأی گیری ممکن است این باشد که وحدت کانادا در وضعیت خوبی قرار دارد».

اما پس از رفتن دونالد ترامپ و کانادا دیگر یک هدف منفرد و بمب‌افکن که کانادایی‌ها را به تجمع در اطراف پرچم سوق دهد، چه اتفاقی می‌افتد؟ او می پرسد.

تصمیم کارنی برای کناره گیری اخیر از مذاکرات تجاری با ایالات متحده، موج دیگری از غرور و میهن پرستی کانادایی ها را به وجود آورد. اما اگر این جنگ تجاری با کشوری که به طور سنتی 70 درصد از صادرات کانادا را به خود اختصاص می دهد ادامه یابد، کانادایی ها درد بیشتری را در زندگی روزمره خود احساس خواهند کرد.

اما امروز روزی است که باید پرچم برگ افرا را با قدرت به اهتزاز در آوریم.

جانیس مک گرگور، روزنامه نگار CBC، در طول پوشش خبری یک کشور بزرگ با مسائل بی پایان ساختمان توسط پخش کننده عمومی، اظهار داشت: "این یک پیروزی برای تیم کانادا و انعطاف پذیری آن است."