تصمیم کارلا لاکهارت تنش های داخلی در DUP را برجسته می کند

در طول بیشتر مناقشه درامکری، فعال وفادار و مشاور حقوقی Orange Portadown، جیمی برایسون، و نماینده DUP برای Upper Bann، کارلا لاکهارت، در کنار یکدیگر بودند.

در طول مبارزه بر سر رژه بحث‌برانگیز، و در واقع از آن زمان، لاکهارت - روی زمین با لژ محلی نارنجی در درامکری - نسبت به همکاران حزبی‌اش در استورمونت، به‌ویژه رهبر حزبش، گاوین رابینسون، صدای تندتری از خود نشان داده است.

تماس مکرر لاکهارت این بود که در استورمونت نمی‌توان «به‌طور معمول کاری» انجام داد.

او این هفته به بی‌بی‌سی گفت: «مردم از اینکه ما یک وزیر خودخوانده «اولین وزیر برای همه» را داریم که در حال حاضر به دلیل قانون‌شکنی تحت بازجویی قرار دارد، عصبانی هستند. این قانون شکنی باید تحریم های کیفری داشته باشد، اما پیامدهای سیاسی نیز دارد.»

وزیر اول، میشل اونیل، معاون شین فین، و مری لو مک‌دونالد، رئیس حزب، این هفته در یک ایستگاه پلیس بلفاست درباره دخالت آنها در اعتراضات غیرقانونی در جاده عمدتا ملی گرایانه گارواگی مصاحبه شدند. این ها مانع از راهپیمایی Orange Order - که توسط کمیسیون رژه ها مجوز گرفته بود - از کلیسای Drumcree در 27 سپتامبر را گرفتند. دیگر سیاستمداران شین فین قرار است امروز در مصاحبه پلیس شرکت کنند.

پیامد سیاسی که لاکهارت می خواست، کناره گیری همکار حزبی اش اما لیتل پنگلی از سمت معاون وزیر اول بود که بر اساس قوانین تقسیم قدرت حاکم بر استورمونت، اونیل نیز موقعیت خود را به عنوان وزیر اول از دست می داد.

این اتفاق نیفتاده و آنطور که اوضاع پیش می آید، قرار نیست. به نظر می رسید استورمونت در آغاز بحران درامکری در زمینی متزلزل بود و از آن زمان هیچ کمبودی در تبادلات سخت در اتاق وجود نداشته است. اما واضح است که DUP تمایلی برای فروپاشی استورمونت ندارد، به ویژه به این دلیل که با نزدیک شدن به انتخابات مجلس، حزب نمی‌خواهد تقصیر را به گردن بگیرد.

در این مورد، لاکهارت با تیم رهبری DUP مخالف بود، از این رو تصمیم او توسط بلفاست تلگراف در پنجشنبه شب فاش شد که به عنوان یک افسر حزب استعفا دهد.

مدتهاست که شایعات در مورد فرار احتمالی لاکهارت به صدای سنتی اتحادیه گرا مطرح شده است. اگرچه او عضو DUP و نماینده مجلس است، اما این می تواند اولین گام به سمت چنین حرکتی باشد - یا به سمت نشستن به عنوان یک اتحادیه مستقل.

این امر برای رابینسون خطرناک‌تر خواهد بود، اگرچه موقعیت او در شرایط فعلی امن است، زیرا تیم رهبری ارشد DUP آشکارا از او در مقابل لاکهارت حمایت می‌کند.

از دست دادن یک نماینده یک ضربه جدی به حزب، کاهش آن به چهار کرسی وست مینستر، در مقایسه با هفت کرسی سین فین، نشان دهنده ضربه جدی است و ناگزیر سوالاتی را در مورد رهبری رابینسون ایجاد می کند.

اما خروج لاکهارت به عنوان افسر حزب همچنین تنش‌های داخلی همیشه در DUP را روشن کرده است: بین افکار عمومی و نمایندگان منتخب در استورمونت یا وست‌مینستر. بین میانه‌روها و جناح راست حزب؛ همه اینها در پس زمینه ترس دائمی درون حزبی که TUV به پاشنه خود می زند. این ترس هرگز عمیق تر از زمان انتخابات نیست. انتخابات مجلس در ماه مه برگزار می شود و واضح است که پیامدهای سیاسی - به عبارت لاکهارت - برای اتحادیه گرایی و ناسیونالیسم وجود خواهد داشت.

اتحادیه‌گرایی در حال حاضر با تکه تکه شدن آرای اتحادیه‌گرایان دست و پنجه نرم می‌کند، که این تحول اخیر تنها برای تأکید بر آن بوده است. در مقابل، شین فین با آنچه در جامعه ناسیونالیست به عنوان اتخاذ موضعی اصولی در مورد مسئله ای – که این بار از اونیل به عاریت گرفته می شود – در مورد حق و باطل، تقویت شده است.

هنوز تا انتخابات خیلی چیزها باقی مانده است. آنچه واضح است این است که همه چیز در سایه Drumcree اجرا خواهد شد.