تصور نادرست از قانون نظام وظیفه - نظر

آرا شمارش شده است، کنست به بن بست رسیده است، و محاسبات ائتلافی جایگزین شعارهای مبارزات انتخاباتی شده است. یک شعار، بیش از هر شعار دیگری، این کمپین را پر کرد: همه پیش نویس خواهند شد. از روی تریبون ها و بر روی بیلبوردها چاپ می شد که گویی مشکلی که از سال 1948 به بعد دولت اسرائیل را دنبال کرده است، می تواند با بیان بلند آن حل شود. قبل از اینکه دولت بعدی قانون خدمت اجباری را در قرارداد ائتلافی خود بنویسد، باید یک چیز را در مورد افرادی که برای آنها قانون گذاری می کند درک کند. قوم یهود همیشه مطالعه تمام وقت تورات را بالاتر از هر چیز دیگری می دانستند.

این فداکاری هرگز تزلزل نکرده است و اکنون نیز متزلزل نخواهد شد. در نسل های گذشته، یهودیان به جای توقف یادگیری، مایل بودند با مرگ روبرو شوند. همان ارزش اصلی همان چیزی است که دانشجویان یشیوا را امروز به یادگیری ادامه می دهد، هر چه قانون سکولار در مورد خدمت ارتش می گوید. ارزشی که هرگز تزلزل نکرده است. بگذارید واضح بگویم: آنچه در ادامه می آید یک قیاس نیست. کشور اسراییل رم نیست و کسانی که درباره پیش نویس قانون بحث می کنند آزاردهنده نیستند. بسیاری از آنها میهن پرستان صادقی هستند که نگران امنیت کشور هستند.

من این تاریخ را فقط برای این به خاطر می آورم که نشان دهم این ارزش تا چه حد عمیق است. آنتیوخوس چهارم مطالعه تورات را به یک جرم بزرگ تبدیل کرد و هاسمونیان به جای تسلیم شدن برخاستند. پس از شورش بار کوخبا، روم هادریان نیز همین کار را کرد. خاخام آکیوا به هر حال در انظار عمومی تدریس می کرد. وقتی از او پرسیدند که آیا از دولت می ترسی، او با تمثیلی پاسخ داد: روباهی از ماهی ها دعوت کرد تا با بالا آمدن روی خشکی از تورهای ماهیگیر فرار کنند و ماهی پاسخ داد که اگر در آب، منبع حیات آنها در خطر باشند، حتما از آب ما خواهند مرد. او به خاطر آن تا حد مرگ شکنجه شد.

خاخام حنینه بن ترادیون به خاطر همین جنایت در یک طومار تورات پیچیده شد. رژیم شوروی آموزش تورات را کاملا غیرقانونی اعلام کرد و معلمان را به گولاگ فرستاد، در عین حال چادریم های زیرزمینی (اتاق های مطالعه) و یشیواها هفتاد سال در زیرزمین ها و اتاق های زیر شیروانی دویدند. مردمی که تحت تهدید به مرگ از یادگیری ما دست برنمی دارند، از فراگیری قانون دست برنمی دارند. یهودی این پایداری دلیلی است که قوم یهود هنوز وجود دارد. هنگامی که معبد دوم در شرف سقوط بود، خاخام یوهانان بن زکای از وسپاسیان نخواست که اورشلیم را نجات دهد.

«یون و حکیمانه» را خواست. معبد ویران شد، زمین از دست رفت، و مردم پراکنده شدند، اما بیت میدراش (سالن مطالعه) در یاون، ملت را به مدت 2000 سال زنده نگه داشت. بابلی‌ها، ایرانی‌ها، یونانی‌ها و رومی‌ها هر کدام ارتشی بسیار بزرگ‌تر از ارتش ما داشتند و همه آنها رفته‌اند. مطالعه تورات چیزی است که مردم پراکنده را یک قوم نگه می دارد، از بغداد تا ویلنا و از فاس تا بروکلین. خود تورات این را فراهم می کند. قبیله لاوی جدا شد و با سایر قبایل وارد جنگ نشد.

رامبام توضیح می‌دهد که نقش لاوی خدمت به خدا و تعلیم راه‌های او به ملت بود، و او می‌افزاید که این دعوت برای هر کسی که «روح او را به حرکت در می‌آورد» باز است تا کاملا خود را به آن بسپارد. از زمان مشارکت ایساکار و زبولون، قوم یهود فهمیده‌اند که کسانی که یاد می‌گیرند و کسانی که از آنها حمایت می‌کنند، هر دو این ملت را دارند. در سال 1949، در حالی که یشیواهای بزرگ اروپا در خاکستر بودند، حدود 400 دانش آموز را معاف کرد تا آنچه آدولف هیتلر سعی در نابودی آن داشت، دوباره ساخته شود.

این واقعیت که این تعداد امروز بسیار بیشتر است به این معنی نیست که ترتیبات شکست خورده است. این بدان معناست که یشیواها بازسازی شده اند. نه هر دانش آموزی، بلکه آنهایی که واقعا یاد می گیرند صداقت نیاز به گفتن چیزی دارد که خود دنیای یشیوا به آن اذعان دارد: یادگیری تمام وقت برای همه مناسب نیست. حکیمان آموختند که از هزار نفری که شروع به مطالعه کتاب مقدس می کنند، فقط یک نفر معلم نسل می شود. برخی از مردان جوان، به اعتراف خودشان، انگیزه یا خلق و خوی این را ندارند که از صبح تا شب بنشینند و یاد بگیرند.

برای آنها خدمت به کشور، در چارچوب هایی که به سبک زندگی آنها احترام می گذارد، راه مشروع و شرافتمندانه ای است و بسیاری از هم اکنون در حال طی کردن آن هستند. هیچ کس نباید از یشیوا به عنوان مکانی برای مخفی شدن استفاده کند. اما گرفتن یک متمید واقعی، مرد جوانی که روزی چهارده ساعت یاد می گیرد، او را در یونیفورم قرار می دهد و به او وعده یک سخنرانی (البته) «حالا و بعد» سازش نیست. یک تناقض است. یادگیری تورات یک سرگرمی برای قرار گرفتن در بین وظایف نگهبانی نیست.

عمق آن از ساعت‌ها، سال‌ها و غوطه‌وری کامل ناشی می‌شود. گفتن به یک پزشک امیدوار که ممکن است در آخر هفته‌ها طبابت کند، بی‌معنی است. سنت ما محقق تمام وقت تورات را نیز همین گونه می بیند. گفتن "شما هنوز هم می توانید کمی بیاموزید" به این معنی است که می گوییم دعوت او وجود ندارد. آنچه که یک قانون می تواند و نمی تواند انجام دهد سیاست گذاران باید با یک واقعیت عملی روبرو شوند. هر متنی که کنست تصویب کند، و هر حکمی که دادگاه صادر کند، هیچ ایالتی نمی تواند یک بخش کامل از جمعیت خود را دستگیر کند و به خاطر مطالعه تورات زندانی کند. ده ها هزار دانشجوی یشیوا در سن سربازی هستند.

زندان های نظامی اسرائیل چند صد نفر را در خود جای داده است. حتی در پرتنش‌ترین ماه‌های امسال، دستگیری‌ها فقط به صدها نفر رسید و هر موج بازداشت، جمعیتی را به خیابان‌ها فرستاد و کشور را به بن بست کشاند. مردان جوان در بیت میدراش به دلیل سرپیچی از دولت عمل نمی‌کنند. آنها به دلیل وفاداری به چیزی قدیمی تر از دولت عمل می کنند، همان وفاداری که خاخام آکیوا با ماهی خود در آب توصیف کرد. در مواجهه با انتخاب بین تلمود و سلول زندان، سلول زندان را انتخاب خواهند کرد.

هیچ جدول تحریمی در کمیته کنست ارزشی را که نسل‌ها به قیمت جان خود حفظ کرده‌اند تغییر نخواهد داد. قانونی که نمی‌تواند اجرا شود چیزی بیش از شکست است. این خود احترام به قانون را از بین می برد، شهروندان را بر روی کاغذ به جنایتکاران تبدیل می کند، و شکافی را عمیق می کند که دشمنان ما با رضایت آن را تماشا می کنند. فراتر از شعار، به همین دلیل است که "همه آماده خواهند شد" هرگز یک سیاست نبود. این یک خط تبلیغاتی بود که برای جلب رضایت بخشی از مردم و برانگیختن خشم نسبت به دیگری نوشته شده بود.

ممکن است در یک استودیوی تلویزیونی مورد تشویق قرار گیرد، اما نمی تواند از تماس با واقعیت یا تاریخ یهود دوام بیاورد. کسانی که به آنها آموزش داده شده است که هر دانش آموز یشیوا را به عنوان یک طفره زن ببینند، به یک تصور غلط سوق داده شده اند، و جامعه اسرائیل هر بار که دوباره آن پیام را می شنود بهای آن را می پردازد. دولت بعدی یک انتخاب واقعی دارد.

می‌تواند آنچه را که نمی‌تواند ارائه دهد قول دهد، یا می‌تواند ترتیبی ایجاد کند که در هر دو جهت صادقانه باشد: ترتیبی که از یادگیرنده تمام وقت واقعی محافظت می‌کند، راه‌های واقعی و محترمانه را برای خدمت به کسانی باز می‌کند که با بیت میدراش مناسب نیستند، و مطالعه تورات را جرم تلقی نمی‌کند. دوره اول شعارهای بیشتر، اعتراض‌های بیشتر، و تفرقه بیشتر را به همراه خواهد داشت. دومی تنها کسی است که شانس کار را دارد. برای 3000 سال، قوم یهود مطالعه تمام وقت تورات را بیش از هر چیز دیگری برگزار کرده اند، و این فداکاری هرگز تزلزل نکرده است.

یک کشور یهودی، از همه جا، باید قوانین خود را حول این واقعیت بسازد نه بر خلاف آن. نویسنده یک کارآفرین سریالی و متخصص سرمایه گذاری باتجربه است که در فن آوری های مخرب و تحلیل مالی متخصص است. او محقق مرکز امنیت و امور خارجی اورشلیم (JCFA) است.