تظاهرات مدارس باعث لرزه در ستون فقرات دولت فرانسه شد
هیو شوفیلد می نویسد، جنبشی که نزدیک به دو هفته پیش آغاز شده بود گسترش یافته است و در فرانسه جوانان در خیابان ها دردسر می اندازند.
از زمان اعتراضات بدنام سال 1968، دولت های فرانسه از قدرت جوانانی که به خیابان ها می آیند می دانستند.
این خردمندی است که همه رهبران فرانسه به آن توجه دارند: جوانان در خیابان مساوی است با مشکل.
از زمان اعتراضات دانشجویی در ماه مه 1968 – که به یاد ماندنی توسط رئیس جمهور دوگل به عنوان روشنایی (اجابت مزاج در رختخواب، به عبارت دیگر هرج و مرج) توصیف شد – هر دولتی از جوانان خشمگین فرانسوی می ترسد.
چرا؟ زیرا جنبش های جوانان غیرقابل پیش بینی و بی شکل هستند و اغلب ساختار مشخصی برای مذاکره ندارند. چون وقتی اعتراض می کنند، گروه های دیگر هم به آن می پیوندند.
همچنین: از آنجا که آنها جوان هستند، عموم مردم تمایل به همدردی دارند. و از آنجا که اگر پلیس به هم ریخته و باعث آسیب یا بدتر شود، عواقب آن غیرقابل محاسبه است. و انتخابات ریاست جمهوری تنها چند ماه دیگر باقی مانده است.
به همه این دلایل، زمانی که la jeunesse en colère (جوانان خشمگین) در سدها قرار دارد، دولتها واقعا با احتیاط قدم برمیدارند.
در حال حاضر، نوجوانان فرانسوی پشت سنگرها هستند و اگر به وضوح عصبانی نباشند (خلق و خوی هیجان انگیزتر است)، مطمئنا دولت امانوئل ماکرون، رئیس جمهور این کشور را در آن چیزی که لوموند روز جمعه آن را «عرق سرد» خواند، دارند.
جنبشی که نزدیک به دو هفته پیش در منطقه کم درآمد سن-سن-دنی در شمال پاریس آغاز شد، در چند روز اخیر در سراسر کشور گسترش یافته است.
زنده: پس از اعتراضات دانشآموزان، صدها مدرسه را مجبور به تعطیلی کرد، آتش در خیابانهای سراسر فرانسه روشن شد
روز پنج شنبه - که تا به حال اوج گرفته است - صدها دبیرستان (جایی که نوجوانان 15 تا 18 ساله تحصیل خود را به پایان می برند) مسدود شده بودند. روز جمعه، وضعیت بهبود یافته بود، اما حدود 400 لیسه به منظور محافظت از کارکنان و دانش آموزان بسته شدند. دانشگاه ها شروع به پیوستن کرده اند.
خشونت فوران کرده است. روز پنجشنبه سالن اصلی یک لیسه در نانت بر اثر آتش سوزی ویران شد. آتشهای کوچکتری که نمیتوان به آن اشاره کرد در دروازههای ورودی مدارس در سراسر کشور روشن شد. هزینه خسارت میلیون یورو است.
به گفته ادوارد گفری، وزیر آموزش و پرورش، 65 نفر از کارکنان آموزشی از جمله 40 مدیر مدرسه مجروح شده اند. او گفت: «بیشتر کارکنانی که صدمه دیدند گفتند افرادی که با آنها روبرو بودند... شاگردان خودشان نبودند.
تظاهرات در سراسر فرانسه گسترش یافته است و برخی از دانشجویان هم اکنون به آن میپیوندند
علاوه بر این، دولت می گوید که حدود 300 پلیس و آتش نشان به دلیل جراحات تحت مداوا قرار گرفته اند و حدود 2000 نفر - عمدتا خردسال - بازداشت شده اند. گروه های دانشجویی به نوبه خود می گویند که فهرست بلندبالایی از مجروحان پلیس در اختیار دارند. دو نوجوان دچار آسیب دیدگی شدید چشم و یکی از آنها بسیاری از دندان های خود را از دست داده است.
اگر فقط به خواسته های معترضان پاسخ داده شود، مشکل به اندازه کافی سخت خواهد بود. اما بعد دیگری نیز وجود دارد - یک بعد سیاسی و اجتماعی - که این بحران دانشجویی را بسیار خطرناکتر از گذشته می کند.
خواسته ها وجود دارند، حتی اگر مبهم باقی بمانند. آنها در مورد پول هستند - کمبود آن - و نیاز به معلمان بیشتر، کلاس های کوچکتر و ساختمان های بهتر.
در مورد چنین موضوعاتی، بسیاری در فرانسه با نوجوانان موافق هستند. یقینا استفاده از اعتراض برای مطالبه پول از دولت آنقدر یک عادت ملی است که حتی دولت ها نیز بر مشروع بودن آن توافق دارند. و البته، اوضاع در سیستم آموزشی واقعا بدتر می شود - زیرا پول بسیار تنگ است.
تماشا کنید: چرا دانش آموزان در مدارس فرانسه تظاهرات می کنند؟
این هفته نخست وزیر سباستین لکورنو پیش نویس بودجه سال آینده خود را منتشر کرد. موتیف "برش های بیشتر - و این بار ما جدی هستیم!"
این که آیا او موفق می شود 54 میلیارد یورو (46 میلیارد پوند) را از مخارج دولتی حذف کند یا خیر، همانطور که قول داده است، جای سوال باقی می ماند.
اما مسلما بدیهی است که عصر انبوه سازی عمومی برای خنثی کردن ناآرامی های اجتماعی در فرانسه اکنون در گرگ و میش خود است. دانش آموزانی که خواستار پرستار اضافی مدرسه یا عایق کاری در اتاق غذاخوری هستند، احتمالا ناامید خواهند شد.
ترس به مراتب بزرگتر این است که این اعتراضات دانشجویی توسط جناح چپ تندرو دستکاری می شوند – و خشونت روزهای اخیر پیش بینی چیزی است که در انتظار یک جامعه خطرناک قطبی شده در سال انتخاباتی است که در راه است.
برای راست و مرکز، شکی وجود ندارد که در پشت مشکلات دانشجویی، دست حیله گر حزب فرانسه بدون تعظیم (LFI) و نامزد محبوب ریاست جمهوری آن، ژان لوک ملانشون، نهفته است.
رهبران LFI مرتبا در کنار دانش آموزان ظاهر می شوند - به ویژه در حومه پاریس در سن دنیس که شهردار آن بالی باگایوکو به خاطر گفتن این جمله که "خشونت گاهی مشروع است" مورد انتقاد قرار گرفت.
بالی باگایوکو (چپ) و نامزد ریاست جمهوری ژان لوک ملانشون (راست) از حق اعتراض دانشجویان حمایت کرده اند.
یک گزارش داخلی تهیه شده برای اداره پلیس پاریس که به رسانه ها درز کرد، گشایش جنبش در سن-سن-دنی را تحلیل کرد. این نتیجه گیری شد که دانشجویان "توسط عناصر چپ افراطی اتحادیه های دانشجویی... و گروه های سیاسی مانند... LFI تحت فشار قرار می گیرند."
در این بیانیه آمده است که تنش ها "می تواند بخشی از یک راهبرد شعله افروختن باشد... با هدف تحمیل ایده های خود در آستانه انتخابات ملی".
نویسندگان گزارش در حمایت از نتیجهگیری خود به حضور معترضانی که خود لیسانسه نیستند، مبهم بودن خواستهها، برافراشتن پرچمهای فلسطین و الجزایر و استفاده از تاکتیکهایی - مانند فراخوان برای تظاهرات تکمیلی در ایستگاههای پلیس - که از کتاب بازی چپ رادیکال سرچشمه میگیرد، اشاره کردند.
LFI به شدت انجام هر کاری را جز حمایت طبیعی خود از جنبشی که آن را مشروع می داند رد می کند. ملانشون روز پنجشنبه از دانش آموزان خواست تا از خشونت "که فقط منافع دشمنان ما را تامین می کند" اجتناب کنند.
اما مخالفان او بر این باورند که کهنه سرباز 75 ساله - که شانس زیادی برای راهیابی به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در ماه مه دارد، احتمالا در برابر مارین لوپن از جناح راست تندرو - دقیقا می داند که دارد چه می کند.
نظرسنجیها نشان میدهد که او از حمایت گسترده - حدود 40 درصد - در میان جوانان 18 تا 24 ساله در فرانسه برخوردار است، و این در حومه شهر پرجمعیت و پرمهاجر متمرکز است، جایی که صحبتهای او درباره "فرانسه جدید" و "تولید مجدد" برای بازتاب تغییر زبان و جمعیت فرانسه، بسیار مورد استقبال قرار میگیرد.
اما جوانان همچنین بزرگترین ممتنع در انتخابات فرانسه هستند، بنابراین استراتژی - با نزدیک شدن به انتخابات - یادآوری مداوم به این بخش از مردم است که LFI در کنار آنها است و رای آنها قابل محاسبه است.
اینکه آیا این برای تضمین پیروزی ملانشون کافی خواهد بود یا نه، موضوع دیگری است. او مطمئنا باید نظرسنجی هایی را که همگی نشان می دهد او در دور دوم در برابر لوپن شکست بزرگی می دهد، جدی بگیرد.
اگر این اتفاق بیفتد، فرانسه در قلمروی بسیار ناپایدار قرار خواهد گرفت - که اعتراضات جوانان در روزهای اخیر واقعا منادی آن بوده است.
متن اصلی (انگلیسی)
School protests send shivers down French government's spine
A movement that started nearly two weeks ago has spread, and in France young people on the streets spells trouble, writes Hugh Schofield.