تعاملی: چه کسی در اجلاس تغییرات آب و هوایی COP31 چه می خواهد

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

فقط انتقال

امور مالی آب و هوا

انطباق و کاهش

سهام جهانی و NDCs

دستور کار اقدام و مسائل دیگر

نمایندگان به زودی در شهر تفریحی ترکیه آنتالیا برای مذاکرات آب و هوای سازمان ملل متحد، در پس زمینه جنگ، بحران انرژی و شرایط آب و هوایی شدید گرد هم خواهند آمد.

در COP31، کشورها تلاش خواهند کرد تا در مورد موضوعات مختلف، از جمله تامین مالی آب و هوا برای کشورهای در حال توسعه و " گذار عادلانه" جهانی به سمت یک اقتصاد پاک تر، توافق کنند.

این نشست به دلیل ریاست مشترک آن غیرعادی است، به این معنی که استرالیا مذاکرات را در حالی که ترکیه میزبان کنفرانس است رهبری می کند.

خارج از مذاکرات رسمی، ترکیه همچنین اولویت های خود را به عنوان بخشی از یک "برنامه اقدام" گسترده تر، از جمله برق رسانی، اقیانوس ها و "صنعتی سازی سبز" پیش می برد.

به منظور ردیابی مواضع طرفین در مورد نکات کلیدی مذاکره و موضوعات گسترده تر در COP31، Carbon Brief حدود 100 سند را تجزیه و تحلیل کرده و آنها را در جدول تعاملی زیر آورده است.

ستون اول کشورها و بلوک‌های مذاکره‌کننده سازمان ملل را نشان می‌دهد، ستون دوم موضوعات مورد بحث را نشان می‌دهد و ستون سوم موضوعات خاص در آن موضوعات را نشان می‌دهد.

ستون پایانی مواضع طرفین در مورد هر موضوع را نشان می دهد. اینها از «اولویت» - به این معنی که حزب احتمالا موضوع را تحت فشار قرار می دهد - تا «مخالفت» را شامل می شود، به این معنی که احتمالا علیه آن فشار می آورد.

این یک "سند زنده" است که در طول COP31 به روز می شود.

لطفا در صورت تمایل به ارائه موارد اضافی با ایمیل Policy@carbonbrief.org تماس بگیرید.

توضیحات مختصری درباره موضوعات کلیدی و زبان پر از اصطلاحات که در گفتگوها نفوذ می کند را می توان در زیر جدول تعاملی یافت.

فقط انتقال

در COP30 در برزیل در سال 2025، کشورها توافق کردند که یک مکانیسم عملی برای کمک به پیشبرد یک "گذار عادلانه" به اقتصاد کم کربن ایجاد کنند.

جنبه‌های کلیدی این «مکانیسم بلم-آنتالیا» (BAM) - که اغلب به عنوان «مکانیسم گذار عادلانه» (JTM) شناخته می‌شود - در جریان مذاکرات آب‌وهوایی ژوئن امسال مورد توافق قرار گرفت، اما جزئیات زیادی وجود ندارد و خطوط تقسیم بین طرف‌ها باقی مانده است.

احزاب در مورد دامنه این سازوکار و اینکه آیا باید آن را به تأمین مالی گره بزنند، اختلاف نظر دارند.

با این وجود، پس از پیشرفت در ماه ژوئن در "برنامه کاری انتقال عادلانه" (JTWP)، گروه های جامعه مدنی تاکید کردند که راه اندازی و اجرای مکانیسم یک "نتیجه مورد انتظار کلیدی" از COP31 است.

امور مالی آب و هوا

تامین مالی آب و هوا همیشه یک موضوع مورد بحث در مذاکرات آب و هوای سازمان ملل است.

کشورهای در حال توسعه با موفقیت برای «برنامه کاری» در زمینه تامین مالی آب و هوا به منظور درج در دستور کار کنفرانس فشار آورده اند.

این احزاب این برنامه را راهی برای تحت فشار قرار دادن کشورهای توسعه یافته برای تامین بودجه بیشتر از خزانه عمومی خود، به ویژه بر اساس ماده 9.1 موافقتنامه پاریس می دانند. برخی حتی یک ترتیب "تقسیم بار" را برای تامین مالی آب و هوا پیشنهاد می کنند.

این در شرایطی است که کمک‌کنندگان بزرگ بودجه‌های کمک خود را کاهش داده‌اند و دولت ترامپ در ایالات متحده بر بانک‌های توسعه چندجانبه (MDB) فشار می‌آورد تا اهداف آب و هوایی خود را کنار بگذارند.

کشورهای توسعه یافته که به طور سنتی مسئول تامین مالی بوده اند، ترجیح می دهند تمرکز گسترده تری بر روی موضوعاتی مانند بهبود دسترسی به منابع مالی موجود و گسترش دامنه کمک کنندگان داشته باشند. برخی از کشورهای در حال توسعه، مانند کشورهای جزیره ای کوچک نیز از این اهداف حمایت می کنند.

کشورها همچنین در مورد ماده 2.1c موافقتنامه پاریس تحت "گفتگوی Veredas" بحث کرده اند. این تمرکز بر سازگار کردن تمام «جریان‌های مالی» جهانی با اقدامات آب و هوایی است.

کشورها دیدگاه‌های متفاوتی در مورد این موضوع دارند و کشورهای در حال توسعه دوباره امیدوارند که تمرکز خود را بر مسئولیت‌های کشورهای توسعه‌یافته برای حمایت مالی از آنها حفظ کنند.

انطباق و کاهش

در مذاکرات ژوئن، طرفین نتوانستند بر روی جزئیات "هدف جهانی سازگاری" (GGA) به توافق برسند، که در نظر گرفته شده است تا سازگاری آب و هوا در سراسر جهان را هدایت کند.

پس از توافق در COP30 بر روی فهرستی از 59 "شاخص" - راه هایی برای ارزیابی پیشرفت به سمت GGA - کشورها اکنون باید اینها را قبل از COP32 در آدیس آبابا، اتیوپی اصلاح کنند. این یک فرآیند بسیار فنی است که شامل یک کارگروه است که نحوه استفاده و ردیابی این شاخص ها را بررسی می کند.

به طور کلی، کشورهای در حال توسعه بر اهمیت تأمین مالی برای تأمین بودجه تلاش‌های سازگاری تأکید می‌کنند، نه صرفا برای ردیابی پیشرفت. آنها همچنین می خواهند در مورد تعهدی که در سال گذشته برای "تأمین مالی انطباق سه گانه" داده شد، اطمینان حاصل شود.

در مذاکرات اقلیمی ژوئن، مذاکره کنندگان همچنین نتوانستند پیشرفتی در مورد برنامه کاری کاهش (MWP) داشته باشند - تنها مورد رسمی دستور کار که مربوط به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای است.

از جمله، احزاب در مورد اینکه آیا MWP باید در چند سال آینده ادامه یابد یا صرفا به پایان برسد، اختلاف نظر داشتند.

سهام جهانی و NDCs

در سال 2023، اولین "توافق جهانی" (GST) توافق پاریس وضعیت اقدامات اقلیمی و آنچه را که باید انجام شود تا جهان در مسیر حرکت قرار گیرد، مشخص کرد.

در زمینه کاهش، کشورها با بسته ای از اقدامات، از جمله " گذار از سوخت های فسیلی "، سه برابر کردن انرژی های تجدیدپذیر و "توقف و معکوس کردن جنگل زدایی" تا سال 2030 موافقت کردند.

برخی از این نتایج در میان برخی از احزاب، به ویژه کشورهای بزرگ، در حال توسعه و آنهایی که اقتصاد متکی بر صادرات سوخت فسیلی دارند، بحث برانگیز است.

کشورهای در حال توسعه به طور مداوم استدلال کرده اند که برای اجرای نتایج جمع آوری سهام جهانی به بودجه بیشتری برای آب و هوا نیاز دارند.

قرار بود طرف‌ها برنامه‌های اقلیمی خود را تحت توافق پاریس، که توسط اولین ذخیره‌سازی جهانی اعلام شده بود، تا سال 2025 به‌روزرسانی کنند. این طرح‌ها که به عنوان مشارکت‌های تعیین‌شده ملی (NDCs) شناخته می‌شوند، دوره تا سال 2035 را پوشش می‌دهند.

تا کنون، تنها 150 طرف - مسئول سه چهارم انتشار جهانی - NDC های جدید ارائه کرده اند.

ایران، ویتنام، مصر و آرژانتین از جمله کشورهایی هستند که NDCهای جدیدی ندارند - و ایالات متحده طرح آب و هوایی خود را در دولت ترامپ پس گرفته است.

برخی از احزاب، مانند اتحادیه اروپا، بر نیاز کشورها به ارائه NDCهای جدید خود قبل از COP31 - و اطمینان از همسویی آنها با محدودیت دمای 1.5 درجه سانتیگراد تاکید کرده اند.

COP31 همچنین شاهد راه اندازی دومین سهام جهانی است که در سال 2028 به پایان می رسد.

دستور کار اقدام و مسائل دیگر

ترکیه اولویت‌های «دستور کار» خود را در COP31، از جمله اهداف جهانی برای برق‌رسانی، کاهش ضایعات و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در بخش ساختمان، به پیش خواهد برد.

(«ریاست مذاکرات» استرالیا در نظر دارد تصمیم «متن جلد» را در COP31 دنبال کند که ممکن است برخی از این اهداف گسترده‌تر، مانند هدف برق‌رسانی را به دست آورد.)

دستور کار اقدام به منظور ارائه مسیری مکمل برای مذاکرات رسمی است، جایی که دولت ها و بازیگران غیردولتی می توانند راه حل های خاص و واقعی را پیش ببرند.

تلاش جدید ریاست جمهوری COP31 با نام "پل اجرای آب و هوا" نیز به منظور تکمیل این جاه طلبی ها با تبدیل اهداف NDC به یک "پروتفولیوی پروژه قابل سرمایه گذاری" است.

برخی از احزاب صریحا حمایت خود را از عناصر مختلف فراتر از مذاکرات رسمی در آستانه COP31 اعلام کرده‌اند.

به عنوان مثال، نامه مشترکی که توسط 105 طرف امضا شد، خواستار COP31 شد تا "اقیانوس را در قلب اقدامات آب و هوایی قرار دهد" با تعبیه اقدامات آب و هوایی مبتنی بر اقیانوس در معماری UNFCCC.

کارشناسان: چین از مذاکرات اقلیمی COP31 چه می خواهد

29.10.2026

سیاست چین

مصاحبه: رئیس COP31 می گوید برق رسانی "مطمئن ترین راه برای محافظت از شهروندان است"

10.07.2026

COP31 آنتالیا

مذاکرات آب و هوای بن: نتایج کلیدی کنفرانس آب و هوای سازمان ملل در ژوئن 2026

2026/06/19

انطباق

The post تعاملی: چه کسی در اجلاس تغییرات آب و هوایی COP31 چه می خواهد اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.