تعرفه های ترامپ می تواند این شهر کانادایی را مسدود کند - ساکنان آن برای نجات آن می جنگند

"ما می خواهیم بجنگیم" - چگونه آینده نامشخص یک کارخانه کاغذ می تواند شهر کوچک کبک را ویران کند.

همانطور که از رودخانه اتاوا به سمت تمیسکامینگ کبک عبور می کنید، کارخانه کاغذ قسمت زیادی از افق را اشغال می کند.

خود شهر بیش از یک قرن پیش، در اطراف آسیاب و جنگل های منطقه پر از کاج، توس، صنوبر و صنوبر ساخته شده است. اکنون، کارفرمای اصلی و لنگر اقتصادی پس از شکست مذاکرات تجاری بین کانادا و ایالات متحده و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، تعرفه های بیشتری بر این کشور وضع کرده است.

اکثر 360 کارمند کارخانه بیکار هستند و در حال حاضر با پرداخت جزئی از تعرفه دولت سرپا مانده اند.

برای برخی، مانند نادین سولی، بسته شدن آسیاب می‌تواند نه تنها معیشت از دست رفته، بلکه یک راه از دست رفته زندگی را نشان دهد.

او "دختر شهرستانی" نیست، و بعدا برای شکار گوزن ها می رود تا مانند بسیاری از نقاط شهر از این فصل کوتاه استفاده کند. او به طعنه می گوید که همه آنها به گوشت رایگانی که حیوانات در سال جاری ارائه می دهند نیاز دارند.

سولی می گوید: «این فقط یک شغل نیست، خانه ما است.

در اوایل اکتبر، مالک آمریکایی RYAM اقدام به "تعطیل اقتصادی" کارخانه برای "مدت نامحدود" کرد.

ارزش املاک در Témiscaming تقریبا یک شبه کاهش یافت و تابلوهای "For Sale" در حیاط خانه های متوسط ​​طبقه متوسط ​​که بیشتر شهر را تشکیل می دهند پراکنده است.

این نگرانی وجود دارد که افراد خدمات ضروری - از کارمندان فروشگاه های مواد غذایی گرفته تا پزشکان در بیمارستان کوچک محلی - نیز در حال خروج باشند.

رونی ریموند، که مانند بسیاری در شهر از خانواده ای کارگر آسیاب می آید، می گوید: «اگر آسیاب خراب شود، به شهر ارواح تبدیل خواهد شد.

"هیچ چیز باقی نمی ماند، چیزی باقی نمی ماند. هیچ کاری برای کسی وجود ندارد، واقعا ترسناک است."

کارخانه کاغذ به عنوان موتور اقتصادی Témiscaming برای بیش از یک قرن خدمت کرده است.

در سطح بالایی، اقتصاد کانادا جنگ تجاری جاری با ایالات متحده، بزرگترین مشتری آن را پشت سر گذاشته است. نرخ بیکاری ملی از ابتدای اجرای تعرفه های ترامپ تا حد زیادی در حدود 6.5 درصد ثابت مانده است. این با رشد اقتصادی ملایم اما ثابت همراه شده است.

اما نگاهی دقیق‌تر به اعداد نشان می‌دهد صنایعی که مستقیما تحت تأثیر تعرفه‌های 50 درصدی ایالات متحده قرار گرفته‌اند، مانند فولاد، آلومینیوم، خودرو و - در مورد Témiscaming - چوب، خمیر کاغذ و کاغذ. این پرسش‌ها را در مورد اینکه آیا دولت کارنی به اندازه کافی برای کمک به کسانی که در حال تلاش هستند انجام می‌دهد در حالی که یک معامله تجاری گریزان مانده است، ایجاد می‌کند.

استفان لوفور، کارمند و رهبر اتحادیه، که پدر و پدربزرگش نیز در کارخانه کار می‌کردند، می‌گوید: «اگر 10 درصد از کار در تورنتو، مونترال، یا کبک سیتی یا ونکوور از دست می‌رفت، همه اخبار را در بر می‌گرفت، و فشار زیادی بر دولت‌ها برای انجام کاری وارد می‌شد.

با نزدیک شدن به انتخابات میان دوره ای، کاخ سفید تعرفه برخی کالاهای کانادایی را لغو کرد

این درد اقتصادی می تواند تأثیرات موجی بر کل صنعت جنگلداری در منطقه، از جمله کارخانه های اره و کامیون کشی داشته باشد. یکی از پیمانکاران محلی به بی‌بی‌سی گفت که قبلا مجبور شده است 13 نفر را اخراج کند.

آخرین باری که شهر با تهدیدی از این قبیل وجودی مواجه شد، در سال 1973 بود، زمانی که مالک آمریکایی آن زمان کارخانه را تهدید به تعطیلی کرد و باعث شد کارگران و مدیران محلی دور هم جمع شوند و آن را بخرند.

آنها آن را به تمبک، یک شرکت بین المللی متعلق به کبک با شعبه هایی در سراسر آمریکای شمالی و فرانسه تبدیل کردند.

کارگران اکنون امیدوارند که دوباره این کار را انجام دهند و ائتلافی از مردم محلی را بسیج کنند که می خواهند کارخانه را از RYAM که در سال 2017 آن را خریداری کرد، بخرند.

لوفور که در سالن اتحادیه شهر صحبت می کرد، می گوید: "ما امیدواریم که صاعقه دو بار برخورد کند."

اما او ادعا می کند که آنها نمی توانند بدون کمک قابل توجه نخست وزیر مارک کارنی و دولت کبک، چه در قالب کاهش تعرفه یا حمایت مالی، این کار را انجام دهند.

سولی خاطرنشان می کند که نخست وزیر از زمان انتخابش بر «خرید محلی» و حمایت از کارگران کانادایی تأکید کرده است. او می گوید که حمایت از پیشنهاد شهر برای بازخرید آسیاب راهی برای کارنی برای تحقق این تعهد خواهد بود.

RYAM در ایمیلی به بی‌بی‌سی گفت که در مورد فروش احتمالی کارخانه یا هیچ خریدار احتمالی اظهار نظری نمی‌کند.

استفان لوفور، پدر و پدربزرگش همگی در کارخانه کاغذسازی در تمیسکامینگ کار می کردند.

شهردار آلن گوتیه RYAM را به خاطر تصمیمش سرزنش نمی کند. او تعرفه های ایالات متحده را "بمبی برای توقف تولید ما در کانادا" می خواند.

او از اتاوا می‌خواهد که وظایف خود را در قبال محصولاتی که در حال حاضر بدون تعرفه از ایالات متحده وارد کانادا می‌شوند، تلافی کند.

و او می گوید که در حالی که سیاستمداران گفته اند کانادا در جنگ اقتصادی با ایالات متحده است، "در واقع ما مطلقا هیچ مدرکی دال بر اتخاذ اقدامات جنگی نمی بینیم".

ما احساس می‌کنیم که با تفنگ‌های آبی بچه‌ها وارد جنگ شدیم تا بجنگیم.»

برخی، مانند Lefebvre، احساس می کنند که جنگلداری در نبرد برای نجات سایر صنایع تعرفه شده مانند فولاد و خودرو در جایگاه دوم قرار گرفته است.

در این ماه، ملانی جولی، وزیر صنعت، Stelco - یکی از بزرگترین فولادسازان کانادا - را تهدید کرد که اگر به اخراج برنامه ریزی شده حدود 500 کارگر به دلیل فشار تعرفه های فولادی ادامه دهند، با جریمه های مالی یا فروش اجباری دارایی ها مواجه خواهند شد.

Stelco در همیلتون، در نزدیکی تورنتو، متعلق به Cleveland-Cliffs مستقر در ایالات متحده است که با خرید این شرکت در سال 2024 متعهد شد که مشاغل خود را در کانادا حفظ کند.

سباستین لمیر، نماینده منتخب Témiscaming از حزب بلوک کبک، به بی‌بی‌سی گفت که درباره آنچه که او بی‌عملی دولت کارنی برای حمایت از شهر و صنعت جنگل‌داری کبک می‌خواند، «بسیار نگران و نگران» است.

همچنین برنامه‌ای را برای کمک به کسب‌وکارهایی که تحت تأثیر تعرفه‌ها قرار گرفته‌اند برای دسترسی به جریان نقدی در حالی که تلاش می‌کنند از بازارهای ایالات متحده دور شوند، راه‌اندازی کرده است.

در مورد کارخانه Témiscaming، سخنگوی گفت که دولت "به طور فعال با همه طرف های درگیر کار می کند تا راه حلی مناسب برای مشکلات پیش روی شرکت پیدا کند، در حالی که مسئولانه دلارهای کانادایی ها را مدیریت می کند."

ساکنان بدسرپرست برای حمایت از کارگران کارخانه و جلب توجه به مصائب صنعت چوب برای یک راهپیمایی به رهبری اتحادیه جمع شدند.

کانادا در پاسخ تعرفه‌های «دلار در برابر دلار» خود را اعمال کرد.

کارخانه Témiscaming که مقوای مورد استفاده در بسته‌بندی مواد غذایی منجمد در سرتاسر آمریکای شمالی و بلیط‌های بخت آزمایی معمولی در فروشگاه‌های رفاهی را تولید می‌کند، تقریبا ۷۵ درصد از تولید خود را به ایالات متحده ارسال می‌کند.

ترامپ استدلال می‌کند که این مالیات‌های وارداتی تولیدات ایالات متحده را تقویت می‌کند و شغل ایجاد می‌کند - اساسا به دنبال محافظت از کارگران آمریکایی است که ممکن است با سرنوشتی مشابه با کسانی که در Témiscaming مواجه شوند، روبرو شوند.

فرانک دوتوری قبلا همه اینها را پشت سر گذاشته است.

او اکنون در دهه 80 سالگی خود و بازنشسته در Témiscaming، مهندس کارخانه ای بود که در سازماندهی کارکنان خود در دهه 1970 نقش مهمی داشت تا 10 درصد کاهش به منظور خرید جمعی آن را انجام دهند. او به سمت مدیرعاملی رفت.

جاه طلبی های آنها در آن زمان احمقانه تلقی می شد، و او به یاد می آورد که نخست وزیر کبک زمانی که برای اولین بار برای حمایت از او دست به کار شد، "مودبانه" او را اخراج کرد.

اما آنها با کمک اتحادیه کارگری و یک کارمند سابق با تجربه اجرایی و فحاشی فراوان پیروز شدند. Dottori موفقیت خود را به کاریزمای قدرتمند این شخص نسبت می دهد.

دوتوری گفت که نسل جدید کارگران به فردی جسور نیاز دارند.

او گفت: "آیا گروه محلی چنین چیزی را دارد؟ بسیار بعید است. آیا آنها می توانند آن را دریافت کنند؟ بله، اگر خودشان سازماندهی کنند."

فرانک دوتوری تلاش برای خرید کارخانه Témiscaming را در دهه 1970 در یک دوره سخت اقتصادی رهبری کرد.

او می‌گوید همچنین ضروری است که تعرفه‌های ایالات متحده برای بازگرداندن قابلیت اقتصادی بلندمدت کارخانه، حداقل در کوتاه‌مدت، برداشته شود.

بسیاری از کارگران در Témiscaming می گویند که به انتخابات میان دوره ای آتی ایالات متحده امیدوارند تا بر ترامپ - که طبق نظرسنجی ها میزان محبوبیتش در بین آمریکایی ها کاهش یافته است - فشار بیاورند تا برخی از تعرفه های خود را بر کانادا کاهش دهند.

سولی می‌گوید: «ما از هر کمکی که بتوانیم استفاده می‌کنیم» و افزود: «آمریکایی‌هایی هستند که برایشان مهم است که چه اتفاقی می‌افتد و این بر آنها نیز تأثیر می‌گذارد».

نشانه هایی وجود دارد که دولت ترامپ این فشار را مورد توجه قرار داده است، زیرا هفته گذشته پس از لابی کردن سوزان کالینز، سناتور جمهوریخواه مین، که برای انتخابات مجدد در نوامبر نامزد می شود، برخی از تعرفه ها بر کالاهای کانادایی برداشته شد. با این حال، این تغییرات برای محصولات ساخته شده در کارخانه Témiscaming اعمال نمی شود.

سولی و دیگران امیدوارند که به سرعت، قبل از زمستان، زمانی که دمای زیر صفر می‌تواند تجهیزات را در کارخانه غیرفعال منجمد کند، حل‌وفصل شود و باعث آسیب‌هایی شود که بازگشایی را حتی دشوارتر می‌کند.

در این میان، لوفور می گوید که متعهد است که رویای مالکیت محلی آسیاب را بدون توجه به آنچه اتفاق می افتد، به واقعیت تبدیل کند.

او می گوید: «در حال حاضر در بازی هفتم هستیم. "ما تا آخرین سوت بازی خواهیم کرد."