تعز یمن در محاصره حوثی ها در آستانه فاجعه انسانی است.

شهر تعز در جنوب غربی یمن تقریبا در 250 کیلومتری جنوب صنعا، پایتخت یمن، تحت کنترل حوثی ها و 200 کیلومتری شمال عدن، مقر دولت رسمی یمن و تحت حمایت عربستان قرار دارد. تعز سومین شهر بزرگ یمن با جمعیتی حدود 1.2 میلیون نفر قبل از جنگ است. در حال حاضر حدود 800000 نفر در آنجا هستند. جنگ بین حوثی‌ها و دولت رسمی در ماه ژوئیه و با فروپاشی آتش‌بس در سال 2022 با میانجیگری سازمان ملل متحد بار دیگر با شدت کامل شروع شد. در درگیری های مجدد، حوثی ها حمله برق آسا را ​​به سمت جنوب آغاز کردند.

تعز و ارتفاعات اطراف آن اهمیت دارند زیرا حفظ آنها حوثی ها را قادر می سازد تا دستاوردهای خود را در مناطق غربی نزدیک سواحل دریای سرخ و تنگه باب المندب تحکیم کنند. قطع جاده راهبردی حجة العبد از تعز همچنین به انزوای نیروهای طرفدار دولت از مرکز اصلی و منبع تأمین آنها در عدن کمک می کند. در نتیجه، حوثی ها در حمله مجدد خود به دنبال قطع ارتباط تعز بودند. آنها تا حد زیادی در این هدف موفق بوده اند.

اسلام گرایان شیعه مورد حمایت ایران اکنون تمامی مسیرهای اصلی خروج از شهر تعز را قطع کرده اند. حوثی ها پس از تصرف منطقه الصفیه، جاده اصلی عدن را قطع کردند. آنها بخش هایی از جاده حجة العبد را در سراسر کوه ها ویران کرده اند. یک مسیر آسفالت نشده دیگر وجود دارد، اما برای وسایل نقلیه سنگینی که می توانند تدارکات را بیاورند، غیرقابل استفاده است. نتیجه قابل پیش بینی این است که شهر تعز اکنون در لبه فاجعه انسانی قرار گرفته است. یمن محل فقر و محرومیت شدید است.

سال گذشته در حین گزارش در کشور، در حال سفر از استان دورافتاده ابین در مسیر صعود به شبوه و مرز عربستان، به ذهنم رسید که در 25 سال کار در سراسر منطقه، هرگز شاهد فقیر شدن به این عمق و مقیاس نبودم. صحنه ها زنده می مانند. خانواده‌های مهاجر آفریقایی که تلاش می‌کنند به عربستان سعودی بروند، در امتداد بزرگراه‌ها از میان بیابان در گرمای تابستانی می‌روند، شب‌ها در کلبه‌های کوچک و بداهه کنار جاده می‌مانند. حوثی‌ها که برده‌داری را به یمن بازگردانده‌اند، در صورت ورود به منطقه خود، این مهاجران را طعمه خود می‌کنند.

کنترل اما مهاجرانی که عمدتا از اتیوپی و سومالی می آیند، تنها افرادی نیستند که تحت تأثیر قرار گرفته اند. سوءتغذیه گسترده و مستند در دوران کودکی در استان ابین وجود دارد (بر اساس مطالعه اخیر 15300 مورد ثبت شده). نشانه‌های فقر شدید و توسعه نیافتگی - زباله‌های جمع‌آوری نشده، فقدان سرویس بهداشتی و تامین آب تمیز، ازدحام بیش از حد در خانه‌ها - همه آشکار است. بر اساس برنامه جهانی غذا (WFP)، «در سراسر یمن، بیش از 18 میلیون نفر با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند.

حدود 2.2 میلیون کودک زیر پنج سال دچار سوءتغذیه حاد هستند، از جمله 500000 نفر از سوءتغذیه حاد شدید، تهدیدکننده‌ترین شکل سوءتغذیه رنج می‌برند.» این نشان می‌دهد که وضعیت در یمن در دوره‌های «عادی» نیز به دلیل درگیری‌های مداوم، وجود پناهگاه‌های بزرگ، فروپاشی زیرساخت‌های غیرمجاز، ناپایدار است. واقعیت موجود در حال حاضر با عدم دسترسی کامل به مسیرهای دسترسی به آرد گندم، آب و ذخایر سوخت تشدید شده است. در یک بیانیه مطبوعاتی که در 14 اکتبر منتشر شد، برنامه جهانی غذا

برنامه جهانی غذا و شرکای آن نمی توانند به بیش از 600,000 نفر در تعز که به کمک های بشردوستانه وابسته هستند دسترسی داشته باشند، از جمله بیش از 200,000 زن و کودک. همراه با جوامعی که در اوایل سپتامبر در سواحل غربی یمن آسیب دیدند، در مجموع 800,000 نفر در حال حاضر فراتر از WFP-FP، مدیران کشورهای WFP-FP در دسترس هستند. یمن، گفت: "ما به شدت نگران تشدید درگیری هستیم، اما حتی بیشتر از آن در مورد افزایش تعداد افرادی که به دلیل آن دیگر نمی توانیم به آنها دسترسی پیدا کنیم..." بسیاری از خانواده های آسیب دیده چندین بار آواره شده اند، و ما

در حال حاضر در تلاش برای تامین هزینه های غذایی حتی اولیه هستید. اگر کمک‌ها نتوانند ایمن حرکت کنند و به کسانی که بیشتر به آن نیاز دارند، می‌تواند به سرعت به یک فاجعه انسانی تبدیل شود.» در حال حاضر، 12 بیمارستان در تعز ساعت‌ها با تمام شدن سوخت فاصله دارند. اگر این اتفاق بیفتد، زندگی هزاران بیمار بیمارستانی که وابسته به تامین برق هستند در معرض تهدید قرار می‌گیرد.

بحران سوخت همچنین منجر به بسته شدن کارخانه های نمک زدایی در داخل و اطراف شهر و در نتیجه کاهش ذخایر آب شیرین شده است. یک کریدور یا کریدورهای بشردوستانه باید به داخل شهر ایجاد شود و سوخت باید به مرکز شهر منتقل شود تا بیمارستان‌ها و تأسیسات آب به کار خود ادامه دهند. اما برای اینکه این اتفاق بیفتد، باید بر نیروهای محاصره کننده فشار وارد شود. مشکل اینجاست

در حال حاضر، به نظر می رسد شورای امنیت سازمان ملل هیچ علاقه ای به اولویت بندی این موضوع ندارد. متحدان فرضی عربستان سعودی و دولت رسمی، یعنی کشورهای عضو «پیمان مکه» تازه منعقد شده - پاکستان و ترکیه - به صراحت اعلام کرده‌اند که هیچ قصدی برای ارتکاب نیرو ندارند. ایالات متحده نیز به سعودی‌ها اعلام کرده است که وقتی نوبت به نبرد با نیروهای تحت حمایت ایران در یمن می‌رسد، فقط کمک‌های غیرمستقیم دریافت خواهند کرد. البته خود ایران و حوثی‌ها از راه جنگی پیروی می‌کنند که شامل حملات عمدی و هدفمند به جمعیت غیرنظامی در دشمن است.

مناطق، و بنابراین می‌توان برای استقبال از هرگونه درخواست بین‌المللی با بی‌تفاوتی به آنها اعتماد کرد، مگر اینکه با زور یا تهدید به زور از آنها حمایت شود. ناگفته نماند که «جامعه مدنی» جهانی، و جمعیت خشمگین اسلامی و چپ‌گرا که در سه سال گذشته در شهرهای اروپایی و آمریکایی برای محکوم کردن تلاش‌های جنگی اسرائیل در غزه تجمع کرده‌اند، وقتی صحبت از 800000 نفری شود که اکنون در تعز با گرسنگی شدید روبرو هستند، در خیابان‌ها غایب خواهند بود. نابود کردن

نتیجه این است که 800000 نفر در جنوب غربی یمن در حال حاضر به سمت اشتباه گرسنگی احتمالی خیره شده اند، بدون هیچ نیرویی که در بال ها منتظر است تا وضعیت را اصلاح کند، و کم و بیش بی تفاوتی کامل رسانه های خارج از جهان عرب زبان است. جنگ یمن، از نظر عددی محض، عامل اکثریت مرگ و میر ناشی از جنگ در خاورمیانه در دهه گذشته بوده است.

از سال 2015 تاکنون بیش از 378000 نفر در این درگیری جان خود را از دست داده‌اند. این امر عمدتا با بی‌تفاوتی از سوی آن‌چه قبلا به عنوان «جامعه بین‌المللی» شناخته می‌شد، مواجه شده است. فصل تراژیک بعدی در این روند هم اکنون در حال نگارش است.