تعمیر ساعت ایستگاه پلیس پورتوبلو

امروز از یکی از دوستانم پیامی دریافت کردم که در آن نوشته شده بود: "می دانم که قرار بود امروز در ادینبورگ همدیگر را ملاقات کنیم، اما آیا دوست دارید در عوض در پورتوبلو ملاقات کنید و سعی کنید ساعت را در ایستگاه پلیس قدیمی با من درست کنید؟"

شما را نمی‌دانم، اما گشتن در اطراف برج ساعت غبارآلود یک ایستگاه پلیس متروکه قرن نوزدهمی، راهی ایده‌آل برای گذراندن یک بعدازظهر شنبه برای من به نظر می‌رسد، بنابراین از فرصت استفاده نکردم.

ساختمان نسبتا بزرگ ایستگاه پلیس پورتوبلو.

این در پاسخ به پیامی از Action Porty بود:

"آیا می توانید به نگه داشتن پورتوبلو به موقع کمک کنید؟ اکشن پورتی اخیرا ایستگاه پلیس را برای جامعه خریداری کرده است، اما ما نمی توانیم نحوه تغییر ساعت را در برج ساعت بیابیم! ما از خود پرسیدیم که آیا کسی در جامعه با تخصص وجود دارد که بتواند جزئیات تغییر ساعت را به ما راهنمایی کند؟ یا با چه کسی بهتر است برای کمک تماس بگیریم؟"

چیزی که من متوجه نشده بودم این بود که ساعت ها بالا هستند. اگر بخواهیم ساعت را درست کنیم، در کنار آن قرار می‌گیریم و به همین ترتیب در بالا قرار می‌گیریم. و بالا رفتن مستلزم ارتفاعات است و برای بلند شدن به نردبان های بلند شیب دار نیاز است.

ناله‌هایم را در بالا رفتن از نردبان نسبتا بلند و شیب‌دار به درون تاریکی احتمالا پر از عنکبوت سرکوب کردم و با کاوش در اتاق زیر شیروانی پاداش گرفتم، که به مجموعه پله‌های دیگری منتهی می‌شد که به خود برج ساعت می‌رفت.

هنگامی که آنجا بودیم با منظره باشکوه مکانیسم ساعت و سه صفحه ساعت آن پاداش گرفتیم:

ساخت ساختمان ظاهرا در سال 1877 آغاز شد و کاملا امکان پذیر به نظر می رسد که این یک مکانیسم اصلی بوده است. تغییراتی انجام شده بود - موتورهای الکتریکی به مکانیسم نیرو می دادند و یک جعبه کنترل اجازه می داد زنگ ساعت یک شبه خاموش شود.

این ساختمان برای برگزاری جلسات، اداره و دادگاه های شورای شهر پورتوبلو ساخته شد. پس از جذب پورتوبلو به ادینبورگ، ساختمان به یک کتابخانه و سپس یک ایستگاه پلیس تبدیل شد.

صندوق زمین اسکاتلند از آن زمان امکان خرید آن را برای مالکیت اجتماعی فراهم کرده است و زمانی که من به آنجا رفتم، داوطلبان زیادی کاشی‌های سقف پلی استایرن دهه 1970 و کاغذ دیواری‌های چوبی را جدا می‌کردند تا عظمت اصلی ساختمان را آشکار کنند.

اولین قدم این بود که بفهمیم چگونه زمان را تنظیم کنیم. این احتمالا برای کسی که می داند آسان است، اما ما اینطور نبودیم.

ما متوجه شدیم که ساعت از یک موتور کوچک، از طریق یک سری چرخ دنده به یک شفت که یک بار در ساعت می چرخد، هدایت می شود. این شفت به سه قسمت تقسیم می شود - یکی برای هر صورت، و به طور مستقیم عقربه دقیقه را به حرکت در می آورد. یک چرخ دنده در هر صفحه ساعت عقربه ساعت را نشان می دهد. اگر می‌توانستیم موتور را جدا کنیم، شاید بتوانیم شفت را مستقیما بچرخانیم و زمان را تنظیم کنیم.

مطمئنا - ما یک پنجه را روی یکی از چرخ دنده ها پیدا کردیم که می توان آن را از سر راه برداشت. پس از انجام این کار، شفت به راحتی چرخید و می‌توانیم زمان را تنظیم کنیم. هر عقربه یک وزنه تعادل روی صفحه ساعت داشت و می‌توانستیم با تصور عقربه‌ای که مخالف هر وزنه تعادلی را نمی‌بینیم، زمان را تنظیم کنیم.

لحظه‌ای کمی احمقانه داشتیم که فکر می‌کردیم اشتباه کرده‌ایم، و ساعت به عقب حرکت می‌کرد - فقط متوجه شدیم که درون ساعت هستیم و به‌طور اشتباه به آن نگاه می‌کنیم. دوه ما مجبور شدیم به زمین برویم تا بررسی کنیم که زمان درست است - اما - فیو - زمان خوب بود و به عقب حرکت نمی کرد.

فهمیدن صدای زنگ سخت تر بود. مکانیسم اصلی اصلاح شده بود و کلیدها و یک موتور اضافه شده بود. اینها به جعبه ای منتهی شد که حاوی یک برد مدار بود که قطعا مربوط به سال 1877 نبود. این شامل یک میکروکنترلر PIC 16F628 بود که دارای کد تاریخ مشکوک 2001 بود. تعدادی رله، یک منبع تغذیه و یک مدار شارژ باتری برای شارژ باتری سرب اسیدی موجود بود. من فرض می‌کنم که این جعبه برای 1/4 قرن قدمت دارد، اما به نظر می‌رسد که هنوز کار می‌کند. نمی دانم باتری چقدر خوب بود. شاید این باید یک بار دیگر تست شود.

ما ایده داریم که چه کسی این جعبه را طراحی و ساخته است. هیچ علامت توصیف واضحی وجود نداشت. آیا این یک چیز استاندارد است یا فقط یک بار برای این ساعت؟

یک برد مدار مرموز بدون علامت که برای رمزگشایی آماده است.

این جعبه رابط کاربری زیادی نداشت، به جز یک دکمه غیر آشکار با علامت "پیشرفت". تنها مشکل این بود که فشردن آن هیچ کاری انجام نداد. این چیز چگونه کار کرد؟ حتما باید یه جوری زمان رو تنظیم میکردی .

خلاصه بعد از سر خاراندن، اندازه گیری و کمانچه زدن بیشتر:

من امیدوار بودم که بتوانیم با اجازه دادن به ساعت زنگ سیزده (یا حتی فقط زدن مداوم) یک "آزمایش" انجام دهیم، اما من در برج بودم با یک دسته اسپویل اسپورت که به من اجازه نمی دادند. اوه خب دفعه بعد که اونجا نباشن

بنابراین - ما تا ساعت 4 بعدازظهر صبر کردیم و ساعت جلو رفته بود و بیرون را چک کردیم و ساعت خوب بود. ساعت 16 بیا و زنگ 4 بار به صدا درآمد. دونگگگ (زنگ‌ها وقتی در کنارشان هستید بلند می‌شوند. اوه دوباره.) این زمان عالی بود - ساعت 4 بعدازظهر زمانی بود که باید می‌رفتیم.

ما تصمیم گرفتیم که ماموریت ما موفقیت آمیز باشد. برخی از ساکنان محلی ممکن است به این نتیجه رسیده باشند که بازگرداندن صدای زنگ موفقیت آمیز نبود، بنابراین موتور زنگ را قطع کردیم تا صدای زنگ را غیرفعال کنیم.

پس از یک بازدید سریع برای بررسی سلول های پلیس، تصمیم گرفتیم برای جشن گرفتن موفقیت خود، از جاده به سمت شیر ​​پورتوبلو برای نوشیدن آبجو و یکی از همبرگرهای آنها حرکت کنیم. سگ لوسی آمد تا به ما ملحق شود و خیلی سریع به او اشاره کرد که چقدر گرسنه است، و واقعا کمی چیپس او را تا زمانی که شامش را بخورد به او می‌خورد، زیرا صاحبان بدی داشت که هرگز به او غذا نمی‌دادند. او واقعا یک لابرادور نیست.

بعد از آبجو ما به چند "پیشرفت" فکر کردیم:

بعدازظهر خوبی بود و ممنون از دعوتت. من مشتاقانه منتظرم ببینم چه اتفاقی برای ایستگاه پلیس می‌افتد که اکنون متعلق به جامعه است - این پتانسیل را دارد که یک مکان سرگرم‌کننده باشد! شاید بتوانم برگردم و بیشتر درگیر شوم.