تغییرات آب و هوایی و حملات هواپیماهای بدون سرنشین بحران انسانی در سودان جنگ زده را تشدید می کند

در سودان، درگیری‌ها بین نیروهای مسلح سودان (SAF) و نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) در کردوفان شمالی و بخش‌هایی از ایالت نیل آبی تشدید شده است. جنگ هزاران غیرنظامی را در فصل کاشت مجبور به فرار کرده است.

از زمانی که جنگ بین دو جناح و شبه نظامیان متحد آنها در آوریل 2023 آغاز شد، هر دو طرف برای قدرت با هم جنگیده اند. با این حال، هیچکدام نتوانسته اند کنترلی بر کل کشور برقرار کنند.

SAF، ارتش رسمی کشور، کنترل شمال و مرکز سودان، از جمله پایتخت، خارطوم را در دست دارد، در حالی که نیروهای RSF حضور خود را در منطقه دارفور غربی و بخش‌هایی از جنوب ادامه می‌دهند.

به گفته سازمان ملل و سازمان های بین المللی کمک رسانی، جنگ وحشیانه سودان را در یکی از بدترین بحران های انسانی و آوارگی در جهان فرو برده است. تعداد تلفات تخمینی از 40000 تا 250000 نفر متغیر است زیرا در بحبوحه درگیری های جاری بدست آوردن ارقام قابل اعتماد همچنان دشوار است. بیش از 12.4 میلیون سودانی نیز چه در داخل سودان و چه در کشورهای همسایه آواره شده اند.

این هفته، سازمان امدادی اقدام علیه گرسنگی زنگ خطر را به صدا درآورد.

یان سباستین فردریش روست، مدیر اجرایی بخش آلمانی سازمان غیردولتی، به دویچه وله گفت: «24.6 میلیون نفر سطوح بالایی از ناامنی غذایی حاد را تجربه می کنند.

فردریش-راست اضافه کرد که تخمین زده می شود 825000 کودک زیر 5 سال در سال 2026 از سوءتغذیه حاد شدید رنج می برند، در حالی که تصور می شود در مجموع 4.2 میلیون کودک و زن باردار یا شیرده دچار سوءتغذیه حاد هستند.

در ماه اکتبر، شبکه سیستم‌های هشدار زودهنگام قحطی (FEWS NET) - که ناامنی غذایی را رصد می‌کند و از سیستم طبقه‌بندی مرحله امنیت غذایی یکپارچه (IPC) به رسمیت شناخته شده بین‌المللی استفاده می‌کند - همچنین هشدار داد که چندین منطقه از جمله کمپ‌های آوارگان داخلی در دارفور بزرگ و کردوفان بزرگ، با فاجعه‌ای شدید (IPC در طبقه‌بندی شدیدترین مرحله غذایی) مواجه خواهند شد.

فابریزیا فالسیونه، نماینده سودان صندوق جمعیت سازمان ملل، آژانس بهداشت جنسی و باروری سازمان ملل، گفت: «وضعیت در سودان همچنان رو به وخامت است و نیازهای بشردوستانه در حال افزایش است، حتی با کاهش منابع پاسخگویی».

فالکیونه به دویچه وله گفت: «من اخیرا از اردوگاه آوارگان تاویلا بازدید کردم و هنوز در تلاش برای یافتن کلماتی برای توصیف آنچه شاهد بودم هستم. تصور کنید جمعیتی بزرگتر از فرانکفورت آلمان در کمتر از سه سال مجبور به ترک خانه های خود و پناه بردن به یک مکان شوند.

وی افزود که بیش از 700000 نفر در آنجا تنها به یک بیمارستان که قادر به انجام سزارین است، متکی هستند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (OCHA) اخیرا هشدار داد که گرمای شدید و سیل شدید بحران سودان را بدتر می کند.

هاگر علی، محقق سودانی در موسسه آلمانی مطالعات جهانی و منطقه ای (GIGA) به دویچه وله گفت: «امسال، موج گرمای شدید باعث قطع برق تا 12 ساعت در روز در برخی مناطق شد. بستر رودخانه ها و مزارع خشک شده بایر هستند، که علاوه بر آسیب های جنگ، تاکتیک های RSF در زمین سوخته و تخریب محیط زیست است.

در حالی که خشکسالی تقریبا نیمی از کشور را تحت تأثیر قرار داده است، باران های شدید و سیل های محلی شرایط را در سایر مناطق سودان بدتر کرده است.

علی به دویچه وله گفت: «انگار که این کافی نبود، کمبود شدید کود و گازوئیل نیز وجود دارد.

سودان متکی به کود و گازوئیل وارداتی است که از خلیج فارس از طریق تنگه هرمز و تنگه باب المندب حمل می شود. با این حال، در بحبوحه جنگ گسترده‌تر با ایران، ایران کشتی‌ها را در تنگه هرمز مسدود کرده است، در حالی که شورشیان حوثی همسو با ایران در یمن، کشتی‌رانی از طریق تنگه باب المندب را تهدید کرده و گاهی اوقات مختل می‌کنند.

علی گفت: «تامین کود از 450000 متریک تن به تنها 50000 تن در سال 2026 کاهش یافت و افزود که کمبود گازوئیل مشابه و هزینه سرسام آور ترکیب دیزل وضعیت را از دو جهت ایجاد کرده است.

علی گفت: "تجهیزات کشاورزی از گازوئیل استفاده می کنند و حمل و نقل کالاهای بشردوستانه و کشاورزی در داخل کشور بسیار گران تر می شود."

در ماه اکتبر، موسسه تحقیقات بین المللی سیاست غذایی هشدار داد که قیمت مواد غذایی اصلی و سوخت در سودان در سپتامبر 2026 به شدت افزایش یافت.

ناظران مدتهاست اشاره کرده اند که جنگ در سودان تا زمانی که حامیان خارجی تسلیحات را متوقف نکنند پایان نخواهد یافت. SAF رسما توسط مصر، ترکیه، روسیه و ایران حمایت می شود، در حالی که امارات متحده عربی گفته می شود حامی اصلی RSF است، ادعایی که ابوظبی آن را رد می کند.

با این حال، در ماه اکتبر، شورای امنیت سازمان ملل تحریم تسلیحاتی موجود را تنها در منطقه دارفور سودان تا 11 دسامبر تمدید کرد و درخواست ها برای تحریم سراسری را کنار گذاشت.

هاگر علی با اشاره به اینکه سودان یکی از بزرگترین صحنه‌های جنگ هواپیماهای بدون سرنشین است، گفت: «توسعه تحریم‌های سازمان ملل در سراسر سودان به‌ویژه شامل هواپیماهای بدون سرنشین می‌شد.» از سال 2026، علت اصلی تلفات غیرنظامیان در سودان حملات هواپیماهای بدون سرنشین است.

او همچنین به دویچه وله گفت که الحارث ادریس الحارث محمد، نماینده دائم سودان در سازمان ملل متحد، با گسترش تحریم ها به دلیل نگرانی از محدود کردن نامتناسب نیروهای مسلح سودان در میدان نبرد مخالفت کرد.

هاگر علی گفت: «تحریم تسلیحاتی حامیان بالقوه را از همکاری با نیروهای مسلح سودان باز می دارد، در حالی که نیروهای پشتیبانی سریع لزوما سلاح های خود را از راه های رسمی تهیه نمی کنند.

او گفت: «آی‌اس‌اف به قاچاق با دیگر شبه‌نظامیان، پیمانکاران نظامی خصوصی و بازرگانان در منطقه متکی است.» وی افزود که چون نیروهای RSF از منابع و بازیگران متعددی تدارکات دریافت می‌کنند، هدف قرار دادن این گروه از طریق یک تحریم دشوار است.