تغییرات اقلیمی ترکیب گونه‌های جدید را به وجود می‌آورد و باعث می‌شود که در اهداف حفاظتی تجدیدنظر کنیم

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

این واقعیت که اکوسیستم ها تغییر می کنند چیز جدیدی نیست. با این حال، آنچه جدید است، سرعت و مقیاسی است که جوامع گونه های جدید در نتیجه تغییرات آب و هوایی در حال ظهور هستند. فرآیندهایی که زمانی در طی قرن ها یا حتی هزاره ها آشکار می شدند، اکنون در عرض چند دهه مشاهده می شوند.

تینا هگر، کارشناس تئوری اکولوژیکی و زیست‌شناسی تهاجم در TUM می‌گوید: «حتی اگر دما در آینده نزدیک تثبیت شود، طبیعت به تغییراتی که قبلا برای مدت طولانی رخ داده‌اند پاسخ می‌دهد.»

او به همراه همکارانش یک مقاله مروری در Nature Climate Change منتشر کرد که به بررسی چگونگی تاثیر تغییرات آب و هوایی بر تنوع زیستی می‌پردازد. به گفته نویسندگان، تازگی اکولوژیکی - ظهور جوامع گونه های جدید بدون سابقه تاریخی - در حال تبدیل شدن به یکی از ویژگی های تعیین کننده یک جهان به سرعت در حال تغییر است.

هگر می‌گوید این همچنین بر نحوه تفکر و عمل ما در مورد بازسازی و حفاظت از محیط زیست تأثیر می‌گذارد. ما باید اهداف حفاظتی خود را دوباره تعریف کنیم. اگر به تمرکز بر شرایط تاریخی ادامه دهیم، در خطر از دست دادن فرصت‌ها برای سازگاری با تغییرات آب و هوا و حمایت از تنوع زیستی هستیم.»

تلاش‌های حفاظتی و بازسازی به طور سنتی با هدف احیای شرایط اکوسیستم تاریخی یا حفظ گونه‌های در معرض تهدید در زیستگاه‌های موجودشان بوده است. با این حال، تحت شرایط متغیر محیطی، این رویکرد ممکن است به طور فزاینده ای تبدیل به یک کار سیزیفی شود.

بسیاری از زیستگاه ها آنقدر عمیق در حال تغییر هستند که گونه های بومی دیگر نمی توانند شرایط مورد نیاز برای رشد را پیدا کنند. هگر می گوید: «ما در واقع ممکن است مانع توسعه اکوسیستم های جدید و کارآمد شویم.

صخره‌های مرجانی نمونه‌ای واضح از چگونگی ظهور نوآوری‌های اکولوژیکی ارائه می‌دهند. با افزایش دمای اقیانوس ها، ماهی های گرمسیری به سمت آب های خنک تر گسترش می یابند و در آنجا با گونه های جدیدی روبرو می شوند.

در همان زمان، گونه های مرجانی حساس به گرما در حال کاهش هستند در حالی که گونه های انعطاف پذیرتر رایج تر می شوند. با این حال، این مرجان‌های سخت‌تر، شرایط زیستگاه متفاوتی را برای ماهی‌های باقی‌مانده ایجاد می‌کنند. محققان انتظار دارند در دهه‌های آینده فرآیندهای مشابهی در اکوسیستم‌های سراسر جهان رخ دهد.

هگر می‌گوید: «سؤال کلیدی دیگر نباید این باشد که چگونه یک وضعیت اکولوژیکی خاص را حفظ کنیم، بلکه چگونه می‌توان شرایطی را ایجاد کرد که از یک اکوسیستم کارآمد 20، 50 یا 100 سال آینده پشتیبانی کند. به گفته هگر، چنین رویکردهایی در حال حاضر وجود دارد و باید به یک روش استاندارد تبدیل شود، اما آنها اغلب به اندازه کافی اعمال نمی شوند.

محققان ظهور رو به رشد جوامع گونه های جدید را نه تنها به عنوان یک چالش زیست محیطی بلکه به عنوان یک چالش اجتماعی و شخصی می دانند.

هگر می‌گوید: «تغییر جهان باعث عدم اطمینان و برای بسیاری از مردم احساس از دست دادن می‌شود. "این تغییرات به طور فزاینده ای بر زندگی ما تأثیر می گذارد. به همین دلیل است که تأثیرات اجتماعی تغییر آب و هوا باید عمدا در استراتژی های سازگاری گنجانده شود تا بتوانیم این تحول را تا حد امکان به طور مؤثر مدیریت کنیم."

کلر رایت و همکاران، تازگی اکولوژیکی ناشی از تغییرات آب و هوایی، تغییرات آب و هوایی طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s41558-026-02697-8

تینا هگر و همکاران، تغییرات اقلیمی، تازگی زیست‌محیطی و چالش‌های اجتماعی جدید را پیش می‌برد، تغییر اقلیم طبیعت (2026). DOI: 10.1038/s41558-026-02672-3

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →