تغییرات گسترده در زنجیره تامین مواد غذایی کشاورزی برای مقابله با کمبود غذا در جهان مورد نیاز است

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

یک کارشناس در موضوع آب و هوای The BMJ می نویسد که تغییرات سیستمی در کل زنجیره تامین مواد غذایی کشاورزی برای رسیدگی به تاثیر جهانی درگیری و تغییرات آب و هوایی بر کمبود مواد غذایی مورد نیاز است.

الیزابت رابینسون از دانشکده اقتصاد لندن می‌گوید اگرچه جهان همچنان سالانه کالری بیشتری تولید می‌کند، اما کمبود مواد غذایی همچنان ادامه دارد که عمدتا ناشی از درگیری و همچنین تغییرات آب و هوایی است.

او توضیح می دهد که درگیری تمام جنبه های امنیت غذایی را مختل می کند. می‌تواند زمین‌های کشاورزی را متروکه یا کشت آن دشوار کند، جوامع را جابجا کند، دسترسی به بازارها را محدود کند و مقرون‌به‌صرفه را کاهش دهد، و اثرات طولانی‌مدتی بر سلامتی ایجاد کند.

رابینسون به سازمان خواربار و کشاورزی (فائو) و برنامه جهانی غذا در سال 2026 در گزارش جهانی بحران های غذایی اشاره می کند که 13 نقطه داغ را شناسایی می کند که انتظار می رود ناامنی غذایی حاد در آنها افزایش یابد، 12 مورد از آنها تحت تأثیر درگیری مسلحانه و خشونت، با خطر قحطی در سودان، سودان جنوبی، و نوار غزه.

به طور کلی، حدود 60 تا 70 درصد از کم‌تغذیه‌ترین افراد جهان در مناطقی زندگی می‌کنند که تحت تأثیر درگیری قرار گرفته‌اند، و گزارش شده است که 85 درصد از کسانی که با گرسنگی مواجه هستند در کشورهای متاثر از جنگ زندگی می‌کنند.

او می نویسد که به موازات آن، افزایش دما و رویدادهای شدید آب و هوایی اثرات منفی گسترده ای بر امنیت غذایی از طریق از دست دادن محصول، اختلال در زنجیره تامین و نوسانات قیمت مواد غذایی دارند. در سال 2023، حدود 123.7 میلیون نفر دیگر به دلیل فراوانی روزهای موج گرما و ماه‌های خشکسالی در مقایسه با سال‌های 1981 تا 2010، با ناامنی غذایی متوسط ​​یا شدید مواجه شدند.

ناامنی غذایی همچنین به عنوان عامل خشونت و بی ثباتی و افزایش خطر ناآرامی سیاسی و درگیری گزارش شده است، و شواهدی از چرخه معیوب وجود دارد که در آن درگیری ناامنی غذایی را بدتر می کند، که به نوبه خود درگیری را بدتر می کند.

درگیری‌های بزرگ، مانند حمله روسیه به اوکراین و جنگ ایالات متحده و ایران، پیامدهای امنیت غذایی جهانی را نیز به همراه دارد، به‌ویژه برای کشورهای وابسته به واردات مواد غذایی و کشاورزی از کشورهای متاثر از درگیری و مسیرهای کشتیرانی.

تغییرات اقلیمی شکستن پیوند بین گرسنگی و درگیری را سخت‌تر می‌کند، اما رابینسون به گام‌هایی اشاره می‌کند که می‌توان بر روی تقویت سیستم‌های کشاورزی و غذایی و محافظت از آسیب‌پذیرترین جمعیت‌ها تمرکز کرد.

کاهش انتشار جهانی، از جمله در بخش کشاورزی مواد غذایی، مانند تغییر به سمت رژیم‌های غذایی بیشتر گیاهی و کاهش هدررفت و ضایعات مواد غذایی، ضروری است، در حالی که تنوع زنجیره‌های تامین، در کنار همکاری بیشتر و حمایت هدفمند از کشاورزان و خانواده‌های آسیب‌پذیر، به ایجاد سیستم‌های غذایی انعطاف‌پذیرتر کمک می‌کند.

او خاطرنشان می کند که حمایت های پیش بینی شده کوتاه مدت، مانند حفاظت از کشاورزی محلی یا ارائه کمک های نقدی و غذایی به خانواده های آسیب دیده، می تواند ناامنی غذایی مرتبط با درگیری و تغییرات آب و هوایی را کاهش دهد. با این حال، او می‌گوید که انعطاف‌پذیری میان‌مدت تا بلندمدت "نیازمند تغییرات سیستمی در کل زنجیره تامین است، از آنچه رشد می‌کنیم و چگونه تا آنچه می‌خوریم."

درگیری و تغییرات آب و هوایی باعث کمبود مواد غذایی می شود، BMJ (2026). DOI: 10.1136/bmj-2026-101113

اطلاعات مجله: مجله پزشکی بریتانیا (BMJ)

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →