تفاوت صفحه کلید بین ویندوز و مک

در طول سال‌ها، من در مورد بسیاری از مشکلات و تفاوت‌های عجیب بین مدیریت صفحه‌کلید در مک و ویندوز یاد گرفتم – مخصوصا مربوط به برنامه‌های وب، که از یک پایگاه کد برای پاسخگویی به هر دو استفاده می‌کنند. فکر کردم اگر همه آنها را در یک مکان جمع آوری کنم ممکن است برای کسی مفید باشد.

این پست به عنوان یک مرجع است، و هیچ داستان بامزه یا جذابی در آن پنهان نشده است - اگر این برای شما خسته کننده به نظر می رسد، به راحتی به مطلب بعدی بروید!

آنچه را که ویندوز Backspace می نامد، مک آن را Delete می نامد. چیزی که ویندوز آن را Delete می نامد، مک ها به آن Forward Delete می گویند. (این بدان معناست که گفتن "حذف" بدون مشخص کردن پلتفرم ممکن است در واقع گیج کننده باشد.)

آنچه ویندوز فرا می‌خواند ⏎ Enter، Mac تماس می‌گیرد ⏎ Return. با این حال، مک‌ها یک ⌤ Enter نیز دارند، اگرچه فقط روی صفحه‌کلید عددی (قبلا در لپ‌تاپ‌ها هم وجود داشت!). در صفحه کلیدهای بدون کلید فیزیکی Enter، می توانید آن را از طریق Fn+Return شبیه سازی کنید.

در اکثر نرم افزارهای مک، Enter و Return همین کار را انجام می دهند. چند استثنا وجود دارد - برای مثال، فتوشاپ یک خط جدید را در Return اضافه می کند اما در Enter انجام می دهد، و برخی از برنامه های حرفه ای کلاسیک مانند Cubase یا Pro Tools نیز کارهای مختلفی انجام می دهند - اما به نظر می رسد این یک سنت رو به مرگ است. (اگر در مورد تاریخچه Return and Enter کنجکاو هستید، یک بار در مورد آن نوشتم.)

ویندوز معمولا کلید ثانویه را Numpad Enter می‌خواند. من فکر نمی کنم Fn+Enter برای شبیه سازی آن کار کند.

به طور کلی، صفحه‌کلیدهای شخص ثالث از زبان ویندوز استفاده می‌کنند – بنابراین، Backspace و Enter. اگر یک صفحه کلید اصولا قراردادهای مک را ارائه می دهد، معمولا فقط به کلیدهای اصلاح کننده گسترش می یابد.

⌃ کنترل در ویندوز معادل ⌘ Command در مک است. (به عنوان مثال، چسباندن ⌃V در ویندوز و ⌘V در مک است.) اما، به طور گیج کننده، دستگاه های اپل همچنان یک کلید کنترل نیز دارند. این در ابتدا برای برنامه های ترمینال در نظر گرفته شده بود، اما این روزها بسیاری از برنامه های رابط کاربری گرافیکی از آن به عنوان یک کلید اصلاح کننده اضافی با اهمیت بسیار کمتر از Control در ویندوز استفاده می کنند.

این بدان معناست که برای برنامه‌ها، دستگاه‌های ویندوزی Ctrl، Alt و Shift را ارائه می‌کنند – و مک‌ها ⌘ Command، ⌥ Option، ⌃ Control و ⇧ Shift را ارائه می‌دهند. این یک کلید اصلاح کننده دیگر است و بنابراین فضای بیشتری برای تنفس است. (ما کلید ویندوز یا کلید 🌐 Globe/Fn را در نظر نمی گیریم زیرا از نظر فنی توسط سیستم عامل رزرو شده است.)

برخی از صفحه‌کلیدها کلیدهای اضافی را ارائه می‌کنند که می‌توانید آن‌ها را برای مطابقت با پلتفرم تعویض کنید، به عنوان مثال:

برخی دیگر همه پایه ها را روی کلاهک های کلید ثابت می پوشانند، به روشی ناخوشایند:

دستگاه‌های اپل بیشتر به نمادهای روی کلیدها و منوهایشان متکی هستند، اگرچه این کار را به طور مداوم انجام نمی‌دهند. در اینجا همه آنها هستند:

در واقع، من در مورد چهار مورد آخر دروغ گفتم. در صفحه کلیدهای مدرن اپل، آنها عبارتند از:

استفاده مجدد از فلش های معمولی برای Page Up و Down یکی از معدود تصمیمات گیج کننده طراحان صفحه کلید اپل است. نمادهای کلید فلش مانند این هستند - ◀▶▲▼ - اما فقط در صفحه کلیدهای اپل. در اینجا یک صفحه کلید قدیمی و جدیدتر اپل را نشان می دهد که چه اتفاقی افتاده است:

(خوشبختانه، وضعیت کلیدهای پیکان دوگانه گیج کننده فقط در صفحه کلیدهای کم محبوب و با اندازه کامل اتفاق می افتد.)

از لحاظ تاریخی، صفحه‌کلیدهای اپل بیشتر از نمادها در صفحه‌کلیدهای غیرآمریکایی استفاده می‌کردند، اما با شروع مدل‌های 2026، زمانی که نمادها را نشان می‌دهند و زمانی که نمادها و افسانه‌ها را نشان می‌دهند، در همه صفحه‌کلیدها یکسان می‌شوند. (تنها کلیدی که فقط یک افسانه متن دارد Esc است که ظاهر ⎋ را در منوها بسیار گیج کننده می کند.)

صفحه‌کلیدهای ویندوز معمولا از کلمات استفاده می‌کنند – به همین دلیل است که گاهی اوقات کوتاه‌کننده‌هایی مانند Ctrl، Bkspc، PrtSc، Del، PgUp، Win و غیره را مشاهده می‌کنید. (فکر نمی‌کنم اپل افسانه‌های خود را به استثنای Esc برای Escape مخفف کند.) در برخی کشورها، افسانه‌ها ترجمه می‌شوند - به عنوان مثال، در آلمان، Ctrl گاهی اوقات به عنوان Strg ظاهر می‌شود.

نمادهایی که به سمت ویندوز رفتند عبارتند از:

من هیچ نماد محبوب دیگری را در سمت ویندوز راهرو ندیده‌ام، و حتی مطمئن نیستم که آیا موارد فوق به طور گسترده قابل درک باشد یا خیر. اما این یک مثال است:

(من قبلا در مورد نمادهای مک و همچنین در مورد نمادهای نادر کانادایی کمی بیشتر نوشتم.)

در منوها و جاهای دیگر، ویندوز به ترکیب کلیدها/میانبرها با یک امتیاز اضافه می‌پیوندد، اما اپل فقط آنها را به هم می‌چسباند:

در اینجا همان منوی کروم در ویندوز و macOS وجود دارد:

(به عبارت دیگر، شما هرگز مانند آنچه در بالا گفتم، "⌃V در ویندوز چسبانده شده است" نخواهید گفت.)

در ویندوز، به طور سنتی سیستم عامل یا برنامه ها آن ها را به عنوان میانبر ادعا می کردند. در اینجا چند نمونه از تخصیص کلیدهای تابع شناخته شده آورده شده است:

در مکینتاش، برنامه‌ها به‌طور سنتی به کلیدهای عملکرد دسترسی نداشتند، زیرا این کلیدها صرفا برای کاربران محفوظ بود تا کارها را انجام دهند. (با این حال، ترکیبی از کلیدهای ⌃ و عملکرد توسط سیستم عامل برای گزینه‌های دسترس‌پذیری استفاده می‌شود، و من گاهی اوقات می‌بینم که برنامه‌ها از کلیدهای عملکردی استفاده می‌کنند.)

صفحه‌کلیدهای ویندوز بالاتر از F12 هستند، اما برخی از کیبوردهای مک از سه کلید ویژه رایانه شخصی مجددا استفاده می‌کنند و حتی جزیره غیرضروری Num Lock/​Caps Lock/​Scroll Lock را تصاحب می‌کنند و در نهایت به F19 می‌رسند:

در فیلدهای نوشتاری، اپل سیستمی دارد که در آن با فشار دادن ⌥ با کلیدهای چاپ، کاراکترهای بیشتری تولید می شود، به عنوان مثال ⌥Q خروجی œ، و ⌥7 خروجی ¶ pilcrow. علاوه بر این، ⇧ در این زمینه کار می کند، به عنوان مثال ⌥⇧Q خروجی Œ، و ⌥⇧7 خروجی یک خنجر ‡ دوگانه است.

توجه داشته باشید که نه تنها حروف، بلکه اساسا همه کلیدهای چاپ دارای تکالیف مخفی ⌥ و ⌥⇧ هستند. (همچنین توجه داشته باشید که برخی از اینها کلیدهای مرده هستند.)

همچنین، ⌥ تکالیف در هر مکان متفاوت است! مورد بالا انگلیسی ایالات متحده بود، در اینجا لهستانی با تفاوت های زیادی وجود دارد:

این بدان معناست که بهتر است از میانبرهای مبتنی بر ⌥ در فیلدهای نوشتاری اجتناب کنید، زیرا ممکن است با برخی از نویسه‌های مهم تضاد داشته باشند.

به هر حال، در حالی که دو مورد بالا فقط ماکت هستند، در برخی از صفحه کلیدهای فیزیکی (اینجا: انگلیسی بریتانیایی)، برخی از فراخوان های مهم ⌥ در واقع روی کلیدها چاپ می شوند:

ویندوز قابلیت فوق را ندارد. با این حال، ویندوز یک ویژگی جایگزین دارد که در آن تایپ کلیدهای Alt + numpad اجازه می دهد تا هر کاراکتری را با کد آن وارد کنید. (به عنوان مثال، Alt+0128 € را خروجی می‌دهد. Num Lock باید فعال باشد. فکر نمی‌کنم بدون وجود صفحه‌کلید عددی انجام شود.)

مک نسخه ای از این ویژگی را دارد، اما نیاز به اضافه کردن صفحه کلید Unicode Hex Input و جابجایی به آن از قبل دارد. سپس، با فشار دادن ⌥20AC خروجی € می شود.

در حالی که کلیدهای اصلاح کننده مک کاملا متقارن هستند، ویندوز برای Alt استثنا قائل است. در بسیاری از صفحه‌کلیدهای غیرآمریکایی، Alt سمت راست با نام AltGr نیز شناخته می‌شود، و چیزی شبیه به ⌥ در مک انجام می‌دهد: هنگامی که در ترکیب با کلیدهای چاپ فشار داده می‌شود، حروف را خروجی می‌دهد.

به عنوان مثال، در صفحه کلیدهای لهستانی AltGr+A = ą، AltGr+C = ć، AltGr+Shift+A = Ą و غیره با 15 ترکیب دیگر. بسیاری از کیبوردهای دیگر کارهای مشابهی انجام می دهند.

تفاوت آن با ⌥ در مک این است که این حروف معمولا برای حروف اصلی و علائم نگارشی لازم برای هر زبان، به جای smorgasbord چاپی که اپل ارائه می‌کند، رزرو می‌شوند.

به دلایل قدیمی و همچنین برای صفحه‌کلیدهایی که کلید فیزیکی AltGr ندارند، می‌توانید همه اینها را با استفاده از ترکیب‌های Ctrl+Alt به جای آن فراخوانی کنید (بنابراین، Ctrl+Alt+A = ą). این بدان معنی است که همانطور که باید مراقب میانبرهای مبتنی بر ⌥ در فیلدهای متنی در Mac باشید، باید از میانبرهای مبتنی بر Ctrl+Alt در ویندوز نیز استفاده کنید.

درست مانند رایانه های مک، در برخی از صفحه کلیدها، گزینه های AltGr انتخاب شده در گوشه یا جلوی کلیدها چاپ می شوند:

فیلدهای متنی در برنامه‌های سیستم عامل مک و مرورگرهای وب/وب‌سایت‌ها از برخی از میانبرهای استاندارد یونیکس/لینوکس بر اساس کلید ⌃ کنترل استفاده می‌کنند:

می توانید بسیاری از موارد بالا را با نگه داشتن ⇧ ترکیب کنید تا انتخاب را گسترش دهید.

ویندوز همچنان از Shift+Delete برای برش، Ctrl+Insert برای کپی و Shift+Insert برای چسباندن پشتیبانی می کند. من مطمئن نیستم که چند نفر از اینها استفاده می کنند.

در مک، در فیلدهای ورودی ساده، ↑ و ↓ به ابتدا و انتها می‌پرد (همانند ⌘←→). این اغلب با تاریخچه خط فرمان، پاپ آپ های تکمیل خودکار و غیره در تضاد است.

ویندوز این قرارداد را ندارد و در عوض Home و End به این منظور خدمت می کنند.

مک ها از قرارداد الهام گرفته از آیفون برای نگه داشتن کلید برای نشان دادن کاراکترهای تاکیدی مرتبط، به جای فعال کردن تکرار خودکار پشتیبانی می کنند. ویندوز این قابلیت را ندارد.

در مک، انجام مجدد معمولا ⌘⇧Z است. در ویندوز، معمولا Ctrl+Y است.

در Mac، refresh (در مرورگرها و غیره) معمولا ⌘R است. در ویندوز، معمولا F5 است، اگرچه مرورگرها از Ctrl+R نیز پشتیبانی می‌کنند و به نظر می‌رسد که به حالت پیش‌فرض تغییر می‌کنند.

کلید ⊞ ویندوز همنام تنها برای استفاده از سیستم عامل محفوظ است، و همچنین کلید 🌐 Fn/​Globe در مک نیز وجود دارد. (اگرچه من 100٪ از آن مطمئن نیستم زیرا جایی را پیدا کردم که می توانید میانبرهای 🌐 به عنوان کاربر ایجاد کنید - فقط مطمئن نیستم که عمدی باشد یا خیر.)

با این حال، هر پلتفرم ترکیب‌های میانبر زیادی دارد که عملا در دسترس نیستند، برای مثال ⌘⇥ و ⌘M در مک، یا Alt+Tab و Ctrl+Shift+Escape در ویندوز.

اگر یک برنامه وب هستید، برای میانبرها با سیستم عامل (مانند هر برنامه دیگری) و همچنین با خود مرورگر رقابت خواهید کرد. شما معمولا می‌توانید میانبرهایی مانند ⌘S یا ⌘P را کنترل کنید، اما بسته به مرورگر یا پلتفرم، برخی ممکن است مقدس و در دسترس نباشند. هیچ مرورگر Mac به وب‌سایتی اجازه ادعای ⌘Q، ⌘W، یا ⌘T را نمی‌دهد. Safari به برنامه وب اجازه نمی‌دهد ⌘R را لغو کند. مرورگر Arc اجازه لغو ⌘⇧C را نمی دهد. (این یک لیست کامل نیست.)

Tabbing و Shift tabbing معمولا برای پرش بین عناصر UI استفاده می شود، اما در برنامه های بومی کمی متفاوت عمل می کند.

در ویندوز، Tabing از تمام عناصر عبور می کند:

در مک، Tab فقط به عناصری می‌پرد که برای عملکرد به صفحه‌کلید نیاز دارند (مانند فیلدهای ورودی). می‌توانید تنظیمات برگزیده سیستم را تغییر دهید و از macOS بخواهید که رفتار ویندوز را تقلید کند - آخرین کلید را در زیر ببینید - اما در همه جا به خوبی پشتیبانی نمی‌شود.

در هر دو پلتفرم، Fn+↑↓ PgUp/​PgDn و Fn+←→ Home/End انجام می دهد. (آیا می بینید که چقدر گیج کننده است که بگوییم با توجه به اینکه ↑↓ قبلا به معنای PgUp/Dn در مک است؟)

ویندوز سنت دارد که دسترسی به منوها و کنترل های قابل مشاهده را با فشار دادن کلیدهای Alt و حروف امکان پذیر می کند. این در طول زمان تکامل یافته است و مانند گذشته سازگار نیست، اما شاید ارزش دانستن در مورد آن را داشته باشد.

در یک صفحه کلید با 100 کلید، ویندوز ممکن است دارای موارد زیر باشد:

مکینتاش هرگز کلیدهای جهت دار روی صفحه کلید عددی و یا کلید Num Lock برای فعال کردن آن نداشتند. (من تعهدم را زیر پا می گذارم! در اینجا یک داستان باگ سرگرم کننده در مورد Num Lock وجود دارد.)

در یک پیچ و تاب عجیب از سرنوشت، این تنها صفحه کلیدهای شخص ثالث نیستند که از افسانه های ویندوز حمایت می کنند. برخی از کیبوردهای اپل در بین دهه های 1980 و 2000 افسانه های رایانه شخصی را نیز نشان می دادند! (این به دلیل سازگاری رایانه‌های شخصی در مک‌های تحت محاصره آن زمان بود.) در اینجا صفحه‌کلید توسعه یافته کلاسیک اپل است که افسانه‌هایی را برای Insert، Delete (نامگذاری آن را Del برای جلوگیری از اشتباه گرفتن با صفحه کلید)، Print Screen، Scroll Lock، Pause، Num Lock و Alt نشان می‌دهد:

آیا چیزی را از دست دادم یا اشتباهی کردم؟ به من خبر بده!