تفنگداران دریایی ایالات متحده در حال آموزش برای متلاشی کردن و جابجایی پست های فرماندهی خود برای زنده ماندن از جنگ اقیانوس آرام هستند

جنگ‌های آینده می‌توانند به گره‌های فرماندهی نیاز داشته باشند که در صورت هدف قرار گرفتن توسط دشمن، به طور گسترده پراکنده و بسیار متحرک باشند. عکس سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده توسط گروهبان. جاناتان بوچمپ تفنگداران دریایی ایالات متحده کار با فرماندهی و کنترل متحرک و پراکنده را در اقیانوس آرام تمرین کردند.

این مفهوم بر پایه درس‌هایی استوار است که گره‌های فرمان باید گسترده شوند، پنهان شوند و به راحتی جابجا شوند.

جنگ روسیه در اوکراین آسیب پذیری اهداف ثابت با ارزش بالا را نشان می دهد. تفنگداران دریایی ایالات متحده در حال تمرین نحوه گسترش و جابجایی فرماندهی و کنترل خود در منطقه وسیع هند و اقیانوس آرام هستند، در حالی که هنوز توانایی تصمیم گیری سریع در میدان نبرد را حفظ کرده اند.

درگیری های مدرن نشان داده است که پست های فرماندهی بزرگ و متمرکز در برابر شناسایی و حمله دشمن آسیب پذیر هستند. ایالات متحده و سایر نظامیان غربی در حال یادگیری هستند که شبکه های فرماندهی و کنترل آنها برای زنده ماندن باید پراکنده، پنهان و قادر به جابجایی سریع باشند.

طبق بیانیه تفنگداران دریایی، در اوایل این ماه، تفنگداران دریایی با هنگ سوم ساحلی، لشکر سوم تفنگداران دریایی، یک تمرین پنج روزه را در هاوایی به پایان رساندند که آزمایش کردند با چه سرعتی می توانند فرماندهی و کنترل را از مواضع پراکنده برقرار و حفظ کنند.

در طول آموزش، تفنگداران دریایی گره‌های فرماندهی مستقلی را ایجاد کردند و "مانورهای جابجایی تهاجمی" را انجام دادند که آنها را ملزم به جابجایی سریع از طریق وسایل نقلیه زمینی و هواپیماهای MV-22B Osprey کرد. این گره‌ها بر مأموریت‌هایی از جمله نبرد ساحلی، شناسایی و ضد شناسایی، مقابله با تهدیدات هوایی و سطحی و هماهنگی با نیروهای شریک نظارت داشتند.

کامرون کارور، افسر ارشد دیده بان در طول تمرین گفت: «بین حرکت فیزیکی، مدیریت تسلیم سریع نبرد، و هماهنگی فعالیت‌های همزمان در سراسر واحدهای ما، این یک تکرار عالی برای تأیید توانایی ما برای پراکنده کردن و حفظ نبرد بود.»

تفنگداران دریایی و سایر نیروهای مسلح این وضعیت نیروی پراکنده را برای آمادگی برای درگیری احتمالی در اقیانوس هند و اقیانوس آرام تمرین می کنند.

در چنین جنگی، دشمن می‌تواند از حسگرها و زنجیره‌های کشتن سریع‌تر برای شناسایی پست‌های فرماندهی حیاتی و هدف قرار دادن آنها با موشک‌ها و پهپادها استفاده کند. اگر این گره ها ثابت و بیش از حد متمرکز باشند، این حملات می تواند به شدت به توانایی فرماندهان در تصمیم گیری در میدان نبرد آسیب برساند. ایالات متحده و دیگر ارتش های غربی از اوکراین و دیگر تحولات در جنگ مدرن یاد می گیرند که اهداف بزرگ و ثابت چقدر می توانند آسیب پذیر باشند. عکس سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده توسط گروهبان. جاناتان بوچمپ ارتش ایالات متحده سیستم فرماندهی و کنترل نسل بعدی خود یا NGC2 را با در نظر گرفتن این تهدید طراحی کرده است.

در آزمایش‌ها، سربازان پست‌های فرماندهی را آزمایش کرده‌اند که می‌توان آن‌ها را در وسایل نقلیه بسته بندی کرد و در 30 دقیقه یا کمتر جابه‌جا کرد، در حالی که آنها را از تشخیص هم در محیط و هم در طیف الکترومغناطیسی پنهان می‌کرد.

سربازان در تمرینی در اوایل سال جاری به Business Insider گفتند که انتقال به گره‌های فرماندهی پراکنده در ابتدا دشوار بود. این گره‌ها نه تنها برای حفظ ارتباط با یکدیگر در فواصل، بلکه برای ادامه جمع‌آوری اطلاعات و تصمیم‌گیری در حین راه‌اندازی یا در حال حرکت طراحی شده‌اند.

برخی از گره های فرمان نیز افزونگی داخلی داشتند. به عنوان مثال، اگر یکی در حال به دست آوردن داده های هدف گیری برای یک مکان خاص بود و توسط دشمن کشف می شد، گره دیگری می تواند از جایی که متوقف شده بود ادامه دهد.

این سرویس گفت، در طول تمرین اخیر آموزشی تفنگداران دریایی، زمانی که گره‌های فرماندهی و کنترل مجبور بودند کاری را که انجام می‌دادند متوقف کنند و جابه‌جا شوند، برای اطمینان از ادامه عملیات بدون وقفه، به سایر پست‌های فرماندهی انتقال داده شد.

کارور در بیانیه سپاه تفنگداران دریایی گفت که تمرین اخیر آموزشی "کارکنان ما را از تنظیمات ستاد قابل پیش بینی خارج کرد و برنامه ریزان ما را ملزم کرد در محیط های توزیع شده عمل کنند."

و تغییر از عملیات ثابت به سمت پراکندگی و تحرک برای افزایش بقا، چیزی است که فراتر از فرمان و کنترل است.

مقامات آمریکایی در سال‌های اخیر گفته‌اند که پایگاه‌های هوایی بزرگ اهداف آسیب‌پذیری در برابر پهپادها و موشک‌ها هستند که نیازمند پراکندگی و پنهان‌سازی هستند. در اقیانوس هند و اقیانوس آرام، نیروهای ایالات متحده هواپیماهای عملیاتی را در مکان‌های سخت، مانند بلند شدن از زمین‌های ناهموار آزمایش کرده‌اند.

نیروی هوایی به طور منظم این نوع آموزش ها را انجام می دهد، در حالی که تفنگداران دریایی از طریق تمرینات پایگاه های اعزامی انجام می دهند.

در حالی که ارتش ایالات متحده در حال تمرین این مفاهیم در آموزش است، جنگ در اوکراین نشان می دهد که واقعا چه چیزی به نظر می رسد. مقامات اوکراین و ناتو هر دو گفته اند که تحرک، افزونگی و بقای فرماندهی و کنترل برای نبرد ضروری است زیرا نیروهای روسی مراکز فرماندهی با ارزش را هدف قرار می دهند.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید