تقسیم شده ما سقوط می کنیم: حزب گرایی خشونت آمیز و تهدید امنیت ملی

در اوایل این ماه، بسیاری برای تأمل در مورد جنایات مربوط به حملات 7 اکتبر 2023، که در آن حدود 1200 نفر کشته و بیش از 240 نفر به گروگان گرفته شدند، مکث کردند. یک طرف حماس را یک سازمان تروریستی می خواند. دیگری اسرائیل را به دلیل پاسخ به این حمله به نسل کشی متهم می کند. صرف نظر از اینکه طرف شما کدام طرف هستید، نمی توان انکار کرد که مردان، زنان و کودکان بی گناه هم در اسرائیل و هم در غزه کشته شده اند. با کنار گذاشتن بحث بی پایان و شدیدتر فزاینده، من معتقدم که برای امنیت ملی و اقتصادی ایالات متحده بسیار مهم است.

که ماه‌های منتهی به حملات را بررسی می‌کنیم و دریچه‌ای به سمت یک تهدید همیشه در حال تکامل به ما می‌دهد. قبل از 7 اکتبر 2023، من با تعدادی از مخاطبین در فضای سیاسی و نظامی با یک سوال اساسی تماس گرفتم: "آیا می ترسید که اعتراضات حزبی و سیاسی فزاینده ای که در خیابان های اسرائیل رخ می دهد به عنوان یک حواس پرتی عمل کند که باعث می شود قدرت ها چشم خود را از توپ امنیت ملی بردارند؟" همانطور که توسط دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن بیان شده است، «به مدت نه ماه قبل از حمله تروریستی 7 اکتبر، اسرائیلی ها به

خیابان‌ها در توده‌هایشان، با بین 60 تا 400 هزار تظاهرات هفتگی علیه اصلاحات قضایی دولت نتانیاهو. اگرچه بسیاری از اعتراضات گسترده غیرخشونت آمیز بود، اما واکنش پلیس قوی بود و شامل نارنجک های شوکر، ماشین های آب پاش و «مایع معروف به «اسکانک» بود، ماده ای بدبو که توسط مقامات اسرائیلی برای کنترل جمعیت استفاده می شد. متأسفانه، در عصر فراحزبی، نفرت و سیاست های هویتی و رسانه های اجتماعی، چنین اعتراضات مخربی بسیار رایج شده است، چه در اسرائیل و چه در ایالات متحده.

من مدتهاست تاکید کرده ام که "طبیعت انسان" باید در هر معادله وارد شود. انسان ها دارای سوگیری ها و نقص هایی هستند و می توان آنها را تلقین کرد و دستکاری کرد. تعصب انسان طبیعی است. اما در یک نقطه خاص، و در مشاغل خاص، چه در آمریکای شرکتی، چه در دولت فدرال، چه ارتش یا دانشگاه، چنین تعصبی باید برای منافع بیشتر کشور کنترل شود. چه اینجا در آمریکا، چه در اعماق «عصر ترامپ»، چه در اسرائیل، زیر پرچم بنیامین نتانیاهو، احساسات پرستش یا نفرت همیشه به ظاهر بر لبه تیغ بود.

یا کاملا با رهبری موافق بودید یا به «دشمن» جنبش تبدیل شدید. اما چه زمانی وفاداری به یک رهبر، یک ایدئولوژی یا یک هویت برای امنیت یک ملت و امنیت مردم آن مضر است؟ به عنوان یک مثال، زمانی که چارلی کرک، بنیانگذار نقطه عطف ایالات متحده آمریکا در سال 2025 ترور شد، به معنای واقعی کلمه هزاران پست از طبقه "حرفه ای" در ایالات متحده وجود داشت که قتل او را توجیه می کردند یا بدتر از آن، آن را تشویق می کردند. این پست‌ها از طرف اساتید کالج، پزشکان، خلبانان، و مدیران، فقط برای نام بردن چند مورد بود.

اما نگران‌کننده‌تر از همه، پست‌هایی بود که از سوی اعضای ارتش ایالات متحده در جشن کشتار همنوعان به دلایل ایدئولوژیک منتشر شد. متأسفانه، اگرچه تعجب آور نیست، نظرسنجی هایی مانند دانشگاه هاروارد نشان داد که 39 درصد از جوانان آمریکایی معتقدند خشونت سیاسی در شرایط خاص قابل قبول است. یک نظرسنجی Politico-Public First به همان اندازه نگران کننده بود که نشان داد بیش از یک سوم آمریکایی های زیر 45 سال معتقدند خشونت سیاسی در موارد خاصی قابل توجیه است.

در مجموع، میلیون‌ها جوان آمریکایی ممکن است بر این باور باشند که اکنون کشتن یک شخصیت عمومی به دلیل تفاوت‌های سیاسی، ایدئولوژیکی یا هویتی قابل قبول است. به‌جای شکست دادن آنها در پای صندوق‌های رأی، یا از طریق استدلال قانع‌کننده‌تر، برخی اکنون ظاهرا فکر می‌کنند که اعدام یک هموطن آمریکایی - یک پدر، مادر، برادر یا خواهر - موجه است. ملت ما چگونه به این درجه از فسق رسید؟ ارتش ما و آژانس های سه نامه ای ما فقط یک وظیفه جدی دارند: حفاظت از ایالات متحده و مردم آن.

وفاداری آنها نمی تواند و نباید به یک فرد، یک حزب، ایمان یا هویت باشد. آنها نمی توانند قربانی تعصب، تلقین، اطلاعات نادرست یا منیت های کنترل نشده شوند. همانطور که نفرت تشدید می‌شود، با افزایش حواس‌پرتی‌ها و تبدیل اعتراض‌ها به خشونت، مردان و زنان جوان واقعا میهن‌دوست در ارتش و دولت ما باید کاری تقریبا فوق بشری انجام دهند: آنها باید بر تعصبات خود برای خیر بیشتر ملت و مردم ما غلبه کنند. اگر نتوانند، در نهایت همه چیز از دست خواهد رفت. داگلاس مک کینون از مقامات سابق کاخ سفید و پنتاگون است.