تلفات جنگ: مکان تاریخی نفس گیر اسرائیل پس از 7 اکتبر دور از دسترس باقی مانده است

این یکی از خیره کننده ترین مناظر در صحرای یهود و شاید در کل خاورمیانه است. در خط سبز از اورشلیم، در جاده 1 که به سمت دریای مرده حرکت می کند، یک تابلوی قهوه ای رنگ وزارت گردشگری با اشاره به «صومعه وادی کلت/سنت جورج»، درست قبل از پیچ به سمت چپ، در شش کیلومتری شهر Jericho، در نزدیکی شهرک Jericho M.

در شرق معاله ادومیم. تابلوی دیگری از وزارت گردشگری به جای عبور از سمت راست از ایست بازرسی برای ورود به شهرک، رانندگان را به سمت چپ در جهت وادی کلت هدایت می‌کند، از کنار تعدادی ساختار اجتماعی، از جمله مزرعه و یک کلوپ روستایی کاملا جدید و استخر روباز، همه در منطقه C کرانه باختری (کاملا تحت کنترل نظامی و غیرنظامی اسرائیل در سه کیلومتری منطقه‌ای متمایل به باد از غرب به سمت شمال). روبروی یک طاق سنگی باشکوه که بالای آن یک صلیب قرار دارد. ترکیبی از شوک یک هوستلر، یک نمایشگاه دام و یک درخت مذهبی باشکوه

k – به سبک خاورمیانه ای انجام شده – محوطه پارکینگ خارج از صومعه سنت جورج شبیه به برخورد دنیاها برج بابل بود. در میان اتوبوس‌ها و مینی‌ون‌های مملو از توریست‌ها و زائرانی که خواه ناخواه پارک می‌کردند، فروشندگان بادیه‌نشین مانند ابراهیم، ​​پدر هفت فرزند، به‌طور پرخاشگرانه همه چیز را از خرده‌ریزه‌های مهره‌دار گرفته تا آب انار تازه‌فروخته (و احتمالا چیزهای دیگری که ممکن است مجبور باشید با صدای آرام بخواهید) می‌خریدند. کابوی‌های صحرا پیشنهاد می‌کنند که بازدیدکنندگان را با قیمت 100 NIS (مذاکره تشویقی) به پایین 500 متری شیب‌دار هدایت کنند.

از طریق الاغ‌های فرسوده که آشکارا تمایل و انگیزه کمتری نسبت به گردانندگان خود برای انجام این سفر خالی از آب داشتند، به محوطه صومعه برگردید. منظره خیره کننده – مجموعه ای از سازه های قلعه مانند که در صخره های شدید صحرای جود ساخته شده اند، صومعه سنت جورج – 4 کیلومتر.

از جریکو در امتداد وادی کلت - یک شگفتی در سطح جهانی که از زمانی که اسرائیل کنترل این منطقه را پس از جنگ شش روزه در سال 1967 به دست گرفت، بازدیدکنندگان ناگفته‌ای، چه یهودی و چه غیر یهودی را به خود جذب کرده است. به گفته راهنمای تور مستقر در اورشلیم، هانا روزنبرگ، این نقطه برجسته بازدید بسیاری از گردشگران از اسرائیل است. "این یک مکان جادویی است.

هر وقت گروهی از گردشگران را به دریای مرده یا ماسادا می آوردم، در راه بازگشت به اورشلیم، یک مسیر انحرافی بدون اطلاع قبلی را طی می کردیم و به دیدبانی می رفتیم. من فکر می کردم که به اورشلیم برمی گردیم. و من به آنها گفتم، "من کمی شگفت زده شده ام." "به آنها می گویم، فقط یک دقیقه پیاده روی کنید و خواهید دید که موضوع مهم چیست. آنها همیشه مبهوت و مجذوب بودند. این عامل "وای" بود که همیشه به یاد خواهند آورد."

صومعه جورج توسط هزارتوی ارزشمند غزه از موانع، کدها و انسدادهای الکترونیکی مسدود شده است - برخی توسط میتزپ جریکو، برخی توسط ارتش. چه به دلیل نگرانی های امنیتی صادقانه در مورد بازدید از سایت، که در منطقه C نیز قرار دارد، یا به این دلیل که ساکنان میتسپه جریکو دیگر نمی خواهند به این مکان بپردازند. رانندگان (فلسطینی) با عبور از شهرک سازی خود به سمت غرب، نتیجه این است که یکی از مکان های گردشگری واقعا شگفت انگیز و نفس گیر در تمام اسرائیل غیرقابل دسترس شده است. و هیچ کس - از Mitzpe Jericho resi

به نظر می رسد که این موضوع باعث ناراحتی ارتش اسرائیل، وزارت گردشگری، متخصصان راهنمای تور بیمار شده است. صومعه جورج در قرن پنجم توسط راهب مصری جان تبس (سنت جان چوزیبا) به همراه پنج گوشه نشین سوری که در غارهای مشرف به وادی کلت زندگی می کردند، تأسیس شد. این صومعه به نام معروف ترین راهب آن، سنت جورج چوزیبا، که در قرن ششم زندگی می کرد، نامگذاری شده است. در آن زمان، برای راهبان مرسوم بود که حواس‌پرتی‌های دنیوی را کنار بگذارند و به صحرای یهود سفر کنند، جایی که در انزوا در غارهای وادی کلت زندگی می‌کردند.

در واقع، کلمه "صومعه" از یونانی به معنای "تنها سکونت" آمده است. بر اساس سایت Historical Sites in Israel، در سال 1878، بیش از هزار سال پس از تخریب صومعه توسط ایرانی ها در سال 614 میلادی، یک راهب یونانی خود را وقف مرمت این صومعه کرد که در سال 1901 تکمیل شد. بعدها، در دهه 1950، یک برج ناقوس تنها به مکان جذابی در صومعه اضافه شد. و گردشگران بلکه به دلیل اهمیت مذهبی آن.

تصور می‌شود که این دره سایه کتاب مقدس باشد و به موازات جاده رومی قدیمی به اریحا قرار دارد، جایی که مثل سامری خوب در آنجا روایت شده است. امروزه صومعه به سه سطح اصلی تقسیم می شود: سطح بالایی که در آن غار باستانی قرار دارد. سطح میانی که بیشتر ساختمان های مسکونی، کلیساها و برج ناقوس در آن قرار دارد. سطح پایینی که با طاق نما ساخته شده و شامل انبارهای صومعه و قبور راهبان است.

همچنین در صخره‌هایی که راهبان خلوت هستند، آرامگاه‌هایی وجود دارد. کلیساها سرشار از نقاشی‌های مذهبی، نمادها و موزاییک‌ها هستند. همچنین گفته می‌شود که استخوان‌های راهبانی که توسط ایرانی‌ها در سال 614 میلادی قتل عام شدند، وجود دارد. این دخمه همچنین بقایای پنج گوشه نشین اصلی سوری را در خود جای داده است که این صومعه را با جان تبس تأسیس کردند. برآوردها حاکی از آن است که امروزه بین پنج تا 10 راهب در این صومعه زندگی می کنند. در سال 2001، در طول انتفاضه دوم، پدر جورجیوس تسیبوکتزاکیس (همچنین به عنوان پدر آلمانوس شناخته می شود)، یک راهب ارتدوکس یونانی و راهب در سنت.

جورج در جاده اورشلیم-معاله ادومیم به ضرب گلوله یک تروریست فلسطینی در جریان تیراندازی به شهادت رسید. او تنها قربانی ترور در آن جاده در طول تمام قیام بود. قدم زدن در اطراف زمین مسحور کننده و دنیایی است، مانند اینکه به مجموعه قرن چهاردهمی نام گل رز منتقل شده است. به ندرت نشانه‌ای از نشانه‌ای از مدرنیته وجود دارد. شش سال پیش، در جریان بازدید از صومعه در خانه، یک راهب با یک فنجان چای به این خبرنگار توضیح داد که بیشتر برادرانش یونانی و رومانیایی هستند.

آنها تحت یک روش چرخشی زندگی می کردند که هر شش ماه آنها را از سبک زندگی منزوی اسپارتی خارج می کرد. وقتی از او پرسیدند که آنها برای این مکان ناهموار لوازم را از کجا تهیه می کنند، او فنجان چای خود را زمین گذاشت و در واقع گفت: "رامی لوی." او گفت که راهبان از بازدید مردم لذت می بردند، اما همچنین سکوتشان را در کنار خانواده گرامی می داشتند. با این حال، در سال‌های اخیر، این بازدیدها به صفر رسیده است، و انزوا افزایش یافته است. این صومعه همه روزه برای عموم باز است، به جز یکشنبه‌های امروز، صومعه عموما همه روزه، از ساعت 9 صبح به روی عموم باز است.

تا ساعت 13 به جز یکشنبه ها ورود رایگان است و پوشاک معمولی اجباری است – برای مردان شلوار کوتاه نیست و زنان باید پاها و شانه های خود را بپوشانند. با این حال، تلاش برای رسیدن به صومعه و دیده بانی تمرینی بیهوده است و - به معنای واقعی کلمه و به معنای واقعی کلمه - پر از چاله است. یکی از موانع شما را به شماره تلفنی هدایت می کند که سپس شما را به یک جاده خاکی سنگی هدایت می کند. دور در آنجا، می‌توانید مسیر خائنانه را به مدت 20 دقیقه رانندگی کنید تا سد راه را دور بزنید، اما با بازوی الکترونیکی دیگری و تابلویی که روی آن نوشته شده بود «این جاده خطرناک است. به منطقه A منتهی می‌شود» مواجه می‌شوید.

بدون هماهنگی ارتش اسرائیل، هیچ ورودی وجود ندارد.» در تلاش برای اطلاع از اینکه چه کسی مسئول موانع الکترونیکی و مسیر جایگزین کمتر کاربرپسند است که به بن بست منتهی می شود، به میتزپ جریکو، ارتش اسرائیل، وزارت گردشگری و ساکنان محلی مراجعه کرد. در پاسخ به یک پرسش ایمیلی از پست درباره سلاح های الکترونیکی شورای محلی یریچ پی اسکی، علیزاو پی نوشت: من در نقش خود به عنوان شهردار در صحبت با مطبوعات احساس راحتی نمی کنم.

همچنین شخص دیگری را برای گفتگو با مطبوعات تنظیم نکرده ام.» در مورد بن بست صحبت کنید. یک مقام امنیتی میتسپ جریکو به پست گفت که بازوی الکترونیکی برای جلوگیری از حملات تروریستی احتمالی در جاده ای که در سال های اخیر توسط این شهرک ساخته شده است، ضروری است. او گفت که دسترسی آزاد توسط فلسطینی ها که از کنار کسب و کارهای شهرک سازی، مزارع و باشگاه های کشور می گذرند، احتمال حمله را افزایش می دهد. راهنمای تور و مردخای وایس، ساکن میتزپ جریکو، گفت که بلافاصله پس از قتل عام های تحت رهبری حماس در اسرائیل در اکتبر.

در 7، و در ماه بعد، یک موقعیت دائمی ارتش اسرائیل در جایی که اکنون بازوی الکترونیکی در آن قرار دارد، وجود داشت. وایس که در سال 2003 آلیه را از ایالات متحده ساخته بود، گفت: "این روشی است که همه چیز تکامل یافته است و منجر به موانع امروزی می شود. این بخشی از یک طرز فکر کاملا جدید است." و اسرائیلی ها به طور یکسان. «در زمان های خاصی قبل از اکتبر.

در 7، تپه‌هایی از خاک در انتهای محوطه پارکینگ صومعه وجود داشت که مانع از ادامه مسیر رانندگان به اریحا [و منطقه A، تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین می‌شد، اما در موارد دیگر چنین نبود. این همیشه به وضعیت امنیتی بستگی داشت.» از قضا، با بسته بودن جاده به روی وسایل نقلیه برای رسیدن به صومعه، هیچ منع یا مانعی وجود ندارد که کوهنوردان را از پیاده روی 3 کیلومتری باز دارد.

از طریق Wadi Kelt به این سایت می‌رسند، مشروط بر اینکه بتوانند با پیاده‌روی از Mitzpe Jericho یا رفتن به جاده دشوار کنارگذر Good Samaritan به ورودی برسند. Wadi Kelt، که از غرب به عین مابوآ در زیر آلون و عین پرات در نزدیکی آناتوت متصل می‌شود، مدت‌هاست که یک مقصد اصلی برای پیاده‌گردی، با رشد سرسبز و حفره‌های آبی فراوان، پس از 39، بسیار جذاب بوده است. آغاز توافق اسلو، زمانی که تروریست های فلسطینی دو کوهنورد اسرائیلی به نام های درور فورر و آران باچار را با ضربات چاقو به قتل رساندند.

پژواک قتل های وحشیانه از آن زمان تاکنون در دره و فراتر از آن طنین انداز شده است. ویس گفت: "امنیت همیشه یک مسئله در منطقه بوده است. زمانی که در سال 2003 به میتسپ جریکو نقل مکان کردم، هنوز داستان های وحشتناکی در مورد حمله تروریستی که 10 سال قبل اتفاق افتاد وجود داشت." "اما این هرگز مردم را از پیاده روی یا رفتن به سنت جورج منع نکرد. همه چیز از اکتبر تغییر کرد.

7. یک نماینده نظامی آشنا با منطقه مشکلات رسیدن به منطقه را رد کرد. این یک سایت توریستی است و ارتش مانع از رفتن مردم به یک مکان توریستی نمی شود.» او گفت: «مسئله دروازه ها در طول مسیر وجود دارد، اما همیشه می توان با هماهنگی مناسب آنها را باز کرد.» به گفته راهنمای تور روزنبرگ، که اغلب هنگام ورود به مناطق حساس در سراسر کشور با ارتش در تماس است، پس از اکتبر به این راحتی هم نیست.

او گفت: «من سعی کردم طبق تمام پروتکل‌ها به سایت دسترسی پیدا کنم، اما هرگز نتوانستم به عدد مناسبی برای هماهنگ کردن سفر برسم.» حتی یک خبرنگار از جروزالم پست، با خبرنگار نظامی روزنامه که با تماس‌های عمیق درون ارتش اسرائیل کمک می‌کرد، مجبور شد از طریق ارگان‌های مختلف نظامی سؤالات متعددی را از طریق ارگان‌های مختلف نظامی انجام دهد تا به شماره‌ای برای هماهنگی با بازوی الکترونیکی در جنگ جهانی بپردازد. در ورودی جاده صومعه، دفتر سخنگوی ارتش اسرائیل به اشتباه گفت که صومعه در منطقه الف بوده و سپس توضیح داده است که

حتی اگر مکانی در منطقه C باشد اما به منطقه A منتهی شود، بازدیدها باید با ارتش اسرائیل هماهنگ شود - یک تغییر خاص در سیاست از 7 اکتبر. سخنگوی وزارت گردشگری گفت که این وزارتخانه با مکان‌هایی که توسط ارتش به عنوان خطرات امنیتی تلقی می‌شوند، درگیر نمی‌شود. وقتی از آنها پرسیده شد که چرا علامت‌های برجسته سه سال پس از گذشت سه سال از راننده همچنان روی جاده بسته شده است. ویس عدم دسترسی به سنت جورج را کم اهمیت دانست و گفت که به دلیل کاهش شدید گردشگری از اکتبر.

7، واقعا مشکلی نبوده است. ویس گفت: "اگر بازگشتی به روزهای خوب گذشته وجود داشت و تقاضا برگشت می‌کرد، گمان می‌کنم تلاش‌هایی برای بازگشایی آن یا راهنمایان تور برای یافتن راهی برای دریافت مجوز انجام می‌شد. اما من خطرات امنیتی را درک می‌کنم و از آن قدردانی می‌کنم." ویس گفت: "واقعیت این است که امروزه، گردشگران محلی که به این منطقه می‌آیند اکنون به کافه Al HaKatze در حاشیه کویر می‌روند.

از آنجا نمی‌توانید صومعه را ببینید، اما منظره شگفت‌انگیزی است.» ارتش اسرائیل با هماهنگی پیش‌رو سفر را باز می‌کند در خلال HOL HAMOED Sukkot ماه گذشته، ارتش اسرائیل با حضوری عظیم در هر چند صد متر، راه‌ها و بازوها را به روی گروه‌های سازمان‌یافته باز کرد - به گروه‌هایی که از قبل هماهنگ شده بودند اجازه می‌داد در جاده سنت سنت سفر کنند.

ژرژ و سپس به سمت حومه جریکو - که هنوز منطقه C محسوب می‌شود و محل باستان‌شناسی چشمگیر، کاخ‌های هامونی، و آخرین کاخ ساخته شده توسط پادشاه هرود است. فروشندگان و الاغ‌ها با توقف در دیدبان صومعه ناپدید شدند، اما مکان بکر باقی مانده است. و منظره مثل همیشه نفس گیر است. به نظر می رسد که هیچ کس برای تغییر پس از اکتبر سرمایه گذاری نکرده است.

7 وضعیت موجود بسته نگه داشتن جاده و ممانعت از دسترسی همه به مکان نفیس. آیا خطرات امنیتی هنوز وجود دارد؟ آیا با علایق میتزپ جریکو مناسب نیست که مجرای سایت باشد؟ آیا وزارت گردشگری هرگز تابلوهای گمراه کننده را پوشانده یا حذف خواهد کرد؟ اگر تمایل یا تقاضایی برای بازگشایی راه صومعه وجود داشت، به نظر می‌رسد که می‌توانست انجام شود.

به گفته ییسکا هارانی، محقق مسیحیت، راهنمای تور و سخنران، که در گذشته زائران بی‌شماری را به این مکان آورده است، غیرقابل دسترس نگه داشتن آن هیچ معنایی ندارد. نگه داشتن آن در پشت دروازه ها، ناهماهنگی خاصی را در سیاست آشکار می کند.

حتی با وجود اینکه جاده به سمت دیدبان و صومعه سد شده است، مسیر پیاده‌روی پایین در وادی کلت باز است. اگر همانطور که علامت قرمز در دروازه ورودی جاده ادعا می‌کند، جاده یک خطر امنیتی است زیرا به منطقه A و جریکو منتهی می‌شود، در انتهای صومعه یک مانع رسمی ایجاد کنید که از آن منطقه پارکینگ جلوگیری می‌کند.

ظاهرا خطر را از بین می برد و مجاورت صومعه و جریکو را مسدود می کند. اما در مناطق حساس مورد مناقشه کرانه باختری، و مسابقه شطرنج جنگ قدرت که به طور مداوم بین شهرک ها، ارتش اسرائیل، تشکیلات خودگردان و بادیه نشینان در جریان است، تغییر بسیار دردناک است. صومعه جورج یک عالم کوچک از آن واقعیت سوپ الفبای همپوشانی است که در آن امنیت، گردشگری، شهرک‌ها و زمین تلاقی می‌کنند. این یک منطقه پیچیده و تاریخی است که در آن ارتش بین مناطق A و C اشتباه گرفته شده است. جایی که یک سایت گردشگری در سطح جهانی در پشت موانعی پنهان شده است که در خدمت منافع واقعی است

یا نیازهای امنیتی درک شده و رشد طبیعی جوامع سکونتگاهی. و در جایی که کسانی که وظیفه دارند نام اسرائیل را به عنوان یک مقصد توریستی در دوره‌ای دور از ثبات و مورد امید به چالش بکشند، متوجه نمی‌شوند که گنجی درست در مقابل آنها وجود دارد که بازدید از آن غیرممکن شده است.■