تلفات پنهان ال نینو بر درختان سال ها بعد در جنگل های بارانی پاپوآ گینه نو ظاهر شد.

هنگامی که خشکسالی ال نینو در جنگل های بارانی دورافتاده پاپوآ گینه نو پایان یافت، درختان بلافاصله بهبود نیافتند. بسیاری به مردن ادامه دادند. این یکی از یافته های مطالعه اخیر بیش از 21000 درخت در قطعه جنگلی Wanang است که یک سایت تحقیقاتی 50 هکتاری (124 هکتاری) در شمال پاپوآ گینه نو است. محققان مرگ و میر درختان را قبل، در طول و دو سال پس از خشکسالی فاجعه بار ال نینو در 2015-2017 اندازه گیری کردند و دریافتند که مرگ و میر پس از خشکسالی به طور قابل توجهی بیشتر از قبل یا در طول آن بود.

هیدن واگیا، نویسنده اصلی این مطالعه و گیاه‌شناس دانشکده جنگل‌داری دانشگاه صنعتی پاپوآ گینه نو، می‌گوید: «پس از خشکسالی، دوره پس از خشکسالی بود که می‌توانستید واقعا مردن درختان را ببینید. یافته ها نشان می دهد که اثرات خشکسالی می تواند مدت ها پس از بازگشت بارندگی باقی بماند. درختانی که از یک دوره خشکی شدید جان سالم به در می برند، ممکن است هنوز آنقدر ضعیف شوند که بعدا بمیرند، اگرچه محققان می گویند مطالعه آنها نمی تواند دقیقا تعیین کند که چه چیزی باعث مرگ های تاخیری شده است. خشکسالی 17-2015 کاهش قابل توجهی در بارندگی در جنگل Wanang به همراه داشت.

بر اساس این مطالعه، تنها 5.2 درصد از کل بارندگی منطقه در طول فصل خشک در طول خشکسالی، در مقایسه با 13.1 درصد قبل از آن و 9.6 درصد پس از آن. یکی از بارزترین یافته‌های این مطالعه این بود که درختان بسته به محل رشدشان چقدر واکنش متفاوتی نشان می‌دهند. درختان دره مرگ و میر نسبتا بالایی را قبل و در طول خشکسالی تجربه کردند اما پس از آن به سرعت بهبود یافتند. درختان پشته الگوی مخالف را نشان دادند، با افزایش مرگ و میر پس از خشکسالی و باقی ماندن... این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.