تلفات گرمای تابستان در اروپا: 50000 کشته و 24.3 میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی

دانشمندان به این نتیجه رسیدند که تقریبا دو سوم مرگ و میرهای مرتبط با دمای بالای تابستان بدون تغییرات آب و هوایی اتفاق نمی افتاد.

این یافته‌ها، از دو مطالعه جداگانه، میزان آسیب‌پذیری اروپا را در برابر افزایش دما در سالی که احتمالا یکی از گرم‌ترین سال‌های تاریخ مدرن است، نشان می‌دهد.

تعداد تخمینی مرگ و میر ناشی از مطالعه ای است که در 23 اکتبر منتشر شد، به رهبری دانشمندان کالج امپریال لندن، که مشخص کرد تقریبا دو سوم مرگ و میرهای مرتبط با دمای بالای تابستان بدون تغییرات آب و هوایی اتفاق نمی افتاد.

در همین حال، یک مطالعه اخیر از بلومبرگ اکونومیکس، ضربه به تولید ناخالص داخلی اروپا را دو و نیم برابر میانگین زیان در دوره دهه قبل اندازه‌گیری کرد.

سطح کلی مرگ و میر، که توسط یک سری موج های گرما شکسته شد، بسیار بالاتر از مرگبارترین سال های بعدی بود.

بر اساس این تحقیق که قرار است هفته آینده در Nature Health منتشر شود، این رقم با حدود 29000 مرگ ناشی از گرما در شهرها در سال 2022 و حدود 28000 مورد در سال 2003 مقایسه می شود.

کلر بارنز، محقق آب و هوای شدید و تغییرات آب و هوایی در ایمپریال و نویسنده اصلی این مطالعه، در مصاحبه ای گفت: «ما این رویدادهای گرمای مکرر را داشتیم که - حتی بدون گرمای اضافی ناشی از گرم شدن انسان - خطرناک بودند، اما با این افزایش بیشتر گرمایش انسانی واقعا خطرناک شد.

کشورهای اروپایی در طول تابستان دمای شدیدی را تجربه کردند. موج گرما از ماه مه آغاز شد و تا سپتامبر ادامه یافت و رکوردهای دما با حاشیه های قابل توجهی در بسیاری از کشورها شکسته شد.

میانگین دما در اروپای غربی بین سال‌های 1991 تا 2020 تقریبا 3 درجه سانتی‌گراد بالاتر از میانگین تابستان بود و در برخی روزها 12 درجه سانتی‌گراد بالاتر بود.

در سراسر این قاره، زیرساخت های حیاتی آسیب دیدند. آتش‌سوزی‌ها خانه‌ها را ویران کردند، بیمارستان‌ها بیش از حد گرم شدند، حمل‌ونقل خراب شد و سیستم‌های خنک‌کننده یخچال‌ها و کولرها از کار افتاد.

به گفته اولریش ابرل، نویسنده گزارش اقتصاد بلومبرگ، تولید ناخالص داخلی فرانسه در سه ماهه دوم به دلیل گرمای شدید 0.2 درصد کمتر بود. اقتصاد آلمان در مدت مشابه 0.1 درصد کوچکتر بود، در حالی که اسپانیا 0.05 درصد کاهش تولید ناخالص داخلی ناشی از گرما را تجربه کرد.

مطالعه امپریال و دانشکده بهداشت و پزشکی استوایی لندن 854 شهر در 30 کشور در سراسر اتحادیه اروپا، بریتانیا، سوئیس و نروژ را تحت پوشش قرار داد که حدود 40 درصد از کل جمعیت کشورها را تشکیل می‌دهند.

این مطالعه نشان داد که تعداد مرگ و میرهای ناشی از گرما مرتبط با تغییرات آب و هوایی در طول زمان افزایش یافته است، زیرا انتشار سوخت های فسیلی باعث افزایش دما شده است. تغییرات آب و هوایی تقریبا دو سوم مرگ و میر بیش از حد تابستان امسال را به خود اختصاص داده است که از حدود 40 درصد در سال 2003 افزایش یافته است.

محاسبه مرگ و میر ناشی از گرما چالش برانگیز است زیرا افراد به ندرت مستقیما بر اثر قرار گرفتن در معرض گرما می میرند. در عوض، دمای بالا معمولا استرس بیشتری را بر بدن وارد می‌کند و شرایط موجود را تشدید می‌کند، به‌ویژه آن‌هایی که بر قلب یا سیستم‌های تنفسی تأثیر می‌گذارند.

اندازه گیری دقیق دمای مرکزی یک فرد نیز می تواند در خارج از محیط های بیمارستانی دشوار باشد. اگر فردی به تنهایی در خانه مرده باشد، همیشه مشخص نیست که گرما چه نقشی داشته است یا نه. در نتیجه، مرگ و میر ناشی از گرما همیشه به این صورت ثبت نمی شود.

اندرو هارتل، مشاور مراقبت‌های ویژه در امپریال کالج بهداشت و درمان NHS Trust، در یک نشست مطبوعاتی در 21 اکتبر گفت: «ما اغلب می‌بینیم که بیماران مسن گیج می‌شوند یا سکته می‌کنند یا حوادثی از نوع قلبی دارند که گرما ممکن است عامل مهمی در مرگ باشد.

"یک پس از مرگ به شما نمی گوید که آیا کسی داغ بود یا نه."

مطالعه امپریالیستی رکوردهای دما را با یافته های قبلی که تأثیر سطوح گرما را بر مرگ و میر محاسبه می کند، ترکیب می کند تا تعداد مرگ و میر مرتبط با گرما را تخمین بزند.

به گفته نویسندگان، این روش قبلا با آمارهای رسمی مطابقت داشته است، بسیاری از آنها هنوز توسط مقامات بهداشتی دولتی برای فصل تابستان 2026 منتشر نشده است.

توبی پرکینز، رئیس کمیته حسابرسی زیست محیطی بریتانیا، گفت: «به وضوح باید از کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند، از جمله سالمندان، افراد ناخوش و کسانی که از پس زمینه های فقیرتر هستند حمایت کنیم، و برای جلوگیری از فروپاشی زیرساخت هایی که افراد آسیب پذیر را در گرما ایمن نگه می دارد، اقدام کنیم.

سازمان ملل متحد در 21 اکتبر اعلام کرد که انتظار می رود سال 2027 حتی گرمتر از سال 2026 باشد. اکنون تقریبا تضمین شده است که گرمایش جهانی در مقایسه با سطوح پیش از صنعتی شدن از 1.5 درجه سانتیگراد فراتر رود و جهان اکنون باید بر کاهش بیش از حد آن تمرکز کند.