تماشاگران فرانسوی از روایت سربازان اسرائیلی از غزه در مستند «NAZA» شوکه شدند

بینندگان فرانسوی که در نمایش فیلم مستند «NAZA» در افشای کشتار غیرنظامیان توسط اسرائیل در غزه شرکت کردند، گفتند که از روایت‌های سربازان اسرائیلی که قربانیان فلسطینی را به جای اینکه آنها را انسان بشناسند، به تعدادشان کاهش دهد، شوکه شده‌اند.

این مستند که توسط روزنامه بریتانیایی گاردین و کارگردانی فیلمساز برنده اسکار یووال آبراهام و راشل زور تهیه شده است، از 12 تا 13 اکتبر در سینماهای فرانسه به نمایش درآمد.

این فیلم در روز افتتاحیه در پاریس مورد توجه قابل توجهی قرار گرفت و بیشتر بلیت های آن فروخته شد.

تماشاگران فرانسوی که در دو سینمای پایتخت به تماشای «NAZA» نشسته‌اند، واکنش‌های خود را با آنادولو در میان گذاشتند.

یک بیننده فرانسوی به نام کنزی گفت که این مستند معنای NAZA را توضیح می دهد، اصطلاحی که به تلفات غیرنظامی اشاره دارد و او را عمیقا شوکه کرد.

او گفت که سربازان اسرائیلی بارها و بارها درباره اعداد و محاسبات صحبت کردند که تقریبا همه آنها نشان دهنده کشته شدگان غزه بود.

او گفت: "ما می دانیم که چه اتفاقی می افتد، ما در مورد آن صحبت می کنیم، ما آن را می بینیم، اما نه در این حد. و اینجا، دیدن سربازان اسرائیلی که در مورد آن صحبت می کنند واقعا تکان دهنده بود. گاهی اوقات می توان پشیمان شد، گاهی اوقات نه چندان. آنها کاملا سرد صحبت می کردند. بنابراین، واقعا من را آزار می داد. و فکر می کنم بسیار خوب ساخته شده بود. خیلی سریع گذشت."

کنزی با اشاره به اینکه سربازان اقدامات خود در غزه را با یک بازی ویدیویی مقایسه کردند، گفت: آنها از هوش مصنوعی صحبت می کنند تا افرادی را که باید بکشند شناسایی کنند، در یک نقطه مشخص می بینید که آنها دیگر تعداد افرادی را که قرار است بکشند، آسیب های جانبی، نازاها را اندازه گیری نمی کنند.

او گفت که سربازان اغلب به یک "سیستم" اشاره می کنند.

او گفت: «به نظر می‌رسید که آنها شستشوی مغزی داده‌اند و به این باور رسیده‌اند که طرف درستی هستند، تا اینکه خودشان متوجه شدند کاری که انجام می‌دهند زشت است.

کنزی به یاد آورد که سربازان مکررا می گفتند "فقط می خواستند دشمن را از بین ببرند."

او گفت: «آنها به صراحت گفتند که دشمن کودکان 3 تا 6 ساله است، زنانی که هیچ کاری انجام نداده اند که مستحق این کار بوده اند. اغلب می خواستند یکی از رهبران دشمن را از بین ببرند و در نهایت تمام خانواده او را به جز آن فرد کشتند».

وی با تمجید از کارگردانان اسرائیلی افزود: به نظر من فیلمسازان بسیار شجاع هستند که چنین پروژه ای را آغاز کرده اند.

ایونا، یک بیننده 23 ساله فرانسوی، گفت: "فکر می کنم فیلم فوق العاده مهم است. داشتن این دیدگاه بسیار مهم است زیرا ما اغلب شهادت قربانیان را می شنویم، اما در اینجا شهادت هایی از مهاجمان داریم که وضعیت را با کلمات مشخص بیان می کنند."

او گفت که این مستند می تواند به مردم کمک کند تا بفهمند چه اتفاقی در حال رخ دادن است و در سمت راست تاریخ قرار گیرند، و افزود که زبان مورد استفاده و سوالاتی که پرسیده شد او را عمیقا تحت تاثیر قرار داد.

او با اشاره به مصاحبه‌کننده گفت: «او از به کار بردن کلمه «نسل‌کشی» نمی‌ترسید.

ایونا گفت که برایش تکان دهنده بود که سربازان قربانیان را مردم تلقی نمی کردند.

او همچنین صحنه هایی را برجسته کرد که نشان می دهد مردم به طور عادی در تل آویو زندگی می کنند در حالی که مردم غزه در حال مرگ بودند.

او گفت: «همه چیز بسیار چشمگیر بود.

او با تاکید بر اهمیت ساخت چنین فیلم‌هایی و اجازه دادن به همه برای صحبت، افزود: "همه در تئاتر بودند، جوان‌ها، افراد مسن. می‌توانستید ببینید که همه افراد تئاتر را تحت تاثیر قرار داد. در پایان سکوت بود. بسیار تکان دهنده بود."

او از مردم خواست این مستند را تماشا کنند و سخنان خود را با این جمله خاتمه داد: «فلسطین را آزاد کن».

آدام، یک بیننده 27 ساله فرانسوی، گفت که این مستند در تمام مدت او را لال کرد.

او گفت: «من از تاریخ و مسائل سیاسی پشت آن، کشتار و نسل کشی در فلسطین آگاه بودم.

اما او افزود که شنیدن شهادت از افراد درون نظام همچنان تکان دهنده بود و گفت که این امر به جنایات ماهیت ملموسی می دهد.

در مجموع، فکر می‌کنم این مستند بسیار خوب ساخته و ارائه شده است، زیرا چندین سؤال را مطرح می‌کند، به‌ویژه در مورد غیرانسانی کردن قربانیان از طریق اصطلاح نازا.

در نهایت، قربانیان، «خسارت جانبی»، آنطور که دوست دارند آن‌ها را بخوانند، چیزی بیش از اعداد نمی‌شوند. تقلیل انسان ها به عدد چیزی بود که من را بسیار شوکه کرد.»

آدام گفت قتل عام در فلسطین در اکتبر 2023 آغاز نشد و از شجاعت کارگردانان علیرغم فشارهای دولت اسرائیل تمجید کرد.

یکی دیگر از بینندگان فرانسوی، یاسین، گفت که تاکید مکرر بر اعداد یکی از بارزترین عناصر مستند است.

او با اشاره به ابراهیم گفت: «آنها مصاحبه‌کننده‌ای داشتند که عینی به نظر می‌رسید و کمی فاصله داشت و وضعیت فاجعه‌باری را که در فلسطین و غزه رخ می‌داد تشخیص داد.

او گفت که در مقابل، سربازانی که با آنها مصاحبه شده بود، مشروط به جنگ به نظر می رسیدند.

او گفت: «تضاد واقعی بین تصاویری که از تل آویو دیدیم، جایی که مردم در آن امن به نظر می‌رسند و به نظر می‌رسد زندگی روزمره نسبتا مسالمت‌آمیزی دارند، و تصاویر غزه در پایان فیلم، که خود جنگ و ویرانی را تجسم می‌دهند، وجود دارد.

"وقتی تصاویر را می بینید، این تصور برای شما ایجاد می شود که تقریبا هیچ زندگی باقی نمانده است. مردم در حال زنده ماندن هستند."