تماشای «Clayface» مانند خوردن Play-Doh است

گالری سرکش از شروران بتمن یک نیمکت عمیق دارد، و با توجه به اینکه یک شاهزاده دلقک جنایت نه یک بلکه دو بازی انفرادی دریافت کرد و شاه گاتهام مربوط به پرندگان آبی درام تلویزیونی پرستیژ خود را داشت، منطقی است که شروع به بیرون کشیدن دیگر افراد بد MVP برای پروژه های جانبی کنیم. شخصا، ممکن است قبل از فرود بر روی Clayface، با چند نفر دیگر همراه شده باشیم، شخصیتی که نامش به کمیک های بتمن دهه 1940 برمی گردد.

فیلم اصلی صرفا یک بازیگر بود که به عنوان یک جنایتکار مهتابی می کرد. نسخه شناخته‌شده‌تر در دهه پنجاه معرفی شد، یک تغییر شکل که می‌توانست ظاهر هر کسی را به خود بگیرد، اما معمولا به‌عنوان یک توده خاک رس غول‌پیکر و حجیم معرفی می‌شد. از نظر وضعیت تالار مشاهیر، او جایی بین Killer Croc و Solomon Grundy است. (IYKYK.)

اما مایک فلانگان - متعصب دیرینه استیون کینگ، مفسر فعلی کری، سرپرست آینده مجموعه Exorcist - ایده استفاده از این برش عمیق دی سی کامیکس را برای لنگر انداختن یک فیلم بالقوه ترسناک بدنی داشت. مدیرعامل جدید استودیو دی سی، جیمز گان اتفاقا زمین فلانگان را حفاری کرد و فیلمی را که به عنوان ویترین و معرفی احتمالی دیوانه وار انعطاف پذیر به دنیای لایو اکشن دنیای سینمایی راه اندازی مجدد شده بود، روشن کرد. (Clayface در حال حاضر بخشی از قسمت انیمیشن خانه است.) در داستان بلند، فلانگان مجبور به ترک تحصیل شد.

حسین امینی (درایو) نویسنده و جیمز واتکینز کارگردان (دریاچه Eden) وارد این پروژه شدند. پروژه طبق برنامه پیش رفت و در لحظه‌ای که فرنچایز بازسازی‌شده DC خود را در وضعیت کنترل کیفیت کمی می‌بیند، شانس بدی را داشتند که روی پرده‌ها قرار بگیرند.

Clayface قرار نیست این مسیر را معکوس کند. در واقع، این تلاش برای داشتن آن به هر دو صورت - یک فیلم ترسناک که در دنیای DC اتفاق می‌افتد و یک فیلم دنیای DC که امیدوار است جمعیت طرفداران ترسناک را به خود جلب کند - ممکن است یک یا سه مورد را از بین ببرد. فقط زمان نشان خواهد داد که آیا این واقعا یک آزمایش مستقل در اختلاط و تطبیق ژانرها است یا چیزی طراحی شده است که میل بزرگ را به تصویر بزرگتر سینمایی بکشاند.

با این حال می‌توانیم تأیید کنیم که تماشای این وقایع داستانی جذاب روی کاغذ از یک ابرشرور بتمن که یک بار دیگر به‌عنوان یک ضدقهرمان غم‌انگیز بازنگری می‌شود، فردی که با پیامدهای روان‌شناختی وضعیت جسمانی تازه بدش سروکار دارد، معادل خوردن یک مشت Play-Doh™ و دو برابر بی‌طعم‌تر است. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

ستاره سینما مت هاگن (تام ریس هریس) در صدر جهان قرار دارد. او جوان، خوش تیپ است و به تازگی نامزد جایزه اسکار شده است. هیگن و همکار بازیگر/دوست صمیمی دوران کودکی‌اش کوری (جاشوا جیمز) تصمیم می‌گیرند تا به باشگاه‌ها بروند. زنی با لباس شیک شروع به رقصیدن با او می کند. او ترزا (روبی سیر)، دوست دختر گانگستر فعلی گاتهام مارکوس سابو (دیوید دنچیک) است. معلوم شد که مت با مول اشتباهی قاطی کرده است. یک تیغ از غلاف خارج می شود.

به زودی، پسر زیبا دیگر آنقدر زیبا نیست.

زندگی حرفه ای هاگن دچار مشکل می شود. همه از شهادت علیه سابو می ترسند، بنابراین پرونده قانونی او رد می شود. هاگن شکسته، بی دوست، و به طرز وحشتناکی زخمی شده، آپارتمانی کثیف در محله بدی که در آن بزرگ شده است، می گیرد و اساسا مخفی می شود. او به طور اتفاقی با مقاله ای در مورد دکتر کیتلین کور (نائومی آکی، بهترین کار ممکن را انجام می دهد)، دانشمندی که با فناوری نانو کار می کند، برخورد می کند. او قبلا هرگز روی انسان‌ها آزمایش نکرده بود، اما کور به این کیسه غمگین رحم می‌کند. مجموعه‌ای از درمان‌ها در طول چند ماه، هاگن را به شکوه سابق خود باز می‌گرداند. زمان بازگشت است عزیزم!