تهدید بیگانه یا قربانی بیگانه هراسی؟ نبرد بر سر پاراکیت های بریتانیا

پرندگان هیمالیا که دهه‌ها در شهرهای بریتانیا تأسیس شده‌اند و به خاطر پرهای سبزشان بسیار محبوب هستند، به‌عنوان یک تهدید زیست‌محیطی تغییر شکل داده‌اند. اما آیا خود ایده گونه های مهاجم مشکل ساز است؟

قبل از اینکه ما یک طوطی را ببینیم، صدای آنها را شنیدیم: یک استاتیک بی‌جسم که با نزدیک شدن به قبرستان هیتر گرین در جنوب شرقی لندن بلندتر شد. اوایل عصر اواخر ژوئن بود و ما آمده بودیم تا شاهد تهاجمی باشیم. زمانی که من و دوستم به لبه غربی قبرستان رسیدیم، غوغا فراگیر بود. از حصار پریدیم و راهمان را از میان سنگ قبرها انتخاب کردیم. اکنون بالای سر ما خود پرندگان، پرهای سبز کریپتونیتی، منقار قرمز دلمه‌ای، یقه‌های سیاه مرواریدی و پرهای دنباله‌دارشان غیرقابل انکار بودند: Psittacula krameri، طوطی گردن حلقه‌ای.

گورستان Hither Green میزبان یکی از بزرگ‌ترین مکان‌های شهر است. هر روز هنگام غروب، بخش قابل توجهی از جمعیت طوطی‌های وحشی لندن به اینجا بازمی‌گردند، به صف خاصی از صنوبر. آنها دوست دارند شب را در جمع هم نوعان خود بگذرانند. ما آنها را تماشا کردیم که ابتدا یک و دو نفر و سپس در اسکادران های بزرگتر می آمدند. صدها نفر از آنها و سپس هزاران نفر. در حداکثر ظرفیت، درختان شعله ور شدند. اینجا یک هیاهو بود، یک گردهمایی طوطی ها. این حس اجتماع، احوالپرسی و گفتگو را به وجود آورد.

دوستم گفت: «این یک قرار اول ارزان قیمت خواهد بود.» به خواندن ادامه دهید...