«توافق بهتر»: پشت رد پیشنهاد آتش بس ایران توسط ترامپ چیست؟
کارشناسان میگویند ترامپ تحریمهای اقتصادی را کلیدی برای گرفتن امتیازات بیشتر میداند، اما خطر از دست دادن اهرم فشار را دارد.
دونالد ترامپ آخرین پیشنهاد ایران برای پایان دادن به جنگ و بازگشایی تنگه هرمز را رد کرده است زیرا کارشناسان می گویند رئیس جمهور ایالات متحده معتقد است که واشنگتن با انتظار بیشتر از پذیرش شرایط تهران در حال حاضر سود می برد.
ترامپ روز شنبه به خبرنگاران گفت: «من پیشنهاد آنها را رد می کنم.
ترامپ گفت: «آنها میخواهند توافقی انجام دهند و من فکر میکنم این خوب است. من هم دوست دارم معامله ای انجام دهم، اما این معامله قابل قبول نخواهد بود.»
عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران روز یکشنبه گفت که تهران واکنش اولیه ترامپ به پیشنهاد خود را دیده است اما هنوز پاسخی از طریق میانجی ها دریافت نکرده است. در آخرین تلاشهای دیپلماتیک، قطر در میانجیگری مذاکرات ایران و آمریکا در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک نقش داشته است.
ایران پس از آن تنگه هرمز را بازگشایی خواهد کرد و مذاکرات را با واشنگتن درباره توافق نهایی آغاز خواهد کرد.
آخرین پیشنهادات مشابه یادداشت تفاهم ژوئن دو کشور است. اما این تفاهم نامه ماه گذشته به دلیل اختلاف در شرایط توافق شکست خورد که منجر به تشدید حملات، به ویژه در تنگه هرمز و اطراف آن شد، که اساسا تحت محاصره ایران است.
به گفته کارشناسان، رد ترامپ حاکی از آن است که در حالی که هر دو طرف همچنان به طور علنی درها را برای دیپلماسی باز می گذارند، اما در مورد اینکه چه کسی باید اولین امتیازات را بدهد، فاصله زیادی دارند.
آندریاس کریگ، دانشیار کالج کینگ لندن، به الجزیره گفت: «محاسبه ترامپ نسبتا ساده به نظر می رسد. او معتقد است که ترکیب محاصره دریایی و انزوای اقتصادی در نهایت به اندازه کافی ایران را تحت فشار قرار داده است که آخرین پیشنهاد تهران به جای پیشنهادی که واشنگتن باید از آن استفاده کند، دلیلی بر ضعف است.
کریگ گفت که استدلال عمومی او مبنی بر اینکه ایران "بد می بازد" مهم است زیرا نشان می دهد که او فکر می کند زمان در حال بهبود موقعیت چانه زنی ایالات متحده است.
به نظر می رسد بخش مهمی از محاسبات ترامپ این است که معتقد است فشار اقتصادی بر ایران هنوز مسیر خود را طی نکرده است.
دولت ترامپ فشار اقتصادی بر تهران را تشدید کرده و محاصره دریایی آن را تشدید کرده و در عین حال تحریمهایی را علیه درآمدهای نفتی ایران اعمال کرده و کشورهایی را که با تهران تجارت میکنند تهدید به تحریمهای ثانویه کرده است.
هفته گذشته، آمریکا تحریمهای هوانوردی را علیه ایران اعمال کرد که باعث اختلال در پروازها شد. این چند هفته پس از آن صورت گرفت که اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا، از کمپین فشار اقتصادی علیه ایران خبر داد و وعده داد که منافع مالی تهران را در سراسر جهان هدف قرار دهد.
ریچارد ویتز، عضو ارشد غیرمقیم در کالج دفاعی ناتو، به الجزیره گفت که کاخ سفید ممکن است بر این باور باشد که میتواند «کمی صبر کند و شرایط بهتری به دست آورد».
او گفت همچنین در واشنگتن درباره توالی پیشنهادی ایران نگرانی وجود دارد.
بنابراین، ویتز گفت که واشنگتن ممکن است در حال محاسبه باشد که «فشار اقتصادی در طول زمان، دولت ایران را وادار به دادن امتیازات بیشتر خواهد کرد».
وی افزود: «این همان چیزی است که احتمالا یک دهه پیش رخ داد و منجر به توافق هستهای ایران در سال 2015 شد، زیرا دولت ایران تصمیم گرفت [آمریکا] باید در ازای امتیاز دادن به برنامه هستهای خود، تحریمهای اقتصادی را پایان دهد».
بنابراین، این امکان وجود دارد که "ما در ماه های آینده شاهد همین نوع مبادله باشیم".
با این حال، کارشناسان می گویند انتظار برای توافق خطر سیاسی قابل توجهی برای رئیس جمهور ایالات متحده دارد، زیرا حزب جمهوری خواه او ممکن است در انتخابات میان دوره ای نوامبر شکست بخورد.
نظرسنجی اواخر ماه اوت رویترز/ایپسوس حاکی از آن است که 63 درصد از آمریکایی ها مخالف جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران هستند و 31 درصد از آن حمایت می کنند. افزایش هزینه های سوخت و حمل و نقل نیز می تواند منجر به نگرانی های گسترده تر هزینه زندگی قبل از انتخابات شود.
کریگ گفت، مشکل ترامپ این است که زمان تنها فشار بر ایران را افزایش نمی دهد. او خاطرنشان کرد: "قمار این است که زمان هر دو طرف را کاهش می دهد."
کریگ گفت که با نزدیک شدن به دوره های میان دوره ای، ترامپ نمی خواهد ظاهرا محاصره را لغو کند، تحریم های نفتی را لغو کند و دارایی های ایران را آزاد کند تا بتواند دسترسی مجدد به آبراهی را که خود ایران مختل کرده است، به دست آورد.
اما هر هفته اضافی همچنین به معنای افزایش قیمت انرژی، تداوم قرار گرفتن در معرض نظامی و افزایش فشار بر شرکای خلیج فارس است.
بسته شدن اساسی تنگه هرمز باعث اختلال در جریان نفت و گاز از کشورهای خلیج فارس شده است، کشورهایی که برای تامین مالی بودجه خود به صادرات انرژی وابسته هستند.
محمد الماسری، استاد موسسه مطالعات تحصیلات تکمیلی دوحه، به الجزیره گفت که پیشنهاد ایران را می توان با ارائه یک مسیر بالقوه برای کاهش قیمت نفت و گاز قبل از رای گیری، به عنوان «نوعی استخوان انداختن به ترامپ» تلقی کرد.
او به الجزیره گفت، با این حال، ایران ممکن است تصمیم بگیرد «ترامپ را برای رد این پیشنهاد و فشار اقتصادی فزاینده ای که کشور تحت آن قرار دارد، بپردازد».
"آنها ممکن است تصمیم بگیرند که اکنون زمان تشدید تنش است ... درست زمانی که دوره های میان دوره ای نزدیک می شود."
او خاطرنشان کرد که حزب جمهوری خواه در نظرسنجی ها عملکرد خوبی ندارد و تعدادی از نامزدهای آن در حال «فاصله گرفتن» از ترامپ هستند. نظرسنجی ها نشان می دهد که جمهوری خواهان ممکن است اکثریت اندک خود را در کنگره آمریکا از دست بدهند.
الماسری گفت: فقط ایرانی ها تحت فشار شدید اقتصادی به دلیل محاصره دریایی ایالات متحده و تحریم های مداوم نیستند، بلکه دولت ترامپ نیز هست.
کریگ گفت: ترامپ «میخواهد تهران هرمز را بدون پرداخت کامل بهای اقتصادی و سیاسی که ایران در حال حاضر میخواهد، بازگشایی کند».
خطر این است که او درد ایران را با تمایل ایران برای تسلیم اشتباه می گیرد.
ایران بدون شک تحت فشار است. کریگ گفت که تحریم ها و محاصره "گزنده" هستند، به همین دلیل است که تهران به توافق نیاز دارد.
اما فشار اضافی لزوما امتیازات اضافی ایجاد نمی کند.
کریگ گفت که ایران در عوض میتواند هزینههای درگیری را برای دشمنان خود افزایش دهد، از جمله از طریق تنگه هرمز، زیرساختهای منطقهای و احتمالا باب المندب، تنگه دیگری بین یمن و شاخ آفریقا.
در هفتههای اخیر، وزن استراتژیک باب المندب پس از آنکه حوثیهای همسو با ایران کنترل خود را بر خط ساحلی دریای سرخ یمن گسترش دادند، بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
این پیشروی در واقع دسترسی نامحدود حوثی ها به آبراه باریک را فراهم کرده است که با توجه به سابقه این گروه در هدف قرار دادن کشتی ها، از جمله کشتی های مرتبط با اسرائیل، در همبستگی با فلسطینی ها در غزه، یک تحول نگران کننده برای کشتیرانی جهانی است.
حوثیها قبلا کشتیهای سعودی در دریای سرخ را محاصره کردهاند که ریاض از آن به عنوان مسیر کشتیرانی جایگزین به هرمز برای صادرات نفت خود استفاده میکرد.
کریگ هشدار داد: "پس این می تواند نتیجه معکوس داشته باشد." ترامپ فکر میکند ساعت ایران سریعتر از آمریکا میچرخد. تهران برعکس فکر میکند: قطر، عربستان سعودی، امارات، بازارهای جهانی انرژی و در نهایت خود ترامپ نسبت به ایران برای تنبیه اقتصادی، تحمل کمتری برای اختلال طولانیمدت دارند.
راس هریسون، یکی از همکاران ارشد موسسه خاورمیانه، به طور مشابه به الجزیره گفت که تهران اکنون ممکن است "کمتر نگران بازی بیش از حد دست خود باشد تا اینکه دست خود را کم بازی کنند".
به گفته هریسون، تهران اکنون خطر تشدید تنش را کمهزینهتر از موافقت با چیزی پیش از موعد یا ظاهرا مایل به سازش میداند، به ویژه پس از پاسخ واشنگتن به این پیشنهاد.
مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران در مصاحبه با الجزیره که روز شنبه پخش شد، گفت که کشورش دیگر به مذاکرات با واشنگتن پس از حملاتی که در دور قبلی مذاکرات رخ داد و به دنبال آن تحریم ها رخ داد، اعتمادی ندارد.
پزشکیان گفت: ما به طرف آمریکایی اعتماد نداریم و نمی دانیم بر چه اساسی می توان با آن تفاهم کرد.
هریسون، تحلیلگر مستقر در ایالات متحده، خاطرنشان کرد که تهران احتمالا از رد ترامپ «اصلا شگفتزده نشد» و این پیشنهاد را تا حدی راهی برای نشان دادن به ایرانیان و مردم آمریکا میدانست که مایل به مذاکره هستند.
کارشناسان میگویند تهران درک میکند که رئیسجمهور آمریکا خواستار خروجی است که میتواند آن را به عنوان یک پیروزی معرفی کند.
کریگ گفت: "ایران به شدت روی زمان شرط بندی می کند... استراتژی آن این است که فشار را به اندازه ای بالا نگه دارد که در نهایت به مذاکرات بازگردد و در عین حال خروج را به تدریج گران تر کند."
محاسبات ایران اساسا این است: زمانی که ترامپ ممکن است چندین هفته یا ماه بعد به آن نیاز شدیدتری داشته باشد، توافق را ارزان ندهید.
هریسون گفت پیشنهاد ایران یک «نمایش حسن نیت» است که قصد دارد تمایل ایران برای مذاکره را هم به مخاطبان داخلی و هم به مردم آمریکا نشان دهد.
به گفته کریگ، "مدت زمان" درگیری "محتمل ترین نتیجه" بود.
وی افزود: «هر دو طرف به توافق نیاز دارند، اما هر دو در حال حاضر فکر میکنند که انتظار، توافقی را که در نهایت به دست میآورند بهبود میبخشد.»
متن اصلی (انگلیسی)
‘Better deal’: What’s behind Trump’s rejection of Iran’s truce offer?
Experts say Trump sees economic sanctions as key to extracting more concessions but he risks losing leverage.