توان خرید خانه را ندارم توان خرید بچه را ندارم توان پرداخت زندگی را ندارد این 30 است.
آنها در حال تلاش برای ساختن زندگی طبقه متوسط در نیویورک هستند. اما بسیاری از افراد 30 ساله در شهر نسبت به والدین خود احساس بدتری دارند. آیا اضطراب متوسط بزرگسالان است؟ یا چیزی ماندگارتر؟
خواندن متن کامل در نیویورک تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز میشودمتن اصلی (انگلیسی)
Can’t Afford a Home. Can’t Afford a Baby. Can’t Afford Life. This Is 30.
They’re trying to build middle-class lives in New York. But many 30-year-olds in the city feel worse off than their parents. Is it average adult angst? Or something more enduring?