توجه تنها چیزی است که شما دارید

اثر تتریس یکی از آسان‌ترین آزمایش‌های روان‌شناسی برای بازتولید است. به سادگی برای چند هفته هر روز کمی از زمان خود را صرف بازی همنام کنید. پس از مدتی، شما شروع به تشخیص اشکال آشنای تترومینو در ابرها، ساختمان ها و اشیاء روزمره خواهید کرد. حتی ممکن است زمانی که شروع به خوابیدن می کنید آنها را در جلوی چشمانتان ظاهر کنید.

یک درسی وجود دارد که اثر تتریس به ما می‌آموزد: هر چیزی که به اندازه کافی روی آن تمرکز کنید، در نهایت افکار شما را شکل می‌دهد. این می تواند چیز خوبی باشد زیرا چگونه مهارت های جدید را یاد می گیریم و ایده های جدید را کشف می کنیم. متأسفانه، کمتر و کمتر توجه ما عمدا متمرکز می شود. به جای انتخاب آنچه می خواهیم ببینیم، به دیگران اجازه می دهیم تصمیم بگیرند چه چیزی برای ما خوب است.

آیا می خواهید یک ویدیو تماشا کنید؟ YouTube می‌داند که آشپزی و جریان‌های هنری را دوست دارید. اما چرا چند کلیپ در مورد حباب بورس، گرم شدن کره زمین و جنگ در ایران نیز توصیه نمی شود. Doomscrolling باعث می شود مدت بیشتری بمانید و روی چند تبلیغ دیگر کلیک کنید.

آیا می خواهید به موسیقی گوش دهید؟ فقط یک لیست پخش Spotify را باز کنید و اجازه دهید الگوریتم بفهمد چه چیزی دوست دارید. لطفا شیب هوش مصنوعی را که بین آهنگ‌های واقعی وارد می‌کنند نادیده بگیرید تا از پرداخت حق امتیاز به هنرمندان واقعی اجتناب کنید.

آیا می خواهید بدانید که وضعیت همکارانتان چگونه است؟ حیف که لینکدین هرگونه خبر شغلی مرتبط را بین نظر افراد کاملا غریبه دفن می کند. مطمئنا تصادفی است که آن غریبه‌ها هر چیزی را که مایکروسافت روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند در حال حاضر شیلینگ می‌کنند.

آیا نظر غریبه ها را در مورد یک محصول می خواهید؟ خوب، آن Redditor هایی که می خواستید بپرسید، احتمالا فقط یک دسته از LLM ها هستند که اکنون با یک دسته از ترول های روسی صحبت می کنند. امیدوارم برای نظر آنها ارزش زیادی قائل نشده باشید.

اگر مانند من و بیشتر مردم، بخش عمده ای از روز خود را با تمرکز بر دستگاه خود سپری کنید، بدون شک بر شما تأثیر می گذارد. و وقتی به شخص دیگری اجازه می‌دهید آنچه را که روی صفحه نمایش شما ظاهر می‌شود دیکته کند، مانند این است که کلید مغز خود را به او بدهید.

اینترنت همیشه اینطور نبود. قبل از الگوریتم های توصیه، شما باید تصمیم می گرفتید که در رایانه چه کاری انجام دهید.

شما واقعا یک برنامه بزرگ نداشتید که بتوانید آن را باز کنید و سفارش دهید تا شما را سرگرم کند. در عوض، چند ده نشانک برای وب‌سایت‌ها داشتید که هر کدام ایده خاصی را در ذهن داشتند. یک سایت برای اخبار بازی های ویدیویی، یک وب سایت با آموزش های زیاد، یک وبلاگ در مورد انیمه ای که اغلب به روزرسانی نمی شود، یک ویکی درباره یک برنامه تلویزیونی از دهه 90…

البته چیزهای وحشتناکی در وب وجود داشت. ما دایره‌المعارف دراماتیکا و Rotten.com را داشتیم، اما اگر می‌خواستید باید تلاش می‌کردید تا به آنجا بروید. هیچ کس قرار نبود عکس بچه های مرده و تبلیغات راست افراطی را به عنوان پیشنهاد بعد از دستور پخت پنکیک یا ویدیوی گربه قرار دهد.

خوبی این است که این اینترنت عمدی هنوز وجود دارد. به تازگی کمی زیر وب شرکت مدفون شده است، اما پیدا کردن آن خیلی سخت نیست. پس از همه شما در این وبلاگ هستید، بنابراین احتمالا از قبل ایده خوبی در مورد آن دارید.

تفاوت اصلی بین این زمان و اکنون در شماست. وقتی می‌خواهید به خواندن وبلاگ‌ها، فیدهای RSS برگردید و آن آموزش را به‌جای کوتاه‌کردن کوتاه‌مدت پایان دهید، باید به اینترنت کندتر عادت کنید. جایی که محتوا بی نهایت نیست و با هر کلیک به روز نمی شود.

اما مانند هر عادت، تنها کاری که باید انجام دهید این است که آن را حفظ کنید. و اگر به آن توجه کافی داشته باشید، چیزی در مغز شما کلیک می کند.