توسعه‌دهنده قبل از فروریختن ساختمان از نظارت دقیق‌تر اجتناب کرد

سایتی در خیابان بدفورد در بروکلین در حال ساخت بود که یک ساختمان همسایه فرو ریخت. اعتبار... دیو سندرز برای نیویورک تایمز

نوشته استفانوس چن میهیر زاوری امی جولیا هریس بیانکا پالارو دیون سرسی و ویلیام کی راشباوم

مقامات شهر نیویورک روز جمعه در حال بررسی این موضوع بودند که آیا تمایل یک توسعه‌دهنده برای ساختن ساختمانی بلندتر از آنچه که در ابتدا تایید شده بود در بروکلین باعث سقوط مرگبار یک سازه همسایه در اوایل این هفته شده است یا خیر.

سوابق نشان می‌دهد که شهر در مارس 2026 طرح‌هایی را برای یک پروژه ساخت‌وساز سه طبقه و هشت واحدی در خیابان بدفورد شماره 2625 در محله فلت‌بوش امضا کرده است. اما پرونده‌های دیگر نشان می‌دهد که از نوامبر سال 2025، توسعه‌دهنده قصد داشت چیزی بسیار بزرگ‌تر بسازد: در نهایت به دنبال یک ساختمان آپارتمانی با 6 طبقه نبود. فضای اجتماعی به مساحت 9000 فوت مربع و یک فروشگاه مواد غذایی.

این شهر تا روز چهارشنبه برنامه های بلندپروازانه تر را تصویب نکرده بود، زمانی که ساختمان بیش از 96 ساله همسایه در محل ساخت و ساز فرو ریخت و هشت نفر را کشت، 18 نفر دیگر را مجروح و ده ها نفر را آواره کرد.

احمد تیگانی، کمیسر بخش ساختمان‌ها، روز جمعه در یک کنفرانس خبری گفت: «ما طرح‌هایی را برای یک ساختمان سه طبقه تأیید کرده‌ایم. اما او افزود: "طرح 9 طبقه چیزی است که آنها به دنبال آن هستند، نه چیزی که برای آن تایید شده اند."

به گفته کارشناسان ساختمان، تفاوت بین این دو پروژه می تواند کلیدی برای درک اشتباه باشد. سازنده، یک شرکت با مسئولیت محدود وابسته به سرمایه گذار املاک و مستغلات رابرت فیشمن، در حال حفاری سایت خیابان بدفورد بود که ساختمان سقوط کرد.

با وجود بازدید از منازل و تماس های تلفنی نه با آقای فیشمن و نه سایر نمایندگان شرکت توسعه در روز جمعه امکان اظهارنظر در مورد آنها وجود نداشت.

این غیرمعمول نیست که توسعه دهندگان برای یک پروژه ساده تر تأییدیه بگیرند و سپس به دنبال گسترش اندازه و دامنه آن باشند، تا حدی به این دلیل که دریافت مجوز برای ساخت سازه های بلندتر می تواند چندین ماه طول بکشد.

اما وضعیت سایت خیابان بدفورد به عنوان یک پروژه سه طبقه تمایز مهمی ایجاد کرد: به گفته کارشناسان ساختمان که به درخواست نیویورک تایمز نقشه های سایت را بررسی کردند، به این معنی بود که قوانین شهری که نیاز به نظارت دقیق تر ایمنی دارند، اجرا نمی شدند.

این قوانین پروژه‌های هفت طبقه را موظف می‌کند که یک هماهنگ‌کننده ایمنی سایت داشته باشند تا اطمینان حاصل شود که وظایفی مانند تخریب و ساخت و ساز به طور ایمن انجام می‌شوند. سوابقی که توسعه‌دهنده در بخش ساختمان‌ها ثبت کرده است، چنین هماهنگ‌کننده‌ای را برای سایت خیابان بدفورد فهرست نکرده است.

پابلو ویوز، موسس یک شرکت مشاوره ساخت و ساز به نام DVA Advisors، گفت که هماهنگ کنندگان قرار بود "مجموعه ای از چشم ها" را در مورد حفاری و سایر کارهای حساس ارائه دهند. تیم توسعه معمولا برای هماهنگ کننده هزینه می پردازد.

جی والگورا، موسس یک شرکت معماری به نام استودیو V، گفت که مشتریان قبلی به طور خاص درخواست کرده اند که پروژه هایشان کوچکتر باشد تا از هزینه اضافی و بررسی دقیق استخدام هماهنگ کننده ایمنی سایت جلوگیری کنند.

"سؤال این است که آیا این عاملی در آنچه اتفاق افتاد" در ساختمان Flatbush بود؟ او گفت.

سوابق نشان می‌دهد که توسعه‌دهنده سایت خیابان بدفورد پیش از فروپاشی، سابقه نادری در رعایت قوانین شهری داشته است.

در ماه مارس، پس از اینکه بازرسان متوجه شدند که ساختمانی در محل بدون حفاظت بالای سر مناسب، مانند توری و سوله، در حال تخریب است، اداره ساختمان این پروژه را تحت دستور توقف قرار داد.

اندرو رودانسکی، سخنگوی دپارتمان ساختمان، در پاسخ به این سوال که چرا علیرغم برنامه‌های اعلام‌شده سازنده برای ساختن یک سازه 9 طبقه که تاییدیه شهر را دریافت نکرده بود، چرا شهر به توسعه‌دهنده اجازه شروع حفاری را داده است، گفت که مقامات به طور مناسب به کاری که مجوز داده شده بود، مجوز داده‌اند، نه کار بزرگ‌تری که توسعه‌دهنده می‌خواست تایید شود.

وی گفت: اگر و زمانی که سازنده می خواست دامنه پروژه را گسترش دهد، می توانست برای اصلاح مجوز درخواست دهد.

حفاری یک سایت ساخت‌وساز در شهر نیویورک، جایی که ساختمان‌های چند صد ساله در کنار پروژه‌های بسیار بزرگ‌تر هستند، می‌تواند فرآیندی ظریف و پر زحمت باشد، زیرا حفاری می‌تواند سازه‌های همسایه را بی‌ثبات کند.

ماهیت خاک در شهر نیویورک به چالش اضافه می شود. به گفته کارشناسان مهندسی، این می تواند به شدت متفاوت باشد، از صخره بودن در برخی مکان ها تا شنی در برخی دیگر، گاهی اوقات حتی تنها 20 فوت از هم فاصله دارند. آب های زیرزمینی یا آب ناشی از نشت لوله ها نیز می تواند شرایط را پیچیده کند. آنیل آگراوال، رئیس دپارتمان مهندسی عمران در کالج شهر نیویورک گفت، قبل از شروع حفاری، کارگران باید نمونه‌های خاک را از سراسر سایت جمع‌آوری کنند، داخل زمین حفر کنند و استوانه‌هایی از خاک را استخراج کنند تا در آزمایشگاه آزمایش شوند.

به گفته کارشناسان مهندسی، مرحله مهم دیگر شامل بازرسی ساختمان های مجاور برای اطمینان از سالم بودن آنها و در صورت عدم صحت آنها استوار کردن آنها است.

ساختمان‌های قدیمی‌تر مانند ساختمانی که در کنار سایت خیابان بدفورد قرار دارد، نسبت به ساختمان‌های جدید، پایه‌های کم‌عمق‌تری دارند و ممکن است دیوارهای بیرونی شکننده داشته باشند. آجرهای استفاده شده در دهه‌های پیش ممکن است به اندازه آجرهای مدرن قوی نباشند، و ملات در صورت تکان خوردن افقی توسط ارتعاشات، که می‌تواند در حین ساخت و ساز در نزدیکی‌ها اتفاق بیفتد، احتمالا جای خود را دارد.

آقای آگراوال گفت، در خیابان فلت بوش 1321، ساختمانی که فروریخت، نشانه‌هایی وجود داشت که نشان می‌داد توسعه‌دهنده «بررسی لازم را انجام نداده است».

یک گزارش بازرسی در ماه مارس - که توسط تیم توسعه قبل از شروع ساخت و ساز سفارش داده شد - نشانه‌هایی از پریشانی را در ساختمان آپارتمان سه طبقه همسایه که قبل از سال 1930 ساخته شده بود شناسایی کرد. گزارش بازرسی به ترک‌های قابل مشاهده در حداقل سه نمای ساختمان اشاره کرد. بازرسان خاطرنشان کردند که نمای شمالی ساختمان - نزدیکترین دیوار به محل ساخت و ساز - در "وضعیت نامناسب" بود، به این معنی که آنها به صورت بصری "گستره وسیعی از کمبودهای عمده" را شناسایی کرده بودند.

مشخص نیست که آیا سازنده یا پیمانکاران آن در حین انجام حفاری سعی در تثبیت سازه داشته اند یا خیر.

گروه مهندسی LMW، یک شرکت مهندسی درگیر با این طرح ها، به درخواست ها برای اظهار نظر در روز جمعه پاسخ نداد. جیمینگ وانگ، مهندسی که نقشه های حفاری را تهیه کرده بود، به تلفن پاسخ داد اما پس از اینکه یک خبرنگار در مورد پروژه جویا شد، تلفن را قطع کرد.

دفتر دادستانی منطقه بروکلین تحقیقات جنایی را در مورد فروریختن آغاز کرده است زیرا بازرسان در تلاش هستند تا مشخص کنند که چه چیزی باعث واژگونی ساختمان خیابان فلت بوش شده است.

یکی از سرنخ‌هایی که آن‌ها دنبال می‌کردند، شکایتی بود که ساعاتی پس از فروریختن به شهر ارسال شد، که در آن یک منبع اطلاعات ناشناس پیشنهاد کرد که «ممکن است یک پیمانکار فرعی بیش از حد منطقه را در امتداد فونداسیون همسایه حفاری کرده باشد». کارشناس اطلاعات نامی از پیمانکار فرعی در شکایت نبرد.

آقای والگورا، معمار، گفت که علت هر چه باشد، به احتمال زیاد نتیجه هشدارهای از دست رفته بوده است.

او گفت: «شما باید کاری انجام دهید - متأسفانه، به طرز غم انگیزی - بسیار اشتباه برای داشتن یک شکست فاجعه بار. "تراژدی واقعی این است که ساختمان ها قبل از سقوط به شما می گویند."

جفری سی میز در گزارش‌سازی مشارکت داشت. کیتی بنت تحقیقاتی را انجام داد.

استفانوس چن خبرنگار تایمز است که سیستم حمل و نقل شهر نیویورک را پوشش می دهد.

میهیر زاوری مسکن در منطقه شهر نیویورک را برای تایمز پوشش می دهد.

ایمی جولیا هریس بیش از یک دهه گزارشگر تحقیقی بوده است و در سال 2019 به تایمز پیوست. پوشش او بر نیویورک متمرکز است.

بیانکا پالارو خبرنگار تایمز است که گزارش‌های سنتی را با مهارت‌های تجزیه و تحلیل داده‌ها ترکیب می‌کند تا با تبدیل اعداد به اطلاعات روشن‌کننده، به بررسی تخلفات و توضیح مسائل پیچیده بپردازد.

دیون سیرسی خبرنگار تایمز است که در مورد ثروت و قدرت در نیویورک و فراتر از آن می نویسد.

ویلیام کی راشباوم خبرنگار تایمز است که فساد شهری و سیاسی، دادگاه ها و موضوعات مجری قانون گسترده تر در نیویورک را پوشش می دهد.