توسعه دهندگان Zcash برای حفظ خصوصیات تبادل ZEC از رایانه های کوانتومی آینده، راه حلی را برنامه ریزی می کنند

تیم پشت Zakura، نسخه جدیدتر نرم افزاری که شبکه Zcash را اجرا می کند، می خواهد به هر تعویض ZEC که از طریق NEAR Intents انجام می شود، کلید خصوصی خود را بدهد.

طبق یک پست مهندسی جدید از تیم، این تغییر شکافی را که یک کامپیوتر کوانتومی آینده می‌تواند برای جمع‌آوری تاریخچه پرداخت کاربر از آن استفاده کند، می‌بندد.

NEAR Intents سرویسی است که به کاربران اجازه می‌دهد توکن‌ها را در زنجیره‌های بلوکی مختلف مبادله کنند. هنگامی که شخصی از طریق آن ZEC خصوصی را با USDC تعویض می کند، سرویس یکی از آدرس های Zcash خصوصی خود را در زنجیره عمومی NEAR پست می کند، بنابراین می داند که ZEC استفاده نشده را به کجا ارسال کند. این آدرس به محض دریافت ودیعه بالا می‌رود و در آنجا باقی می‌ماند، حتی اگر مبادله انجام شود و هرگز نیازی به بازپرداخت نباشد.

چنین آدرس هایی هیچ اطلاعاتی در رایانه های امروزی ارائه نمی دهند. هر آدرس Zcash دارای یک کلید عمومی است که از کلید مشاهده کیف پول ساخته شده است، رمزی که کیف پول برای شناسایی پرداخت‌های ارسالی به آن استفاده می‌کند، با استفاده از ریاضیات منحنی بیضوی یک طرفه مشابه آنچه از کیف‌پول‌های بیت‌کوین و اتر محافظت می‌کند.

رایانه‌های معمولی نمی‌توانند این ریاضیات را به صورت معکوس اجرا کنند، اما یک رایانه کوانتومی به اندازه کافی بزرگ که الگوریتم Shor را اجرا می‌کند، روشی که در سال 1994 دقیقا برای همین کار منتشر شد، می‌تواند از نظر تئوری از آدرس به کلید به عقب برگردد.

این تهدید واقعی بر بیت کوین دوره ساتوشی است، که کلیدهای عمومی آن در حال حاضر در زنجیره ای قرار دارند تا هر کسی بتواند آن را کپی کند. هفته گذشته، گوگل اعلام کرد تراشه کوانتومی Willow آن، نسخه‌های تقریبا کاملی از یکی از مؤلفه‌هایی که چنین حمله‌ای می‌سوزاند، تولید کرده است، یک گام به سمت ماشینی قدرتمند برای آزمایش آن.

رایانه‌های کوانتومی که قادر به انجام آن هستند، هنوز احتمالا سال‌ها فاصله دارند (و هیچ‌کس جدول زمانی مشخصی برای زمان ساخت آن ندارد)، اما این مشکلی است که توسعه‌دهندگان در سراسر صنعت برای حل آن عجله دارند.

معماری Zcash برای خود مشکل ایجاد می کند. کیف پول Zcash می‌تواند آدرس‌های زیادی را ایجاد کند که به نظر نامرتبط با یکدیگر هستند، اما معمولا یک کلید مشاهده مشترک دارند.

مهاجمی که آن کلید را از یک آدرس منتشر شده جدا می‌کند، می‌تواند هر پرداختی را که تاکنون دریافت کرده است پیوند دهد و مبالغ و یادداشت‌های خصوصی یا یادداشت‌های پیوست شده به آنها را بخواند.

خرج کردن یک کلید جداگانه می‌گیرد، بنابراین خود وجوه امن می‌مانند. اصلاح زاکورا به هر مبادله کلید مشاهده خاص خود را می دهد و کلید هزینه را با حساب اصلی کاربر می گذارد. مهاجمی که روزی آدرس بازپرداخت را در NEAR می شکند، فقط پرداخت های مرتبط با آن مبادله را می بیند.

کیف پولی که صدها مورد مبادله را انجام داده باشد با صدها کلید ختم می شود و بازیابی آن از یک نسخه پشتیبان به معنای اسکن کل زنجیره Zcash با هر یک از آنهاست.

پاسخ زاکورا یک پایگاه داده است که کیف پول می تواند به صورت خصوصی با استفاده از تکنیکی به نام بازیابی اطلاعات خصوصی پرس و جو کند. کیف پول می پرسد که بازپرداخت هایش کجا انجام شده است، و پایگاه داده بدون اطلاع از آدرس هایی که کیف پول پرسیده شده است، پاسخ می دهد.

به این ترتیب، هیچ کامپیوتر کوانتومی قادر به بازیابی این کلیدها هنوز نشان داده نشده است. زاکورا می گوید کیف پول های ساخته شده بر روی کتابخانه های منبع باز آن، از جمله Vizor، می توانند این ویژگی را در هفته های آینده اضافه کنند، و کیف پول های سخت افزاری پس از پشتیبانی سیستم عامل آنها از آن استفاده می کنند.

این امر باعث می‌شود که این اصلاح پیش از هدف ژانویه که توسعه‌دهندگان Zcash برای پرداخت‌های مقاوم در برابر کوانتومی در اوایل این ماه تعیین کرده‌اند، در اختیار کاربران قرار دهد.