توصیه های مطالعه موش: داروی کرم نواری می تواند به درمان اندومتریوز کمک کند

یک داروی اصلاح شده کرم نواری می تواند یک درمان جدید امیدوارکننده برای اندومتریوز باشد، یک مطالعه اولیه روی موش ها نشان می دهد.

در آندومتریوز، بافتی شبیه به پوشش داخلی رحم در خارج از اندام رشد می کند و این تکه های بافتی که "ضایعات" نامیده می شوند، باعث التهاب دردناک و خونریزی شدید قاعدگی می شوند. در مطالعه جدید، دانشمندان یک داروی ضد کرم را با زره فناوری نانو نصب کردند و مستقیما این ضایعات دردناک را در موش‌های آزمایشگاهی مورد هدف قرار دادند.

محققان در ماه آگوست در مجله Advanced Healthcare Materials گزارش دادند که این درمان التهاب را کاهش داد و از گسترش بیشتر ضایعات کند یا جلوگیری کرد. این تیم در حال حاضر روی آوردن داروی جدید به آزمایش‌های بالینی کار می‌کند و امیدوار است که این امر توجه تازه‌ای را به یک بیماری تحت مطالعه با گزینه‌های درمانی محدود جلب کند.

سلول های ایمنی سرکش یک هدف دارویی امیدوارکننده هستند

اندومتریوز یک بیماری مزمن و هورمون محور است که تقریبا 10٪ از زنان در سن باروری را تحت تأثیر قرار می دهد - حدود 190 میلیون نفر در سراسر جهان. Ioannis Simitsidellis، محقق فوق دکتری در مرکز تحقیقات سلامت باروری و التهاب دانشگاه ادینبورگ که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت: علائم اصلی درد مزمن لگن و ناباروری است.

در حال حاضر هیچ درمانی وجود ندارد، بنابراین درمان های موجود با هدف کاهش علائم هستند. داروهای هورمونی می توانند چرخه قاعدگی را متوقف کنند تا رشد و التهاب ضایعات را محدود کنند، در حالی که جراحی می تواند به طور فیزیکی ضایعات را حذف کند. با این حال، اولی می تواند با عوارض جانبی مانند حالت تهوع و نوسانات خلقی همراه باشد و ضایعات اغلب پس از جراحی دوباره رشد می کنند. بنابراین گزینه های اضافی مورد نیاز است.

در تحقیقات قبلی روی موش ها، کاناکو هایاشی، یکی از نویسندگان مطالعه، استاد دانشکده علوم زیستی مولکولی دانشگاه ایالتی واشنگتن، گروهی از سلول های ایمنی سرکش را شناسایی کرد که مخصوص بافت ضایعه آندومتر است. این سلول‌ها واکنش‌های التهابی دردناک را توربوشارژ کردند و باعث رشد بیشتر این بافت مشکل‌ساز شدند.

سلول ها همچنین دارای یک برچسب شیمیایی منحصر به فرد به نام گیرنده فولات هستند که آنها را به یک هدف دارویی بالقوه عالی تبدیل می کند. اما چرا وقتی یک داروی موجود وجود دارد که ممکن است این کار را انجام دهد، از ابتدا شروع کنیم؟

داروی مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان عفونت کرم نواری، نیکوزامید را وارد کنید. در سال‌های اخیر، پزشکان در حال بررسی این موضوع بوده‌اند که آیا این دارو می‌تواند برای سایر بیماری‌ها، از سرطان گرفته تا بیماری پارکینسون نیز موثر باشد.

این دارو به گونه ای چسبانده شده است که وقتی در گردش سیستمیک قرار می گیرد، تا زمانی که داخل سلول های بیمار نرود، هیچ اتفاقی نمی افتد.

آنجلی شارما، متخصص نانوپزشکی در دانشگاه میشیگان

هایاشی با اشاره به کارهای قبلی این گروه در موش ها گفت: ما گزارش داده ایم که نیکوزامید پیشرفت اندومتریوز را مهار می کند و مکانیسم های التهابی و ترشح سیتوکین را سرکوب می کند. با این حال، مسائل متعددی باعث غیرعملی شدن این دارو شده است: این دارو به خوبی در آب حل نمی‌شود، مدت زیادی در بدن باقی نمی‌ماند، یا سلول‌هایی را که بیشتر مورد نیاز است هدف قرار نمی‌دهد.

بنابراین، محققان با آنجلی شارما، متخصص نانوپزشکی در دانشگاه میشیگان، همکاری کردند تا ساختار دارو را تغییر دهند. شارما با استفاده از شیمی کلیک - یک واکنش ساده که دو بلوک شیمیایی را به هم متصل می کند - واحد نیکوزامید را به یک مولکول بزرگ درخت مانند به نام دندریمر متصل کرد. این به حل شدن بهتر دارو در خون کمک کرد.

او سپس یک گروه فولات اضافه کرد، که اطمینان حاصل کرد که داروی اصلاح شده تنها سلول های ایمنی سرکش را با گیرنده مکمل هدف قرار می دهد.

شارما می‌گوید: «این دارو به گونه‌ای چسبیده است که وقتی در گردش خون سیستمیک قرار می‌گیرد، تا زمانی که به داخل سلول‌های بیمار برود هیچ اتفاقی نمی‌افتد». پس از رسیدن، به آرامی در طی دو هفته در داخل سلول آزاد می شود. او توضیح داد: اساسا دندریمر مانند Uber، فولات مانند GPS و دارو مانند مسافر است.

مراحل بعدی

با حل شدن این مسائل عملی، تیم داروی اصلاح شده را در مدل موش آزمایش کرد که شبیه ضایعات مشاهده شده در اندومتریوز در انسان است. اسکن‌های موش‌ها نشان داد که درمان مستقیما روی بافت آندومتر آسیب‌دیده به صفر می‌رسد و در سایر اندام‌ها مانند کبد تجمع نمی‌یابد.

درمان موش ها با یک تزریق به طور چشمگیری علائم درد آنها را در مقایسه با موش های درمان نشده کاهش داد. همچنین رشد ضایعات جدید را کند کرد - یا در برخی موارد کاملا متوقف کرد.

داستان های مرتبط

مطالعه نشان می دهد که اندومتریوز ممکن است خطر ابتلا به سرطان تخمدان را چهار برابر کند

مولکول های میگرن ممکن است باعث ایجاد درد آندومتریوز شوند. داروهای موجود ممکن است کمک کند.

اندومتریوز و اختلالات روده ارتباط ژنتیکی دارند

از آنجایی که موش‌ها به طور طبیعی قاعدگی نمی‌کنند یا به آندومتریوز مبتلا نمی‌شوند، هنوز کار قابل توجهی برای تکرار این یافته‌ها در انسان وجود دارد. Simitsidellis گفت، اما در حال حاضر، این مطالعه یک پله امیدوارکننده برای تحقیقات آینده است.

او به لایو ساینس گفت: «پتانسیل زیادی در استفاده مجدد از داروهایی وجود دارد که در آزمایش‌های بالینی آزمایش شده‌اند تا ببینیم آیا آنها در اندومتریوز مؤثر هستند یا خیر - برای مثال، هدف قرار دادن التهاب یا اختلال عملکرد سلول‌های ایمنی». گام‌های بعدی تکرار بر روی نمونه‌های بزرگ‌تر و در صورت امیدوارکننده بودن، انجام فاز یک کارآزمایی بالینی روی انسان است. آن کارآزمایی اولیه ایمنی درمان را در بیماران آزمایش می‌کند، در حالی که کارآزمایی‌های بعدی اثربخشی آن را برای اندومتریوز بررسی می‌کنند.

با این حال، حتی در این مرحله اولیه، بیماران برای مشارکت در تحقیقات آتی فریاد می زنند. هایاشی و شارما صدها ایمیل دریافت کرده‌اند که از آنها خواسته‌اند به یک آزمایش آتی بپیوندند.

هیاشی گفت: «آنها واقعا رنج می برند. آندومتریوز یک بیماری است که مورد مطالعه قرار نگرفته، به رسمیت شناخته نشده است، اما امیدواریم بتوانیم در آینده نزدیک راه حلی برای آن بسازیم.

این مقاله فقط برای اهداف اطلاعاتی است و به منظور ارائه توصیه های پزشکی نیست.