توضیح دهنده - اعدام نادرست تنسی بحث مجازات اعدام در ایالات متحده را دوباره برانگیخت

اعدام نافرجام کریستا پایک، محکوم به اعدام تنسی، بحث درباره مجازات اعدام در ایالات متحده را دوباره برانگیخت و انتقاد مقامات سازمان ملل، گروه های حقوق بشر و قانونگذاران را برانگیخت و در عین حال برخی از حامیان مجازات اعدام را بر آن داشت تا خواستار روش های مختلف اعدام شوند.

پایک 50 ساله در 30 سپتامبر در طی اقدامی برای اعدام از دو دوز داروی کشنده پنتوباربیتال جان سالم به در برد و بعدا در شرایط وخیم در بیمارستان بستری شد.

بیل لی، فرماندار تنسی، این نتیجه را «عمیقا نگران‌کننده» خواند، اعدام‌های باقی‌مانده در ایالت را برای سال 2026 متوقف کرد و دستور بررسی مستقل در مورد اشتباهات را داد.

این پرونده سؤالات گسترده تری را در مورد تزریق کشنده، اینکه آیا پروتکل های اعدام را می توان به طور قابل اعتماد اجرا کرد و اینکه آیا خود مجازات اعدام باید همچنان مورد استفاده قرار گیرد، بازگشایی کرده است.

پایک به دلیل نقشش در قتل 19 ساله کالین اسلمر در سال 1995 به اعدام محکوم شد. پایک 18 ساله بود که او، دوست پسرش و دختر دیگری اسلمر را به جنگل کشاندند و او را کشتند.

با این حال، وکلای او استدلال کرده‌اند که اثرات سوء استفاده شدید و بی‌توجهی که پایک در دوران کودکی از آن رنج می‌برد، از جمله آزار جنسی، در طول محاکمه او به طور کامل به هیئت منصفه ارائه نشده است.

او قرار بود در 30 سپتامبر اعدام شود و اولین زنی بود که در بیش از 200 سال در تنسی اعدام شد.

یک دادگاه استیناف فدرال به طور موقت اعدام را صبح همان روز متوقف کرد، اما دادگاه عالی ایالات متحده بعدا به آن اجازه ادامه داد.

مقامات تنسی دو دوز پنتوباربیتال، دارویی که در پروتکل تزریق کشنده این ایالت استفاده می شود، تجویز کردند، اما پایک زنده ماند و به بیمارستان منتقل شد.

وکلای او روز بعد گفتند که او در وضعیت بحرانی قرار دارد و تحت درمان نجات یافته است. آنها اقدام به اعدام را «شکنجه شیمیایی» توصیف کردند و خواستار تخفیف حکم اعدام او شدند.

اداره اصلاح و تربیت تنسی گفت که مقامات از پروتکل تعیین شده ایالت پیروی می کنند و این قوانین رویه های بیشتری را پس از اقداماتی که قبلا انجام شده است پیش بینی نمی کند.

لی، فرماندار تنسی، اعدام ناموفق را «تراژدی» و «عمیقا ناراحت‌کننده» توصیف کرد.

او دستور بررسی خارج از روند اجرای حکم داد و گفت که اجرای برنامه ریزی شده باقیمانده تنسی برای سال 2026 ادامه نخواهد داشت.

انتظار می‌رود این بررسی بررسی کند که چرا تزریق کشنده با وجود دو تزریق پنتوباربیتال که ظاهرا کشنده است، شکست خورده است و اینکه آیا قبل از شروع مجدد اعدام‌ها نیاز به تغییراتی است یا خیر.

با این حال، برای مخالفان مجازات اعدام، این حادثه مشکلاتی را نشان داد که لزوما از طریق تغییرات رویه ای قابل رفع نیستند.

واکنش جمهوری خواهان نشان داد که انتقاد از اعدام ناموفق مستقیما به معنای مخالفت با مجازات اعدام نیست.

سناتور مارشا بلکبرن، یک جمهوریخواه تنسی که برای فرمانداری نامزد می شود، گفت که پایک "باید مدت ها پیش اعدام می شد" و از ایالت خواست صندلی برقی را بازگرداند.

نماینده تیم بورچت، یکی دیگر از جمهوری خواهان ایالت جنوب شرقی، گفت که او همچنان از مجازات اعدام حمایت می کند، اما تلاش برای اعدام پایک را "یک شکست حماسی در ایالت" توصیف کرد.

او همچنین خاطرنشان کرد که پایک به عنوان روش اعدامش درخواست حلق آویز کرده بود.

پاسخ‌های آن‌ها منعکس‌کننده یک رشته از بحث برانگیخته شده توسط این پرونده بود: اینکه آیا تزریق کشنده خود مشکل است و دولت‌ها باید در عوض به روش‌های قدیمی‌تر یا جایگزین روی آورند.

در همین حال، قانونگذاران دموکرات به شدت بر قابلیت اطمینان و اخلاقی بودن سیستم اعدام تنسی تمرکز کردند.

راومش اکبری، رهبر دموکرات مجلس سنای ایالتی، گفت که مشکلات مکرر این احتمال را افزایش می دهد که پروتکل اعدام این ایالت اساسا ناقص است.

جاستین جونز نماینده ایالتی خواستار تعلیق اعدام شد، در حالی که نماینده جان ری کلمونز خواستار تحقیقات مستقل شد.

برای مخالفان مجازات اعدام، پرونده پایک به نگرانی‌ها در مورد اعدام‌های ناموفق در سایر نقاط ایالات متحده می‌افزاید، به‌ویژه زمانی که مقامات برای ایجاد خطوط داخل وریدی تلاش کرده‌اند، داروها آنطور که انتظار می‌رفت عمل نکرده‌اند، یا زندانیان در طول اقدامات هوشیار مانده‌اند.

ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از تنسی خواست که دیگر تلاشی برای اعدام پایک انجام ندهد و رنج طولانی مدت جسمی و روانی پیرامون این عمل را "نفرت انگیز و بی رحمانه" توصیف کرد.

9 کارشناس حقوق بشر منصوب شده از سوی سازمان ملل نیز خواستار تخفیف حکم اعدام پایک شدند.

استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل متحد، مخالفت گسترده‌تر این سازمان با مجازات اعدام را تکرار کرد و گفت که مجازات اعدام «نباید وجود داشته باشد» و دولت‌ها نباید از آن استفاده کنند.

عفو بین‌الملل ایالات متحده همچنین درخواست خود را برای لغو مجازات اعدام تجدید کرد، در حالی که انجمن ملی وکلای مدافع جنایی به پرونده پایک در بحث علیه مجازات اعدام اشاره کرد.

مرکز اطلاع رسانی مجازات اعدام گفت که زنده ماندن پایک پس از دریافت داروهای اعدام بی سابقه به نظر می رسد.

وکلای او استدلال کرده اند که قرار دادن او در یک اقدام دیگر برای اعدام، رنجی را که او قبلا متحمل شده است، تشدید می کند.

تزریق کشنده تا حدی به عنوان جایگزینی برای روش های اعدام مانند برق گرفتگی، حلق آویز کردن و اتاق گاز معرفی شد که به طور فزاینده ای به عنوان بیش از حد وحشیانه تلقی می شد.

اما این سازمان با بررسی های فزاینده ای در مورد روش های ناموفق، کمبود داروهای اعدام و اختلافات در مورد اینکه آیا تزریق کشنده می تواند باعث درد شدید شود و زندانیان را قادر به برقراری ارتباط با آن نمی کند، مواجه شده است.

تولیدکنندگان دارو همچنین استفاده از برخی داروها را در اعدام ها محدود کرده اند و ایالت ها را مجبور به تغییر پروتکل ها یا جستجوی مواد جایگزین کرده اند.

ایالت ها همچنین می توانند در یافتن پرسنل آموزش دیده پزشکی که مایل به مشارکت باشند با مشکل مواجه شوند، زیرا سازمان های پزشکی بزرگ، از جمله انجمن پزشکی آمریکا، دخالت پزشکان در اعدام ها را غیراخلاقی می دانند.

در نتیجه چندین ایالت به سمت روش‌های دیگر از جمله هیپوکسی نیتروژن، جوخه‌های تیراندازی و برق‌گرفتگی حرکت کرده‌اند.

بررسی مستقل تنسی مشخص خواهد کرد که چه چیزی اشتباه رخ داده است و آیا قبل از شروع مجدد اعدام ها تغییراتی لازم است یا خیر.

وکلای پایک به دنبال جلوگیری از هرگونه اقدام دوم برای اعدام او هستند و خواهان کاهش مجازات او به حبس ابد هستند.

در حالی که توقف این ایالت در حال حاضر باقی مانده سال 2026 را پوشش می دهد، مخالفان مجازات اعدام می گویند که پرونده پایک نگرانی ها را در مورد استفاده از مجازات اعدام تجدید کرده است و مقامات تنسی را تحت فشار قرار می دهند تا آنچه را که در طول تلاش برای اعدام اشتباه رخ داده است، افشا کنند.