توضیح دهنده - انتخابات اسرائیل نشان دهنده تغییر روندهای سیاسی است

انتخابات پارلمانی اسرائیل در 27 اکتبر چندین تغییر در چشم‌انداز سیاسی این کشور، از مشارکت بی‌سابقه رای‌دهندگان و بسیج مجدد در میان شهروندان فلسطینی تا تغییر در تعادل بین احزاب راست‌گرا و مخالفان را برجسته کرده است.

بر اساس گزارش رسانه های اسرائیلی، در حالی که شمارش آرا همچنان ادامه دارد، بلوک بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، 54 کرسی در کنست 120 عضوی، هفت کرسی کمتر از اکثریت حکومتی، با 84.5 درصد شمارش آرا در انتخابات پارلمانی اسرائیل به دست آورد.

طبق پیش بینی روزنامه تایمز اسرائیل به نقل از کمیته مرکزی انتخابات، بلوک مخالف به رهبری گادی آیزنکوت 49 کرسی را به دست آورد، در حالی که پیش بینی می شد احزاب عمدتا عرب 17 کرسی به دست آورند.

انتخابات به عنوان محوری در تعیین جهت سیاسی کشور در بحبوحه نسل کشی غزه و جنگ با ایران تلقی می شود.

همچنین پس از سال‌ها بی‌ثباتی سیاسی، از جمله پنج انتخابات پارلمانی بین آوریل 2019 و نوامبر 2022، انجام شد و آزمایش کرد که آیا نتانیاهو می‌تواند ترتیبات ائتلافی را که چهار سال پیش او را به قدرت بازگرداند، حفظ کند یا خیر.

چشمگیرترین تحولات تاکنون بیشترین میزان مشارکت در چند دهه اخیر، رکورد بالقوه احزاب تحت رهبری عرب، سازماندهی مجدد اتحادهای مخالف و نشانه هایی از فشار بر برخی از شرکای افراطی ارتدوکس و راست افراطی نتانیاهو است.

با ادامه شمارش آرا، نتایج نامشخص است، اما چندین روند کلیدی ظاهر شده است.

بر اساس گزارش کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل، مشارکت رای دهندگان به 77.7 درصد رسید و حدود 5.7 میلیون رای دهنده رای دادند که بالاترین میزان از انتخابات پارلمانی 1999 است.

این رقم 7.1 درصد بالاتر از 70.6 درصد ثبت شده در سال 2022 بود و از میزان مشارکت در هر یک از پنج انتخابات برگزار شده بین سال های 2019 و 2022 بیشتر بود.

ارقام تاریخی نشان می دهد که مشارکت در انتخابات 68.5 درصد در آوریل 2019، 69.8 درصد در سپتامبر 2019، 71.5 درصد در سال 2020 و 67.4 درصد در سال 2021 است.

ارتش به طور جداگانه مشارکت 79.9 درصدی را در میان سربازان گزارش کرده است که بیشتر از سال 2022 است.

این افزایش پس از دوره ای از انتخابات مکرر، بن بست سیاسی و اختلافات فزاینده بر سر سیاست های دولت رخ می دهد. جنگ غزه، نگرانی های امنیتی، معافیت های خدمت سربازی و اختلافات بر سر نهادهای دموکراتیک، همگی در این کمپین به چشم می خورد.

بر اساس آخرین گزارش‌ها، پیش‌بینی می‌شود که فهرست مشترک عمدتا عرب ۱۱ کرسی و فهرست متحد عربی (رعام) ۶ کرسی را کسب کند.

در صورت تایید، نتیجه از 15 کرسی که لیست مشترک در سال 2020 کسب کرده بود، فراتر می رود، زمانی که رام بخشی از ائتلاف بود. این دو حزب دارای 10 کرسی در کنست هستند.

مشارکت در چندین جامعه عرب به شدت افزایش یافت. Ynet از مشارکت 86.8 درصدی در سخنین و 82 درصدی در رحات، یک شهر بادیه نشین در جنوب اسرائیل خبر داد. اینها ارقام محلی هستند، نه نرخ نهایی مشارکت سراسری برای رأی دهندگان عرب.

کانال 12 به طور جداگانه از مشارکت حدود 80 درصدی رای دهندگان عرب خبر داد.

برای مقایسه، تحقیقات موسسه دموکراسی اسرائیل مشارکت در محلات عرب و دروزی را در سال 2021 44.6 درصد و در سال 2022 53.2 درصد نشان می دهد.

این بسیج در بحبوحه نگرانی ها در مورد خشونت اشغالگران، تخریب مسکن و سیاست های افراطی ایتامار بن گویر وزیر امنیت ملی راست افراطی صورت می گیرد.

رای دهندگان یهودی که از احزاب تحت رهبری عرب حمایت می کنند، یک پدیده جا افتاده است، به ویژه در اطراف هداش، که مدت هاست شامل سیاستمداران و حامیان یهودی بوده است. پیشرفت متمایزتر امسال در راعام، حزب اسلامی اسرائیل است.

رام، یوآو سگالوویتز، قانونگذار سابق یهودی از حزب میانه رو یش آتید، صهیونیست و یک مقام ارشد سابق پلیس را در رتبه دوم فهرست نامزدهای خود قرار داد. شهرت او نشان دهنده تلاش قابل توجهی برای گسترش حوزه انتخابیه حزب و پذیرش آن به عنوان شریک حاکم است.

فهرست مشترک همچنین از طریق یک کمپین عبری زبان که در تل آویو در 5 اکتبر راه اندازی شد، به دنبال حمایت یهودیان بود. رئیس یوسف جبارین تخمین زد که می تواند 10000 تا 15000 رای دهنده یهودی را جذب کند، در حالی که احمد طیبی از رای دهندگان مخالف جنگ و اشغال اسرائیل درخواست کرد.

مقایسه مهم دیگر مربوط به شاس و یهودیت تورات متحد، دو حزب اصلی اولترا ارتدوکس و شرکای دیرینه نتانیاهو است.

آنها در سال 2022 بین خود 18 کرسی به دست آوردند: 11 کرسی برای شاس و هفت کرسی برای یهودیت متحد تورات. به‌روزرسانی‌های زودهنگام نظرسنجی خروجی چهارشنبه که توسط The Jerusalem Post گزارش شد، مجموع قدرت آنها را بین 12 تا 13 کرسی نشان داد که حاکی از کاهش بالقوه قابل توجه است.

این پیش‌بینی‌ها در بحبوحه اختلاف بر سر خدمت سربازی توسط مردان افراطی ارتدوکس صورت می‌گیرد.

این احزاب در برابر تلاش‌ها برای گسترش خدمت اجباری مقاومت کرده‌اند، در حالی که سایر اسرائیلی‌ها خواهان اشتراک گسترده‌تر تعهدات خدماتی در طول سال‌های جنگ شده‌اند.

این انتخابات منعکس کننده تحولی است که خیلی قبل از سال 2022 آغاز شده است: چپ سنتی دیگر مانند گذشته بر سیاست اسرائیل تسلط ندارد، در حالی که احزاب و رهبران میانه رو به گزینه های مهمی برای رای دهندگانی تبدیل شده اند که مخالف نتانیاهو هستند بدون اینکه لزوما خود را با چپ ها شناسایی کنند.

انتخابات 1999 نشان می دهد که چندپارگی چیز جدیدی نیست. 15 لیست وارد کنست شدند و حزب یک اسرائیل به رهبری ایهود باراک 26 کرسی به دست آورد. موفقیت او در رای مستقیم نخست وزیری به یک بلوک پارلمانی واحد تبدیل نشد و نیازمند همکاری میان احزاب با منافع متفاوت بود.

در انتخابات اخیر، نخست وزیران سابق نفتالی بنت و یایر لاپید در یک لیست مشترک با هم به رقابت پرداختند، در حالی که گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش، یاشار را رهبری می کرد. در همین حال، حزب کارگر و مرتز به نیروهای دموکرات یایر گولان پیوستند.

این ترتیبات به دنبال کاهش خطر هدر رفتن آرا زمانی است که احزاب کوچک نتوانند از آستانه انتخاباتی 3.25 درصدی اسرائیل عبور کنند. در سال 2022، مرتز و بلد علیرغم دریافت مجموع نزدیک به 290000 رأی، نتوانستند وارد پارلمان شوند.

بر اساس گزارش پیش از انتخابات روزنامه تایمز اسرائیل، بیش از نیم میلیون جوان اسرائیلی برای اولین بار در این انتخابات واجد شرایط رای دادن شدند. تجارب سیاسی آنها شامل همه گیری ویروس کرونا، اعتراضات علیه اصلاحات اساسی قضایی و جنگ غزه است.

نظرسنجی کانال 12 که در 23 سپتامبر منتشر شد، نشان داد که 74 درصد از پاسخ دهندگان جوان به عنوان جناح راست یا راست میانه شناخته می شوند. با این حال 16 درصد گفتند که به یاشار آیزنکوت رأی خواهند داد، در حالی که 14 درصد به لیکود رای خواهند داد.

یافته‌ها نشان می‌دهد که همذات پنداری با جناح راست لزوما به معنای حمایت از شخص نتانیاهو نیست. رسانه های محلی گزارش دادند که امنیت، هزینه زندگی و نگرانی در مورد آینده کشور نیز در اولویت های رای دهندگان جوان قرار دارد.