توضیح - چگونه موشک های مافوق صوت و هوش مصنوعی به یک مسابقه تسلیحاتی جدید در شبه جزیره کره دامن می زنند

انفجار مین زمینی اخیر در امتداد مرز به شدت مستحکم شبه جزیره کره با آزمایش های موشکی پیچیده و فزاینده ای به دنبال داشته است که مرحله جدیدی از رقابت نظامی بین کره شمالی و کره جنوبی را آشکار می کند.

سه سرباز کره جنوبی در اواخر سپتامبر در یک انفجار در داخل منطقه غیرنظامی (DMZ) زخمی شدند. سئول کره شمالی را مقصر دانست که مسئولیت آن را رد کرد.

کمتر از دو هفته بعد، پیونگ یانگ یک موشک میان برد را آزمایش کرد که ادعا می کرد می تواند با استفاده از هوش مصنوعی (AI) در ارتفاع پایین مانور دهد.

کره جنوبی در اوایل اکتبر، قبل از پرتاب چندین موشک بالستیک توسط کره شمالی، خودروی گلاید مافوق صوت داخلی خود را آزمایش کرد.

این تحولات نشان دهنده تغییر گسترده تر از رویارویی نظامی متعارف به سمت رقابت بر سر سرعت موشک، قابلیت مانور، هدایت به کمک هوش مصنوعی و سیستم های دفاعی پیشرفته است.

آنها همچنین سؤالاتی را در مورد اینکه آیا ترتیبات بازدارندگی موجود می تواند از تشدید تنش جلوگیری کند، زیرا هر دو کشور سلاح هایی را که برای غلبه بر دفاع موشکی طراحی شده اند، مطرح می کنند.

رویارویی فوری با انفجار مین زمینی در 21 سپتامبر در جریان عملیات نظامی کره جنوبی در نزدیکی خط مرزی نظامی آغاز شد.

رئیس ستاد مشترک ارتش کره جنوبی پیونگ یانگ را به کارگذاری مین های ضد نفر در جنوب خط تقسیم متهم کرد و خواستار عذرخواهی شد.

به گزارش خبرگزاری یونهاپ، تحقیقات مشترک با حضور فرماندهی سازمان ملل متحد، یک مین فعال کره شمالی را در ضلع جنوبی شناسایی کرد که نقض آتش بس 1953 است.

کره شمالی این اتهامات را رد کرد و کیم یو جونگ، خواهر رهبر کیم جونگ اون، سئول را به جعل مدارک و هشدار نسبت به اقدامات تلافی جویانه متهم کرد.

این رویارویی در بحبوحه سال ها وخامت روابط رخ می دهد.

پیونگ یانگ از سال 2024 دفاع مرزی خود را با نصب موانع و مین گذاری تقویت کرده است. تعامل دیپلماتیک تا حد زیادی متوقف شده است، در حالی که کره شمالی به طور فزاینده ای جنوب را به عنوان یک کشور متخاصم توصیف می کند.

لی جائه میونگ، رئیس جمهور کره جنوبی به دنبال بازگشایی ارتباطات است، اما اقدامات دیپلماتیک دولت او با مقاومت پیونگ یانگ مواجه شده است.

آخرین رویارویی مرزی این تلاش ها را پیچیده کرده است و فشار بر سئول را برای نشان دادن آمادگی نظامی بدون کنار گذاشتن اولویت اعلام شده خود برای گفتگو افزایش داده است.

چگونه فناوری مافوق صوت تعادل نظامی را تغییر می دهد؟

آخرین رقابت‌ها بر روی سلاح‌هایی متمرکز است که می‌توانند حداقل پنج برابر سرعت صوت حرکت کنند و در طول مسیرهای پروازی کمتر قابل پیش‌بینی مانور دهند.

برخلاف موشک‌های بالستیک معمولی که معمولا مسیرهای قابل پیش‌بینی بیشتری را دنبال می‌کنند، وسایل نقلیه مافوق صوت می‌توانند در حین پرواز تغییر جهت دهند و تشخیص و رهگیری را پیچیده‌تر کنند.

در 3 اکتبر، کره شمالی یک موشک استراتژیک میان برد را از منطقه وونسان به سمت دریای شرقی پرتاب کرد.

به گزارش خبرگزاری دولتی کره شمالی (KCNA)، کیم یو جونگ مدعی شد که این موشک می تواند مسیر حرکت خود را در ارتفاع پایین تغییر دهد و فناوری هوش مصنوعی را در خود جای داده است.

پیونگ یانگ ادعا کرد که این موشک 1000 کیلومتر (621 مایل) را طی کرده است، در حالی که کره جنوبی بیش از 700 کیلومتر و ژاپن تقریبا 680 کیلومتر تخمین زده اند.

این اختلافات، ابهامات مربوط به عملکرد این سلاح را برجسته کرد. ادعاهای کره شمالی در مورد مانور با کمک هوش مصنوعی به طور مستقل تأیید نشده است.

پنج روز بعد، رئیس‌جمهور کره جنوبی، لی شخصا اولین آزمایش یک خودروی مافوق صوت ساخت داخل کشور را مشاهده کرد.

دفتر ریاست جمهوری سئول گفت که این سلاح با موفقیت از تقویت کننده خود جدا شد، با سرعت های مافوق صوت مانور داد و مسیر برنامه ریزی شده خود را دنبال کرد.

این آزمایش مواد مقاوم در برابر حرارت، سیستم های هدایت و قابلیت مانور در ارتفاع کم را مورد بررسی قرار داد.

به گزارش یونهاپ، لی این توسعه را نقطه عطفی در تقویت توان دفاعی مستقل کره جنوبی توصیف کرد.

سئول همچنین در حال سرمایه گذاری بر روی هوش مصنوعی، سیستم های پیشرانه پیشرفته و لیزرهای پرقدرت به عنوان بخشی از برنامه گسترده تر نوسازی نظامی خود است.

به گفته ارتش کره جنوبی، رقابت فناوری در 12 اکتبر و زمانی که کره شمالی چندین موشک بالستیک را پرتاب کرد، تشدید شد.

پیونگ یانگ متعاقبا این پرتاب ها را به عنوان آزمایش هایی برای بهبود اجزای سیستم های موشکی تاکتیکی خود توصیف کرد.

با این حال، آزمایش های موفقیت آمیز پرواز لزوما نشان نمی دهد که تسلیحات مافوق صوت هر دو کشور کاملا عملیاتی هستند یا قادر به شکست مداوم دفاع موشکی مدرن هستند.

رقابت نظامی فراتر از دو کره است زیرا امنیت کره جنوبی همچنان با ایالات متحده و ژاپن مرتبط است.

واشنگتن حضور نظامی در کره جنوبی را حفظ کرده و بازدارندگی گسترده‌ای از جمله قابلیت‌های هسته‌ای آن را فراهم می‌کند.

در همین حال، سئول خواهان کنترل بیشتر بر عملیات نظامی خود است و به دنبال انتقال کنترل عملیاتی زمان جنگ از ساختار فرماندهی تحت رهبری ایالات متحده است.

توسعه تسلیحات مافوق صوت بومی توانایی حمله متعارف آن را تقویت می کند و در عین حال وابستگی به فناوری نظامی خارجی را کاهش می دهد.

ژاپن با نگرانی های امنیتی خود مواجه است زیرا موشک های کره شمالی می توانند به خاک ژاپن برسند و تاسیسات نظامی آمریکا در آنجا را تهدید کنند.

به گزارش یونهاپ، پس از پرتاب های دوشنبه گذشته، دیپلمات های ارشد کره جنوبی، ایالات متحده و ژاپن رایزنی هایی را برای تبادل ارزیابی و هماهنگی پاسخ ها انجام دادند.

این سه کشور مکانیسم هایی برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات در مورد پرتاب موشک های کره شمالی دارند.

برای پیونگ یانگ، این ترتیبات امنیتی استدلال آن را تقویت می کند که سلاح های پیشرفته برای جلوگیری از حملات احتمالی ضروری است.

برای سئول و شرکای آن، گسترش قابلیت‌های موشکی کره شمالی دفاع قوی‌تر و هماهنگی نظامی نزدیک‌تر را توجیه می‌کند.

این چرخه ای را ایجاد می کند که در آن توسعه تسلیحات توسط یک طرف، اقدامات متقابل توسط طرف دیگر را تشویق می کند.

جنگ کره با یک آتش بس در سال 1953 به پایان رسید، نه یک معاهده صلح، و شبه جزیره را از نظر فنی در جنگ قرار داد.

از آنجایی که کانال‌های دیپلماتیک تا حد زیادی متوقف شده و موشک‌هایی با قابلیت مانور فزاینده وارد زرادخانه‌های هر دو کشور می‌شوند، خطر نه تنها در تقابل عمدی بلکه در محاسبه اشتباه نیز نهفته است.

یک حادثه مرزی یا پرتاب موشک می‌تواند قبل از اینکه هر یک از طرفین مقاصد طرف مقابل را کاملا درک کند، واکنش‌های نظامی ایجاد کند.