تولدهای انفجاری، روباه های سخنگو و شیطان در کت سنگر - جشنواره فیلم فوق العاده سیتگز با تمام شکوه وحشتناکش
اولیویا کولمن بداخلاق میشود، نوزاد روپرت گرینت یک هیولا است و جوکو انور داستان ارواح خشونتآمیزی را میسازد که در زندانی در اندونزی اتفاق میافتد. موضوعات تکراری امسال زایمان انفجاری بود،…
اولیویا کولمن ولپین می شود، نوزاد روپرت گرینت یک هیولا است و جوکو انور داستان ارواح خشونت آمیزی را می سازد که در یک زندان اندونزی اتفاق می افتد.
اگر روزی بچه میخواستم، فیلمهایی که در پنجاه و نهمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم شگفتانگیز کاتالونیا در شهر ساحلی سیتگز، در جنوب بارسلونا به نمایش در میآیند، بهزودی من را سرحال میکردند. موضوعات تکراری امسال زایمان انفجاری، نوک سینه های جویده شده و میوه رحم در بهترین حالت اجتماعی و در بدترین حالت غیرانسانی بود.
این موضوع در نمایشگاهی در مرکز فرهنگی میرامار، به مناسبت پنجاهمین سالگرد نمایش کلاسیک "فانتاتترور" اثر نارسیسو ایبانز سرادور، چه کسی می تواند کودکی را بکشد، جشن گرفته شد؟ که برخی از آنها در خود سیجس فیلمبرداری شده است. این نمایشگاه زیرژانر را از دانه بد در سال 1956، از طریق Rosemary's Baby و The Exorcist، تا Nightborn امسال دنبال کرد، که در آن روپرت گرینت بیچاره، به عنوان شوهر بدبخت، با پیوند وحشتناک عامیانه در حال رشد بین همسر افسرده خود، نوزاد تازه متولد شده آنها، "کودک وحشی" و "کودک کوچک" اطرافشان، همخوانی ندارد.
هانا برگهولم، کارگردان فنلاندی، در معرفی خود اعتراف کرد که از تجربیات او از مادر شدن الهام گرفته شده است. فقط تا یک نقطه، انسان امیدوار است. به خواندن ادامه دهید...
متن اصلی (انگلیسی)
Explosive births, talking foxes and the devil in a trenchcoat – the Sitges fantastic film festival in all its creepy glory
Olivia Colman goes vulpine, Rupert Grint’s newborn is a monster and Joko Anwar makes a warmhearted violent ghost story set in an Indonesian prison If I’d ever wanted children, the films showing at the 59th edition of the International Fantastic film festival of Catalonia in the coastal town of Sitges, south of Barcelona, would have soon set me straight. This year’s recurring themes were explosive parturition,…