توهم حقیقت: چرا مطبوعات در مورد شهرک نشینان اشتباه می کنند - نظر

ما در دنیای رسانه محور زندگی می کنیم و می دانیم که همه چیزهایی که به ما می گویند درست نیست. با این حال، وقتی چیزی به اندازه کافی تکرار می شود، می تواند بسیار متقاعد کننده باشد. به همین دلیل است که مردم هر روز علیه اسرائیل بدنام می‌شوند و یکی از قوی‌ترین نمونه‌های آن، تشدید شیطان‌سازی شهرک‌نشینان است. رویارویی‌های خشونت‌آمیز اخیر که شهرک نشینان و فلسطینی‌ها در کرانه باختری را درگیر می‌کنند را در نظر بگیرید. دیپلمات های اروپایی در یک حادثه و روزنامه نگاران خارجی در حادثه دیگر گرفتار شدند. در هر دو مورد، دوربین‌ها قبل از شروع مشکل وجود داشتند.

آنچه آشکار شد توسط رسانه ها محاکمه شد و طبق معمول اسرائیل هرگز شانسی نداشت. برای مطبوعات بین‌المللی، اینها داستان‌هایی بودند که برای تلویزیون ساخته می‌شدند: خشونت، تصاویر واضح و شرور. گزارش رسانه ها در مورد حملات اخیر فاقد جزئیات اساسی است. اکنون، من چیز زیادی در مورد پیچیدگی های برداشت زیتون نمی دانم، اما برای من تعجب آور بود که فلسطینیان صلح طلب ابوفلاح بنا به گزارش ها مسلح به آتش بازی آمده بودند.

برای چی میتونستن اونجا بوده باشن که زیتون رو از درختا باد کنن؟ یا حمله به یهودیان؟ رسانه‌ها واقعا این را گزارش نکرده‌اند و فعالان خارجی که ضبط می‌کنند شهرک‌نشینان را تحریک می‌کنند با آنها همراه نبوده‌اند، زیرا این روایت را خراب می‌کند. سپس دیپلمات‌های اروپایی برای نشان دادن همبستگی با فلسطینی‌ها از طیبه بازدید کردند. ما می دانیم که آنها سفر خود را با ارتش اسرائیل هماهنگ نکرده اند. اگر آنها امنیت مناسب را ترتیب می دادند، نتیجه تقریبا متفاوت بود.

اما آن‌ها ترجیح می‌دادند به میل خودشان والس بزنند و وقتی اتفاقی می‌افتد شکایت کنند (اگرچه نمی‌توانستند آرزوی تیترهای بهتری داشته باشند). شاید یک هیئت اسرائیلی باید بدون هماهنگی با مقامات فرانسوی در خیابان‌های پاریس سرگردان شود و اگر اوضاع زشت شد، خشم خود را ابراز کند؟ حالا اعداد را در نظر بگیرید. تقریبا 500,000 شهرک‌نشین وجود دارد و اگر سازمان ملل باشید، 250,000 شهرک دیگر در شرق بیت‌المقدس وجود دارد. یعنی در کل 750000. به گفته شین بت، تنها چند صد نفر درگیر خشونت هستند.

چند صد از سه چهارم میلیون! شهرهای اروپایی هولم های خاص خود را دارند، اما هیچ کس به طور جدی پیشنهاد نمی کند که آنها بقیه جمعیت را تعریف کنند. در دنیای واقعی، عملا هر شهرک نشینی صلح آمیز است و ربطی به انواع صحنه هایی که در اخبار می بینیم ندارد. من خودم ملکی در گوش اتزیون دارم و خانواده ای که در آنجا زندگی می کنند. آیا این ناگهان من را به یک شهرک نشین خشن تبدیل می کند؟ البته نه. در مورد همه موارد دیگر نیز همینطور است. حوادث خشونت شهرک نشینان توسط رسانه های غربی به شدت منفجر شده است.

سازمان ملل می گوید که در 12 ماه گذشته کمی بیش از 2000 حمله شهرک نشینان صورت گرفته است (تعریف آن شامل اعمال غیرخشونت آمیز است). شین بت می گوید دو برابر این میزان خشونت فلسطینی ها بوده است - پرتاب سنگ، بمب های بنزینی، تیراندازی، چاقو زدن و غیره. چرا ما هرگز در مورد آنها در بی بی سی و سی ان ان، یا در واشنگتن پست یا نیویورک تایمز نمی شنویم؟ نتانیاهو زمانی که ماه گذشته به سازمان ملل گفت که یک جبهه هشتم برای جنگ هایی که اسرائیل می کند، درست می گفت.

او آن را "جنگ برای حقیقت" نامید. این در مورد رفتار شهرک نشینان صادق است که تقریبا هر روز توسط رسانه های ضد اسرائیلی، سازمان ملل، دشمنان اسرائیل و حتی بسیاری از متحدانش که مشکلات بسیار بدتری دارند، تقویت می شود. و توضیح روانشناختی برای اینکه چرا این نوع تقویت می تواند تا این حد قدرتمند باشد وجود دارد. در سال 1977، سه استاد دانشگاه آمریکایی چیزی را به نمایش گذاشتند که به عنوان اثر توهم حقیقت شناخته شد.

این بدان معناست که افراد به احتمال زیاد باور می‌کنند که چیزی درست است، فقط به این دلیل که آن را مکررا شنیده‌اند، حتی اگر نادرست باشد. یک دروغ را به اندازه کافی تکرار کنید و خیلی زود مردم آن را به عنوان واقعیت می پذیرند. همین اصل در مورد اهانت به شهرک نشینان نیز صادق است. یک تصویر تحریف شده، تثبیت شده توسط تکرار بی امان، تبدیل به توهم حقیقت می شود. فقط گول نخورید. اوری گلر یکی از روانشناسان اعلام شده در جهان است که بیشتر مورد بررسی قرار گرفته است و برای دهه ها منبع مناقشه های شدید بوده است.

او یکی از اولین مشاهیر بین المللی اسرائیل بود و اکنون مالک موزه اوری گلر در یافای قدیم است. در www.urigellermuseum.com بیشتر بیاموزید. او را در X در @theurigeller دنبال کنید. نظرات او متعلق به خودش است.