توهم خطرناک "یک خشم حماسی کوچک"

از آنجایی که پرزیدنت ترامپ به بازگشت به جنگ جنبشی با ایران در روزها و هفته‌های آینده تحت آنچه «خشم حماسی کوچک» نامیده می‌شود، فکر می‌کند، مهم است که یک واقعیت تغییرناپذیر در مورد جنگ را در نظر بگیریم: دشمن رای می‌گیرد. ترامپ باید به غرایز تجاری خود اعتماد کند، نه به مشاورانی که با وعده پیروزی سریع او را وارد این جنگ کردند.

او باید به خاطر داشته باشد که در ماه ژوئن، دور اول Epic Fury را به درستی ارزیابی کرد: او را در یک بن بست نظامی قرار داد و چنان تأثیر منفی بر اقتصاد داشت که نزدیک بود به هربرت هوور تبدیل شود و باعث رکود اقتصادی در ایالات متحده شود. به دلیل اثرات اقتصادی جنگ، ترامپ وارد یک یادداشت تفاهم شد و دوباره جریان نفت را متوقف کرد. این تماس درست بود. بحرانی ترین مسئله در آن زمان و اکنون نیز بازگشایی تنگه هرمز بود. در طول مرحله اولیه این درگیری، Epic Fury اصلی، U.S.

هزاران مهمات را علیه سایت‌های نظامی ایران خرج کرد و با ضربه زدن به زیرساخت‌های حیاتی با کاربرد دوگانه، خسارت زیادی به اقتصاد ایران وارد کرد. بر اساس برخی برآوردها، خسارت بمباران به تنهایی بیش از 100 میلیارد دلار بوده است. و با این حال، علیرغم ویرانی های عظیم، حملات سر بریدن علیه رهبری ایران و تحمیل محاصره ای که بیش از 100 روز طول کشیده است، ایران همچنان پابرجاست.

اگرچه وضعیت اقتصادی در ایران وخیم است، اما شواهد بسیار کمی وجود دارد که نشان دهد بمباران نیروگاه‌ها و زیرساخت‌های اقتصادی و غیرنظامی اضافی فشار مالی، پراکندگی و هرج و مرج را به همراه خواهد داشت که هشت ماه تخریب نتوانست. از زمان آغاز جنگ، واحد پول ایران از 1.72 میلیون به 2.7 میلیون دلار در برابر دلار رسیده است که نشان دهنده کاهش 36.3 درصدی ارزش آن است.

با این حال، نمی توان گفت که شهروندان ایرانی روزها با حضور گسترده در خیابان ها برای سرنگونی رژیم فاصله دارند. در مقابل، جمعیت آمریکا به‌طور قاطع مخالف جنگ ایران هستند، به‌طوری‌که تحقیقات پیو دریافته است که ۶۵ درصد آمریکایی‌ها از مدیریت ترامپ در این مناقشه ناراضی هستند. افزایش سریع قیمت انرژی به طور قابل توجهی بر آمریکایی های عادی تأثیر گذاشته است.

با معامله نفت با 113 دلار در هر بشکه، گازوئیل بالای 6 دلار در هر گالن و بنزین نزدیک به 4.20 دلار در هر گالن، وضعیت اقتصادی همچنان جدی است. برای خارج کردن ما از این جنگ، ترامپ باید بر بازگشایی تنگه هرمز تمرکز کند و صداهایی را که از همان تاکتیک‌های شکست خورده‌ای که در وهله اول ما را به این وضعیت کشانده بود، دعوت کند. یک کمپین بمباران دیگر خطر ایجاد یک بحران اقتصادی بزرگ در داخل را به همراه دارد، به ویژه اگر ایران با هدف قرار دادن زیرساخت های انرژی اضافی خلیج فارس پاسخ دهد.

بازگشت به عملیات نظامی همچنین خطر کشته شدن بیهوده نیروهای آمریکایی را بدون هدف نظامی مشخص دارد. علیرغم بمباران عظیمی که بسیاری از نیروی دریایی، نیروی هوایی و رهبری اصلی ایران را نابود کرد، حملات علیه کشتی‌هایی که تلاش می‌کردند از مسیر عمان عبور کنند در اکتبر به بالاترین حد خود رسید. ایران همچنین ده‌ها آزمایش موشکی را در این ماه انجام داده است، از جمله بیش از 30 مورد که در اکتبر گزارش شده است.

11، به تنهایی، در آمادگی برای از سرگیری بالقوه جنگ همه جانبه. در حال حاضر هیچ چیز نشان نمی دهد که ایران فاقد توانایی مقابله به مثل در برابر بمباران های بیشتر ایالات متحده به روش هایی است که می تواند اقتصاد جهانی را ویران کند، به ویژه پس از پایان یافتن ذخایر انرژی جهانی در طول هشت ماه جنگ. ایران ثابت کرده است که نمی‌توان آن را به سادگی بمباران کرد و بعید است که رهبرانش بدون امتیازات بزرگ به ترامپ پایان دیپلماتیک بدهند.

از آنجایی که این درگیری برای رژیم ایران وجودی شده است و تلاش‌های مکرر برای دستیابی به یک راه‌حل از طریق مذاکره با شکست مواجه شده است، چهره‌های محدودتری در تهران توسط کسانی که معتقدند تنها آسیب فاجعه‌بار به اقتصاد جهانی می‌تواند منجر به پایان جنگ شود، کنار گذاشته می‌شوند. با توجه به توانایی نشان داده شده ایران در حمله به اهداف نه تنها در هرمز، بلکه در خلیج عمان و خلیج عربی، در کنار بازار جهانی انرژی که به طور فزاینده شکننده‌تر است، فرض یک «خشم حماسی کوچک» خطر ایجاد واکنش تلافی‌جویانه ایرانی را به همراه دارد که دقیقا هربرت هوور را ارائه می‌کند.

اقتصادی که ترامپ به دنبال اجتناب از آن بود. بازگشت به یادداشت تفاهم یا صرفا اعلام پیروزی و کناره گیری دو گزینه از منطقی ترین گزینه های پیش روی ترامپ است. بازگشت به یادداشت تفاهم با خواسته‌های مکرر رهبری ایران همسو می‌شود و توافقی را که ترامپ قبلا پذیرفته است، احیا می‌کند. اما اگر این پل را خیلی دور از خود بداند، می‌تواند در عوض اعلام پیروزی کند، محاصره را بردارد و نیروهای آمریکایی را از منطقه خارج کند و در نتیجه منطق ایران برای تهدید کشتی‌رانی از طریق تنگه هرمز را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.

این فرصت‌هایی را برای پیشرفت دیپلماتیک ایجاد می‌کند و در عین حال به هر دو طرف اجازه می‌دهد ادعای پیروزی کنند. جذابیت دادن یک فشار بیشتر به ایران قابل درک است. خسارات وارده از سوی آمریکا بسیار زیاد بوده است. اما ترامپ نمی تواند تصور کند که می تواند مدت زمان یک مرحله جنبشی دیگر این جنگ را دیکته کند. جو کنت مدیر سابق مرکز ملی مبارزه با تروریسم ایالات متحده است. برت اریکسون مدیر مدیر شرکت Obsidian Risk Advisors است.