توپ طلا شگفتی های فوتبال را به تصویر نمی کشد - مایکل اولیز گواه است | زیتو مادو
وینگر همیشه خونسرد فرانسه در هر حرکتش جمعیت زیادی را به خود مشغول می کند - تحسین که بیش از هر عنوانی می تواند باشد. این یک هدف طولانی مدت من بود که حتی با اینکه تیم های جوانانم مسابقات و جام ها را به دست آوردند و من جوایز بهترین گلزن و بهترین بازیکن را کسب کردم، باز هم احساس نارضایتی می کردم…
وینگر همیشه خونسرد فرانسه در هر حرکتش جمعیت زیادی را به خود مشغول می کند - تحسین که بیش از هر عنوانی می تواند باشد.
وقتی کوچکتر بودم، می خواستم کاپیتان تیم فوتبالم شوم، زیرا در آن زمان تصور می کردم که بازوبند به بهترین بازیکن داده می شود. این یک هدف طولانی مدت من بود که حتی وقتی تیم های جوانانم مسابقات و جام ها را به دست آوردند و من جوایز بهترین گلزن و بهترین بازیکن را به دست آوردم، باز هم احساس نارضایتی می کردم زیرا شخص دیگری همیشه بازوبند را در اختیار داشت. هر وقت هم تیمی دیگری را می دیدم که با بازوبند به سرعت می دوید، آن را به عنوان کیفرخواست در نظر گرفتم.
این طرز فکر کودکانه را فراموش کرده بودم تا اینکه هفته گذشته فرانسه مقابل بلژیک در لیگ ملتهای اروپا برگزار شد. عثمان دمبله که بازوبند فرانسه را بر بازو بسته بود، فعال بود. اگر ولخرجی های هم تیمی هایش نبود، او در مدت حضورش در زمین، چندین پاس گل می داد. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
The Ballon d’Or doesn’t capture football’s wonder – Michael Olise is proof | Zito Madu
France’s always-cool winger has crowds hanging on his every move – adulation that means more than any title could When I was younger, I wanted to be the captain on my football team because back then, I assumed that the armband was given to the best player. It was a goal of mine for so long that, even as my youth teams won tournaments and trophies, and I won top scorer and best player awards, I still felt unsatisfied…