"تیز و آینده نگر": من سوار اولین موتور سیکلت برقی سایز کامل هوندا شدم

تا این مرحله، صنعت موتور سیکلت الکتریکی تا حد زیادی تحت سلطه گروهی از استارت‌آپ‌های شجاع بوده است، که مشتاقند ثابت کنند بسته‌های باتری و موتورهای الکتریکی، پیشرانه‌ای عالی برای یک خودروی دوچرخه هستند.

Maeving با طیف وسیعی از دوچرخه‌های شهری الهام گرفته از یکپارچه‌سازی با سیستم‌عامل خود پیشروی کرده است، در حالی که Zero بیش از 20 سال است که خط ماشین‌های ماجراجویی و عملکرد خود را اصلاح کرده است.

هارلی دیویدسون این روند را رد کرد و مسلما اولین نام تجاری بزرگی بود که شهرت خود را در خط تولید قرار داد، اما فروش دقیقا به خوبی پیش نرفت.

نام‌های بیشتری برای ذکر وجود دارد، اما این بخش هنوز چیزی نزدیک به ارقام فروش خودروهای سواری برقی را تجربه نکرده است. شاید این فریاد است که یک نام تجاری شناخته شده تر درگیر شود؟

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) اکنون در مراحل هوندا… یکی از شناخته شده ترین برندهای خودرو در جهان. پس از تحت تاثیر قرار دادن اسکوتر برقی CUV e خود، تصمیم گرفته است تا همه چیز را به سطح بعدی برساند و اولین موتورسیکلت برقی تمام سایز سری خود را در WN7 عرضه کند. این می تواند همان چیزی باشد که بازار به آن نیاز دارد.

دوچرخه بزرگ، مشخصات بزرگ

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) بیایید ابتدا به نام آن بپردازیم، زیرا تا حد زیادی یکی از بدترین چیزهای این دستگاه است. «W» ظاهرا مخفف «باد» است، در حالی که «N» نشان‌دهنده «برهنه» است، زیرا در آن فیرینگ وجود ندارد.

هفت؟ خوب، این نشان‌دهنده جایگاهی است که در خط تولید قرار دارد، کمی شبیه استراتژی نام‌گذاری خودروهای برقی کیا.

همانطور که در مورد بسیاری از موتورسیکلت های الکتریکی وجود دارد، WN7 را می توان در دو خروجی قدرت مشخص کرد: یک نسخه 11 کیلوواتی با مجوز A1 و یک نسخه کاملا قدرتمندتر 18 کیلووات برای کسانی که دارای مجوز کامل A2 هستند.

البته، مقررات صدور مجوز در سراسر جهان متفاوت است (اگر این مطلب را از ایالات متحده می خوانید عذرخواهی می کنیم)، اما شما این ایده را دریافت می کنید. افرادی با سطوح مختلف تجربه می توانند آن را خریداری و سوار کنند.

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography)

حتی کسانی که گواهینامه پایه موتور سیکلت دارند نیز می توانند شتاب جدی را تجربه کنند

اما ویژگی عجیب موتورسواری برقی این است که هر دو مدل دارای حداکثر توان خروجی 50 کیلووات یا حدود 67 اسب بخار و گشتاور 100 نیوتن متر هستند.

به عبارت دیگر، حتی کسانی که گواهینامه پایه موتور سیکلت دارند، می توانند شتاب جدی را تجربه کنند.

باتری لیتیوم یونی 9.3 کیلووات ساعتی یک "عضو تحت فشار" است، بنابراین بلوک بزرگ در جلو اساسا به عنوان بخشی از شاسی عمل می کند. به همین دلیل، باتری‌ها قابل جابجایی نیستند، اما ظاهر جالبی دارند و دسته WN7 را مانند یک دوچرخه اسپرت واقعی می‌سازند.

در مدل معمولی موتور سیکلت برقی، کلاچ یا اهرم دنده برای مبارزه وجود ندارد. این فقط یک مورد چرخاندن دریچه گاز و آویزان کردن است.

خوشبختانه، ترمزها مانند موتورسیکلت های احتراقی سنتی با یک اهرم نصب شده روی فرمان و یک پدال توسط پای راست که ترمز عقب را کنترل می کند، قرار گرفته اند.

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) یک "مخزن" وجود دارد، اما با سوخت پر نشده است. در عوض، درگاه شارژ را در خود جای داده است که می تواند شارژ خانگی با سرعت کم و همچنین شارژ سریع DC در ایستگاه های عمومی را مدیریت کند.

هوندا می گوید که با استفاده از یکی از این موارد، 20 تا 80 درصد شارژ حدود 30 دقیقه طول می کشد. این برای 50 مایل سواری دیگر در مدت زمانی که طول می کشد پاها و بهبود چیزی که Zero Motorcycles در حال حاضر ارائه می دهد کافی است - اگرچه شارژ سریع DC برای سال 2027 وعده داده شده است.

به طور کلی، حداکثر برد ادعایی هوندا با یک بار شارژ 87 مایل است، اما همانطور که بعدا خواهید دید، این مقدار کمی غیر واقعی است.

یک سواری بالغ

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) روشن کردن WN7 فرآیند جالبی است. یک جا کلیدی از راه دور در جیب شما می ماند، در حالی که یک دکمه جرقه زن کوچک روی قاب همه چیز را روشن می کند. از آنجا، اهرم ترمز را بکشید، یک سوئیچ انگشت شست را روی فرمان فشار دهید و آماده حرکت است.

به طور هوشمندانه، هوندا کمک به جلو و عقب را اضافه کرده است، بنابراین مانور دادن با دستگاه 217 کیلوگرمی در سرعت های پایین بسیار آسان تر است. نگه داشتن یکی از دکمه های مربوطه و چرخاندن آرام دریچه گاز، دوچرخه را به عقب یا جلو می برد.

همانطور که از یک هوندا انتظار دارید، همه چیز بلافاصله محکم و خوش ساخت به نظر می رسد

همانطور که از یک هوندا انتظار دارید، همه چیز فورا محکم و خوش ساخت به نظر می رسد، در حالی که تصمیم برای مشخص کردن مواردی مانند شاخک های معکوس Showa و ترمزهای دیسکی بزرگ با کالیپرهای دو پیستونی در جلو، اعتماد به نفس را القا می کند.

مرکز ثقل پایین، به کمک باتری عظیمی که در پایین قاب نصب شده است، باعث می‌شود حتی در سرعت‌های آهسته، بسیار پایدار باشد.

به‌علاوه، ترمز احیاکننده قابل تنظیم که از طریق پدل‌های روی فرمان قابل دسترسی است، تنظیم میزان «ترمز موتور» دوچرخه را آسان می‌کند.

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) این مهم است، زیرا هیچ چیز عجیب‌تر از خاموش کردن دریچه گاز برای یک موتورسیکلت الکتریکی برای همیشه وجود ندارد. اضافه کردن ترمز احیا کننده به این معنی است که دوچرخه با کاهش دریچه گاز کند می شود، که برای هر کسی که از دوچرخه های احتراقی استفاده می کند، بسیار طبیعی تر خواهد بود.

عملکرد قوی است و مانند بسیاری از موتورسیکلت های برقی بزرگتر که من آزمایش کرده ام، شتاب آن تقریبا به طرز وحشتناکی سریع است.

فقدان دنده باعث می شود سرعت 0 تا 60 مایل در ساعت شبیه شلیک از یک توپ باشد. فقط گشتاور و شتاب خالص، قبل از اینکه WN7 با سرعت 70 مایل در ساعت تمام شود.

سرعت دوچرخه به 80 مایل در ساعت محدود شده است، بنابراین برای سبقت گرفتن در جاده های روستایی کندتر عالی است، اما زمانی که ترافیک به سرعت شروع شد، کمی نگران کننده بود. به عنوان مثال، در بزرگراه‌ها، جایی که ترافیک با سرعت 75 مایل در ساعت جریان دارد، WN7 احساس ضعف می‌کند.

اما، شاید مهمتر از آن، این یک محصول مناسب هوندا به نظر می رسد. مانند اسکوتر الکترونیکی CUV، مارک ژاپنی مهر خود را بر دسته ای گذاشته است که گاهی اوقات فاقد ظرافت است.

مشکلات محدوده

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) جدا از صندلی ناخوشایند، که به نظر می رسد پالت رنگی خود را از صندلی دندانپزشکی گرفته است، و درگاه شارژ، که دوست دارد با ملایم ترین لمس ها باز شود، چیزهای زیادی در مورد WN7 وجود دارد.

این تیز، آینده نگر است و در ترکیب فعلی هوندا بسیار کم به نظر می رسد. داشبورد عظیم TFT فوق‌العاده روشن است و از طریق سوئیچ‌گیر ساده روی فرمان کنترل می‌شود، اگرچه هوندا ترفندی را با اضافه نکردن آینه‌های واقعی گوشی هوشمند از دست داده است.

در عوض، یک برنامه گوشی هوشمند Honda RoadSync وجود دارد که از طریق بلوتوث متصل می شود و ناوبری بسیار ساده را روی صفحه نمایش ارائه می دهد، همچنین کنترل های موسیقی و برخی از تله متری EV را ارائه می دهد.

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) اما در یک ایستگاه شارژ EV حرکت کنید و دوچرخه سواران و رانندگان خودروهای برقی به طور یکسان با شما روبرو خواهند شد. این یک سرگردان مناسب و شروع کننده مکالمه است.

به آن عادت کنید، زیرا در ایستگاه های شارژ زیاد توقف خواهید کرد (مگر اینکه آن را در گاراژ قرار دهید و به طور معقولی یک شبه شارژ کنید). مسافت هنوز هم به همان اندازه که با رقبای هوندا مشکل است.

87 مایل تبلیغ شده ممکن است واقع بینانه باشد، اگر به سادگی از دوچرخه برای عبور سریع در شهر استفاده کنید، اما دوچرخه مانند یک شخصیت تشنه Fortnite در هر جای دیگری آب می خورد. در طول یک دوره وام بسیار سرد، هنگام لذت بردن از جاده‌های جنگلی با سرعت 60 مایل در ساعت، جلوی چشمانم کاهش برد.

در طول یک روزی که با آن سپری کردم، زمانی که تصاویر این ویژگی را گرفتم، احتمالا حدود 50 مایل را با شارژ کامل طی کردم و توانستم با 5 درصد باتری باقیمانده به خانه بروم.

قیمت برای رقابت

(اعتبار تصویر: Ed Hill Photography) ظالمانه است که این همه راه را بگیریم و قیمت را ذکر نکنیم. WN7 با قیمت 12999 پوند در بریتانیا (حدود 17200 دلار / 25300 دلار استرالیا)، ممکن است گران‌تر از دوچرخه‌های احتراقی هوندا قدرتمندتر باشد، اما در مقایسه با رقبای الکتریکی خود بسیار رقابتی است.

Can-Am Pulse و LiveWire S2 احتمالا نزدیک‌ترین رقبای آن هستند، اما هوندا با سواری بالغ، کیفیت ساخت عالی و فناوری بسیار مهم شارژ سریع، می‌تواند خود را حفظ کند.

با وجود این، نمی‌توانستم از زمانم با دوچرخه دور شوم و آرزو کنم کاش هوندا - یک موتور سوار مهندسی - کارهای بیشتری انجام می‌داد.

WN7 هنوز احساس سنگینی می‌کند، برد آن همچنان یک مشکل است، و دقیقا از روی پشت بام سواری هیجان‌انگیز نیست. دوچرخه های بنزینی فراموش نشدنی زیادی با این قیمت وجود دارد.

اما این تازه شروع به نظر می رسد و اگر هوندا دست به پخت بزند، ما تضمین می کنیم که موتورسیکلت برقی را ببینیم که در آینده بسیار نزدیک می تواند در مقابل رقابت احتراقی خود را حفظ کند.