تیم فوتبال لبنان در جام جهانی در تمام دوران قهرمان شد

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

عباس میسکی از لبنان با کسب امتیاز طلایی، تلاش خود را برای پیروزی جشن می گیرد. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

هواداران لیگ راگبی ماه‌ها به خاطر اتفاقی که ممکن است در استادیوم وسترن سیدنی در تاریخ 1 نوامبر رخ دهد، بزاق می‌ریزند.

این اولین بازی جام جهانی بود که هفته ها پیش فروخته شد.

همه آن را تبلیغ می کردند زیرا لحظه ای که شاهد آتش گرفتن این مسابقات و صعود بازی بین المللی مردان به سطوح بالاتر از همیشه خواهیم بود.

و این همه اتفاق افتاد، به جز اینکه یک بازی زودتر از موعد شروع شد.

در اینجا یک ضربه سر سه گانه وجود داشت، جیلاروس ها مقابل ولز و پس از آن لبنان و فرانسه، تا قبل از بازی اصلی تونگا و ساموآ اشتها را باز کنند.

چیزی که هیچ‌کس پیش‌بینی نمی‌کرد این بود که لبنان و فرانسه، دو جوانی که قبلا برای نیمه‌نهایی رقابت نداشتند، چیزی را که به طور کلی یکی از بهترین‌ها در بازی‌های بین‌المللی خوانده می‌شود، رقم بزنند.

یکی که ثابت کرده است فقط به این دلیل که این ورزش جام جهانی را کمی متفاوت از بقیه انجام می دهد، از معنای آن کم نمی کند.

اکثریت قریب به اتفاق بازیکنانی که از طریق تیم‌های حاضر در این مسابقات پخش می‌شوند، در استرالیا یا نیوزلند متولد شده‌اند و نماینده کشور میراث خود هستند.

فرانسوی‌ها استثنای نادری هستند و پس از شکست‌های متواضعانه در دو بازی اول خود، در برابر تیم لبنانی که تقریبا تماما از بازیکنان استرالیایی تبار تشکیل شده بود، ضعیف بودند.

با دو تاخیر، فرانسه از تلاش برای پیروزی در بازی محروم شد، زمانی که لبنان توپ را وارد دروازه کرد.

آرتور مورگ فرانسوی در ادامه یک ضربه میدانی دو امتیازی زد تا آن را به نقطه طلایی برساند و در اولین وقت اضافه، سزار روژ یک تک امتیاز زد.

صحنه‌ها زیبا، شادی‌آور، خردکننده، ویران‌کننده، آشفته‌ای از احساسات بود که جمعیت رو به افزایشی از طرفداران عمدتا تونگا و ساموایی آن را چشیدند.

اما برای اسکورت ممنوع شد. و همینطور ادامه پیدا کرد.

الکس کونتی از Cedars یک ضربه پنالتی از راه دور را از دست داد که توسط Mourgue جمع آوری شد.

او باید آن را نگه می داشت. یک بازیکن باتجربه تر تحت این نوع فشار، تکل و تنفس سریع را انجام می داد.

اما او به دنبال شکوه رفت، یک تراشه و تعقیب و گریز که می توانست تاج افتخار او باشد.

در عوض به کابوس بی پایان او تبدیل شد.

عباس میسکی با خوشحالی چیزهای خوب را در دست گرفت و مسافت کوتاهی را طی کرد تا بر خلاف هر چیز دیگری که تا به حال در این مسابقات دیده‌ایم، آشوب ایجاد کند.

عباس میسکی پس از به ثمر رساندن تلاش برنده توسط هم تیمی ها ریاست می شود. (گتی ایماژ: مارک متکالف)

بیشتر 30000 بلیت این بازی توسط هواداران تونگان و ساموایی تهیه شده است.

اما گروهی سالم از دیاسپورای عظیم لبنانی سیدنی آمدند، و آنها در یک هذیان هولناک بودند، در حالی که بازیکنان در کنار نوازندگان طبل لبنانی در حاشیه می رقصیدند.

الکس توال کاپیتان لبنان به کانال 7 گفت: "این غم انگیزترین چیزی بود که در تمام این مسابقات داشتم و سپس شادترینی بود که در تمام این مسابقات داشتم. من حتی نمی دانم چه احساسی داشته باشم."

ما لوله‌کش‌ها، برق‌کارها، سرکارگرها، سازنده‌ها داریم... این جوان‌ها به اینجا آمده‌اند تا کمی مشکل داشته باشند و با برخی از بهترین‌های جهان بازی می‌کنند.

"عباس، او یک وینگر است، او هرگز در خط عقب بازی نکرده است. برای او که چنین نمایشی را ارائه کند، این روحیه لبنانی واقعی است.

"من غاز دارم. من لبنانی بودن را دوست دارم.»

توال در فاصله پرتابی از این استادیوم در وست مید متولد شد. او در تیم پاراماتا سیتی تایتانز بازی کرد و تمام دوران حرفه‌ای‌اش در NRL با وست تایگرز بوده است.

او که در استرالیا به دنیا آمده و بزرگ شده است، پدری اردنی و مادری لبنانی دارد.

این یک داستان مشابه برای بسیاری از کودکان مهاجر در استرالیا است. هویتی که چند بعدی است، نیازی به ماندن در یک جعبه مرتب نیست، اما می تواند ارتباط را با مکان های زیادی احساس کند، ریشه های دور و نزدیک گسترش می یابد.

نوازندگان طبل لبنانی صدها هوادار را که قبل از بازی به سمت استادیوم راهپیمایی کردند، همراهی کردند. (ABC Sport: آماندا شالالا)

پرچم لبنان قبل از شروع بازی با افتخار بیرون از ورزشگاه به اهتزاز درآمد. (ABC Sport: آماندا شالالا)

و اغلب ورزش وسیله نقلیه قدرتمندی است که به انتقال آن پیام به خانه کمک می کند.

به همین دلیل است که اگرچه این بازی یک لاستیک مرده بود، نتیجه ای که ظاهرا جهان را تغییر نمی داد، اما باز هم معنایی بیش از پا را داشت.

زیرا برای افرادی که گاهی احساس می‌کنند بین دنیاها، بین فرهنگ‌ها قرار دارند، جایی وجود دارد که به آنها تعلق دارند.

صدها هوادار لبنانی که امروز با آهنگ طبل سنتی خود به استادیوم می خواندند و راهپیمایی می کردند و بدون شک بسیاری دیگر در جامعه بزرگ لبنانی استرالیا آن را احساس کردند.

این ممکن است پایان خط برای Cedars، حداقل در کوتاه مدت باشد.

آنها برای مسابقات بعدی که توسط لیگ بین المللی راگبی به یک عضو وابسته تنزل داده شده اند، واجد شرایط نیستند.

به این معنی که در حال حاضر، بهترین لحظه آنها در جام جهانی ممکن است آخرین لحظه آنها باشد.

و فرانسوی‌ها باید از نشان دادن مبارزه تا انتها دل ببندند.

آنها تیمی بودند که همیشه در مقابل بازیکنانی بودند که از بدو تولد لیگ را در خون خود داشتند.

و امیدواری وجود خواهد داشت که آنها بتوانند الهام بخش نوعی رنسانس در این ورزش در نیمکره شمالی باشند، جایی که در حال حاضر تحت حمایت زندگی است.

اما برخاستن از خاکستر بهترین کاری است که لیگ راگبی انجام می دهد.