تیم ملی NI فقط بر اساس شایستگی انتخاب شد - اونیل

مایکل اونیل در سال 2022 به شغل ایرلند شمالی بازگشت

مایکل اونیل، سرمربی ایرلند شمالی گفته است که هرگز قوانین واجد شرایط بودن فیفا را هنگام انتخاب تیمش در نظر نخواهد گرفت.

رسیدن به چهار بازی ملی بزرگسالان برای یک کشور، تغییر وفاداری بین المللی در آینده با قوانین را در مورد سیداچ اونیل، نوجوان آرسنال، در کانون توجه قرار نمی دهد.

این بازیکن 18 ساله اولین دو بازی ملی خود در ایرلند شمالی را در بازی های دوستانه ژوئن مقابل گینه و فرانسه به دست آورد و در ترکیب چهار تیم آینده لیگ ملت ها حضور دارد، اما همچنین مشمول رویکرد جمهوری ایرلند بوده است.

مایکل اونیل پس از بیان اینکه فکر نمی‌کند منصفانه است از نوجوانان بخواهیم در مورد آینده بین‌المللی‌شان تصمیم‌های «غیرقابل بازگشت» بگیرند، گفت که به فکر آوردن بازیکنان به تیم نیست تا قبل از اینکه اتحادیه‌های دیگر علاقه نشان دهند، آنها را به ایرلند شمالی متصل کند.

او گفت: "من فقط یک بازیکن را برای این کار در زمین نمی گذارم زیرا این کار برای بازیکن ناعادلانه است و من هرگز این کار را نکرده ام."

من هرگز از این منظر بازیکنی را در زمین نگذاشته ام. من همیشه سعی کرده ام که اگر بازیکنان شایسته فرصت بازی هستند، در تمام سطوح عادلانه رفتار کنم، کاری که سیداچ انجام داد.

از آنجایی که او خیلی خوب تمرین کرد، فرصت بازی پیدا کرد.»

آخرین رقابت‌های ایرلند شمالی در لیگ ملت‌ها در خارج از خانه در جورجیا در 25 سپتامبر آغاز می‌شود و سیداچ اونیل یکی از چهار نوجوان این تیم در کنار تام آچسون مدافع بلکبرن روورز، برایدن گراهام مهاجم اورتون و کیران موریسون - وینگر لیورپول در حال حاضر قرضی در شفیلد ونزدی است.

آچسون و موریسون هر دو در انگلستان به دنیا آمدند، اما از طریق پدربزرگ و مادربزرگ واجد شرایط حضور در ایرلند شمالی بودند و قبل از اینکه به ترتیب در ماه‌های مارس و ژوئن به تیم بزرگسالان خود بپردازند، در سطح زیر سن قانونی حضور داشتند.

اونیل پس از نام بردن تیم 28 نفره برای پنجره 4 بازی گفت: "کیران مستحق این شانس بود که بازی کند، زیرا او در کنار تیم اصلی لیورپول بود. او در تمرینات هم در ماه مارس و هم ژوئن خوب ظاهر شده بود."

برایدن هم همینطور است. آنها آنجا هستند زیرا این مرحله بعدی برای آنهاست. من معتقدم حضور در تیم بزرگسالان بین المللی به آنها کمک خواهد کرد، به حرفه باشگاهی آنها کمک خواهد کرد، اما آنها شایستگی حضور در یک تیم 28 نفره را دارند.

"وظیفه من این است که از تیم ملی در آینده محافظت کنم و تیم را تا حد امکان قوی بسازم. برای انجام این کار باید به بازیکنان جوان خود نگاه کنید."

سپردن نقش های کلیدی به بازیکنان جوان، در بسیاری از موارد قبل از اینکه در تیم های باشگاهی خود مستقر شوند، در سال های اخیر برای ایرلند شمالی رایج بوده است.

کانر بردلی، آیزاک پرایس و برادران چارلز، شی و پیرس، همگی اولین بازی های بین المللی خود را در نوجوانی انجام دادند، در حالی که زوج ساندرلند دن بالارد و تری هیوم در سن 20 سالگی وارد تیم شدند.

خود اونیل اولین بازی ملی خود را در 18 سالگی در سال 1988 به دست آورد و نورمن وایتساید را در اولین بازی بین المللی خود در 17 سالگی در جام جهانی 1982 به عنوان نمونه دیگری از نحوه اتکای تیم به حضور زودهنگام بازیکنان جوان مدتها قبل از مطرح شدن هرگونه مشکل واجد شرایط بودن نام برد.

او افزود: "این برای ایرلند شمالی جدید نیست. ما این کار را در گذشته انجام داده ایم."

"من درک می کنم که چگونه این کار می کند. ما این کار را بر اساس سطح بازیکن انجام می دهیم و این مهمترین چیز است."