تیم های تجاری ایالات متحده و چین در نیویورک بر سر تعرفه ها، هوش مصنوعی و ایران گرد هم می آیند

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، قرار است در 24 سپتامبر در واشنگتن با یکدیگر دیدار کنند.

نیویورک - اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا و هی لیفنگ، معاون نخست وزیر چین، در 20 سپتامبر در نیویورک و پیش از نشست هفته آینده بین رهبران دو اقتصاد بزرگ جهان، مذاکرات در مورد تجارت و سایر نقاط فشار را رهبری خواهند کرد.

مذاکره کنندگان زمینه را برای دیدار پرمخاطب میان دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و شی جین پینگ، رئیس جمهور چین در 24 سپتامبر در واشنگتن فراهم خواهند کرد.

بسنت و او آخرین بار چهار ماه پیش، درست چند روز قبل از سفر ترامپ به پکن در ماه مه، رو در رو در نزدیکی سئول ملاقات کردند.

اختلالات انرژی ناشی از جنگ ایران، رونق هوش مصنوعی، و تجارت و سرمایه گذاری احتمالا در راس دستور کار قرار خواهند گرفت، زیرا هر دو طرف برای حفظ ثبات در آتش بس تعرفه ای که در نوامبر منقضی می شود تلاش می کنند.

فوریت بیشتر مقامات آمریکایی برای تمدید توافق، انتخابات میان دوره ای 3 نوامبر است که در آن تورم یک نگرانی دائمی رای دهندگان است.

وندی کاتلر، معاون ارشد موسسه سیاست جامعه آسیا، گفت: ایالات متحده «در مرحله ای با چین است که تلاش برای تغییر این رابطه و تقویت آن دیگر در صدر فهرست نیست».

او گفت که هدف بیشتر در مورد "تلاش برای پایدار نگه داشتن اوضاع، جلوگیری از تشدید اوضاع و تلاش برای برقراری آتش بس تجاری که در بوسان به دست آمد، در عمل حفظ می شود."

بر اساس بیانیه دفتر وی، جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده نیز در مذاکرات شرکت خواهد کرد.

او در اواخر 18 سپتامبر در بیانیه‌ای گفت: «دولت ترامپ با نظارت بر اجرای تعهدات اخیر، بهینه‌سازی تجارت کالاهای غیرحساس و بهبود دسترسی به بازار برای کشاورزان، تولیدکنندگان و کارگران آمریکایی به تجارت متعادل با چین ادامه خواهد داد.»

به گفته افراد آشنا، اعلام تعرفه‌های جدید ایالات متحده به دلیل ادعاها مبنی بر مازاد ظرفیت تولید شرکای تجاری، به بعد از جلسه به تعویق افتاده است.

نیکول گورتون-کاراتلی، آدام فارار و مائوا کازین از بلومبرگ اکونومیکس در یادداشتی پژوهشی این هفته نوشتند: «هر دو طرف می‌خواهند از شعله‌ور شدن دیگر جلوگیری کنند و ثبات نسبی در روابط احتمالا ادامه خواهد داشت». اما در حالی که ایالات متحده دیوار تعرفه‌های خود را بازسازی می‌کند، خطر تشدید مجدد تنش همچنان وجود دارد.»

صادرات چین به ایالات متحده در سال 2026 افزایش یافته است که نشان دهنده محدودیت های تعرفه های ترامپ است و همچنین نشان دهنده افزایش تقاضا برای لوازم الکترونیکی مرتبط با هوش مصنوعی است که توسط چین تولید می شود.

مذاکرات نیویورک پیش از نشست مجمع عمومی سازمان ملل که اواخر هفته آینده در این شهر برگزار می شود، برگزار می شود.

بسنت و او در طول 18 ماه گذشته یک سری گفتگوها را انجام داده اند که عمدتا در کشور ثالثی بوده است تا حس بی طرفی را به تصویر بکشند. چه دیدار در نیویورک نشان دهنده اعتماد بیشتر باشد یا صرفا به راحتی با توجه به نشست سازمان ملل متحد، همچنین نشان می دهد که دور بعدی در چین به خاطر عمل متقابل خواهد بود.

اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا و هی لیفنگ، معاون نخست وزیر چین، زمینه را برای دیدار در 24 سپتامبر میان دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و شی جین پینگ، رئیس جمهور چین فراهم می کنند.

بلومبرگ در اوایل این هفته گزارش داد که مقامات چینی BYD را برای پیوستن یک هیئت تجاری احتمالی به شی در اجلاس بررسی می‌کنند که با توجه به تعرفه‌های ترامپ بر خودروهای الکتریکی ساخت چین، اقدامی احتمالا تحریک‌آمیز است.

ترامپ گفته است که اگر این کار را با کارگران آمریکایی انجام دهد، ممکن است مایل باشد به یک شرکت خودروسازی چینی اجازه دهد در آمریکا بسازد.

یکی از مقامات چینی که با برنامه ریزی برای این نشست آشنا بود، گفت که موضوع اصلی چین تایوان، به ویژه فروش برنامه ریزی شده تسلیحات آمریکا خواهد بود.

این مقام که خواست نامش فاش نشود، گفت: بحث‌های آسان‌تر در مورد تعرفه‌ها و محصولات کشاورزی مانند سویا انجام خواهد شد، در حالی که هوش مصنوعی، خودرو، فناوری و تجارت الکترونیک در دستور کار قرار خواهند گرفت.

این مقام اضافه کرد که چین مجوزهای بیشتری را برای خاک‌های کمیاب به عنوان ابزار چانه‌زنی ارائه می‌کند، بدون اینکه جزئیاتی در مورد آنچه پکن در ازای آن به دنبال آن خواهد بود، فاش کند.

حفظ جریان آهن‌رباهای خاک‌های کمیاب چینی، زمانی که ترامپ با آتش‌بس در سال 2025 موافقت کرد، یک اولویت بود. از آن زمان، صادرات ماهانه چین از اجزای مهم صنعتی بسیار پایین‌تر از سطوحی است که پیش از اعمال کنترل‌های صادراتی توسط پکن در آوریل 2025 وجود داشت.

در هفته های اخیر، هوش مصنوعی به سرعت به عنوان یک خط گسل جدید بین ایالات متحده و چین ظاهر شده است.

واشنگتن دسترسی چین به تراشه‌های پیشرفته را محدود کرده و شرکت‌های چینی را به توسعه مدل‌های داخلی خود با «تقطیر» قابلیت‌های فناوری آمریکایی متهم کرده است.

پکن درخواست‌های رهبران فناوری ایالات متحده برای سرعت بخشیدن به توسعه هوش مصنوعی را به نفع ایمنی پس زده است و وزارت خارجه این کشور این اقدامات را «ترس‌پرورانه» رد کرده و رسانه‌های دولتی آن‌ها را «خود خدمت‌خواهانه» محکوم کرده‌اند.

بسنت در اوایل ماه سپتامبر به خبرنگاران گفت: «به عنوان ابرقدرت‌های شماره 1 و شماره 2 در هوش مصنوعی، این وظیفه همه ماست که نرده‌های محافظ بگذاریم و ارتباط نزدیک داشته باشیم.

او در بیانیه‌ای به Axios در این هفته گفت: «ما آماده بحث در مورد اجتناب از خطرات مشترک و اجتناب از دوشاخه شدن دو سیستم خود هستیم».

پکن می‌گوید که اقدامات ایالات متحده برای مهار رشد این کشور طراحی شده است و چین اجازه نمی‌دهد واشنگتن رهبری نوشتن قوانین هوش مصنوعی را بر عهده بگیرد.

یک تهدید فوری تر برای هر دو اقتصاد، شوک انرژی است و کاخ سفید فشار بر ایران و شرکای تجاری آن را افزایش داده است. چین برای تهران به عنوان بزرگترین خریدار نفت ایران، یک راه نجات اقتصادی فراهم می کند.

وزارت خزانه داری بیسنت به عنوان بخشی از تلاش خود برای خفه کردن تجارت و جریان های مالی بین ایران و سایر نقاط جهان، فشار بر موسسات مالی را تشدید می کند و این گمانه زنی ها را در مورد هدف قرار گرفتن بانک های چینی تقویت می کند.

بسنت در اوایل این هفته در خلال شهادت در کمیته خدمات مالی مجلس نمایندگان گفت که با مقامات چینی درباره این موضوع "بحث های خصوصی" داشته است و امیدوار است در مذاکرات آتی این هفته پیشرفت بیشتری داشته باشد.

محاصره دریایی ایالات متحده به شدت جریان نفت خام به چین را محدود کرده است و چشم انداز کاهش فعالیت پالایشگاه ها را در هفته های آینده در سراسر بخش قوری که یک سوم ظرفیت پالایش ملی را تشکیل می دهد، افزایش داده است.

جسی مارکس، بنیانگذار Rihla Research & Advisory و مشاور سابق سیاست خاورمیانه در دولت ایالات متحده، گفت: «چین علاقه‌ای به بازگشایی هرمز دارد، اما اهرم فشار محدودی برای مجبور کردن هر یک از طرفین به تغییر مسیر دارد». هرچه این تنگه بیشتر بسته بماند، تحریم‌های آمریکا و اختلال گسترده‌تر در تجارت منطقه‌ای، منافع اقتصادی خود چین در ایران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.» بلومبرگ