تیم ها با پنجره بین المللی طولانی تر چگونه برخورد می کنند؟
با تمدید پنجره بین المللی به چهار بازی، کشورهایی مانند ایرلند شمالی چگونه با خواسته های اضافی از بازیکنان و کارکنان کنار می آیند؟
ایرلند شمالی دو بازی به پنجره بین المللی چهار بازی باقی مانده است
در سالهای گذشته، سوت پایان بازی لیگ ملتهای ایرلند شمالی با مجارستان به صدا در میآمد و بازیکنان به باشگاههای خود بازمیگشتند.
در عوض، مایکل اونیل و تیمش در راه اسلواکی برای رویارویی با اوکراین در پنجره طولانی بین المللی بازگشته اند.
برای سال 2026، تعطیلات سپتامبر و اکتبر در یک پنجره 16 روزه ادغام شده است که به جای دو بازی، چهار مسابقه دارد.
ایرلند شمالی با 4 امتیاز از دو بازی، شروعی قدرتمندانه برای این رقابت ها داشته است، اما بدون چالش نیست.
اما چه تاثیری بر کشوری مانند ایرلند شمالی میگذارد که عمق تیم یا منابع برخی از مهاجمان سنگین اروپا را ندارد؟
آخرین بازی از مجارستان Szoboszlai در بلفاست خالی است
O'Neill "مثبت" به عنوان NI حفظ شروع بدون شکست
به ویژه برای ایرلند شمالی، این برنامه طاقت فرسا بوده است.
مبارزات آنها در لیگ ملتها با یک سفر رفت و برگشت 5000 مایلی به جورجیا آغاز شد، جایی که برنده دقیقه 99 شی چارلز یک پیروزی دیرهنگام را به دست آورد.
برای آن بازی، اونیل، کارکنان و بازیکنانش به جای تلاش برای تطبیق با اختلاف زمانی سه ساعت، در منطقه زمانی BST ماندند.
با یک چرخش کوتاه قبل از بازی دوشنبه برابر مجارستان - اولین بازی خانگی آنها در 315 روز - تیم یک شبه به خانه برگشت تا صبح شنبه به بلفاست بازگردد.
در حالی که ایرلند شمالی دومینیک شوبوسلای، هافبک لیورپول را ساکت نگه داشت - همانطور که با Khvicha Kvaratskhelia ستاره پاری سن ژرمن در تفلیس این کار را انجام داد - بازیکنان با پیشرفت بازی خسته به نظر می رسیدند.
اونیل گفت: «خستگی عامل بزرگی خواهد بود.
لجستیک از نظر سفر شما و نحوه عملکرد آن نیز عامل مهمی است.
یکی دیگر از عوامل برای کشورهای کوچکتر مصدومیت و تعلیق است.
ایرلند شمالی از قبل بازیکنان کلیدی مانند کانر بردلی و علی مک کان را در اختیار نداشت تا اینکه دانیل بالارد، مدافع ساندرلند در جورجیا، همسترینگ خود را مصدوم کرد و او را از بقیه پنجره خارج کرد.
برخلاف سرمربی آلمان، یورگن کلوپ، که لوکس انتخاب موثر دو تیم مختلف را دارد، اونیل باید با یک استخر بازی کوچکتر کار کند.
البته آسیبدیدگی بخشی از بازی است و هر لحظه ممکن است اتفاق بیفتد، اما پنجره فشرده فقط موضوع را بزرگتر میکند.
اونیل گفت: "این یک عامل بزرگ در بازی است و اگر به برخی از بازیکنانی که در بازی اول مصدوم شده اند، مانند دن نگاه کنید، آنها اکنون کاملا از بازی خارج شده اند."
کشورهای دیگر نیز چنین تجربه ای داشته اند، اما شما می توانید چهار بازی از یک تورنمنت شش بازی را از دست بدهید.
یکی دیگر از عواملی که باید در نظر گرفت، افزایش کارت های زرد است، با پاهای خسته، شانس بیشتری برای گرفتن کارت زرد دوم، که منجر به محرومیت می شود.
پس از دو بازی، هفت بازیکن ایرلند شمالی یک کارت با از دست دادن یک مسابقه فاصله دارند و اونیل اعتراف کرد که برخی از زردها را که به تیمش داده شده بود "ناامید کننده" می دانست.
برترین ها: ایرلند شمالی همچنان در لیگ B2 شکست نخورده است
در حالی که این اولین تکرار هدر چهارگانه پاییزی است، اونیل می گوید که مایل است در برنامه ریزی مسابقات هماهنگی داشته باشد.
برای مثال، گرجستان، دو بازی اول خود را در خانه انجام داده است، بنابراین سفرهای محدودی داشته و در نتیجه، ریکاوری آسانتری از مسابقات قبل از رفتن به مجارستان و بلفاست برای دو بازی آخر خود در این پنجره داشته است.
اونیل گفت: "چیزهایی در آن وجود دارد که کمی عدم تعادل ایجاد می کند و من می دانم که درست کردن برنامه ها دشوار است."
تنها چیزی که دوست دارم ببینم این است که یک روز اضافی برای ریکاوری در بازی سوم داریم.
من دوست دارم دوره های ریکاوری بین هر بازی ثابت باشد."
تسلی برای ایرلند شمالی این است که اوکراین قبل از بازی سوم همان سفر را از تفلیس انجام خواهد داد، اما نکته این است که آنها یک روز اضافی برای بهبودی دارند و یک ساعت کمتر برای سفر با اختلاف زمانی دارند.
اونیل اضافه کرد که منطق پشت برنامه ریزی را درک می کند، اما "در آن زمان خواسته های زیادی از بازیکنان دارد".
او گفت: "ممکن است انجام این کار دشوار باشد [فاصله ثابت بین بازی ها] اما من فکر می کنم این به بسیاری از تیم ها، به ویژه کشورهای کوچکتر کمک خواهد کرد."
«شانزده روز زمان زیادی است و بدیهی است که سفر نیز وجود دارد.
ما به خوبی با آن کنار می آییم، اما فکر می کنم جمعه شب بازی سختی برای ما خواهد بود.»
بخش قابل توجهی از کارکنان مایکل اونیل برای باشگاه ها و همچنین با ایرلند شمالی کار می کنند
در حالی که کشورهای بزرگتر اروپا منابع داخلی خود را دارند، کشورهایی مانند ایرلند شمالی کارکنان خود را با باشگاه ها به اشتراک می گذارند، که می تواند چالش های خود را در یک پنجره طولانی به همراه داشته باشد.
اونیل افزود: «ما پزشکان تمام وقت، فیزیوترهای تمام وقت و دانشمندان ورزشی تمام وقت نداریم.
کشورهای دیگر هم همینطور هستند، اما همه کارکنان ما در باشگاه ها کار می کنند و ما نیاز به توافق باشگاه ها داریم.
"این یک چالش است که بتوانیم آن را به درستی کار کنیم و سطح حرفه ای را حفظ کنیم.
کشورهای بزرگ این کار را ندارند، آنها کارکنان تمام وقت و ارتشی از کارکنان دارند تا بتوانند این کارها را انجام دهند.
اونیل همچنین باید در نظر داشته باشد که این تیم چقدر باید چرخش کند. این تعادل خوبی است بین تازه نگه داشتن بازیکنان کلیدی، و همچنین میزان قرار گرفتن در معرض دید برای تیم جوانش.
از این تیم 26 نفره، 17 نفر از بازیکنان 25 سال یا کمتر هستند و تنها سه نفر - جاش مگنیس (36)، پدی مک نیر (31) و دیون چارلز (30) - بالای 30 سال سن دارند.
سیداچ اونیل از آرسنال، برایدن گراهام از اورتون و کیران موریسون که به صورت قرضی در شفیلد ونزدی از لیورپول حضور دارد، سه نوجوان این تیم هستند.
اونیل گفت: «نمیخواهم بازیکنان جوان زیادی را در چنین بازیهایی در زمین قرار دهم که در آن سطح آزمایش نشده و آزمایش نشدهاند.
ما میخواهیم بازیکنان جوانتر را وارد زمین کنیم تا بهترین فرصت را به آنها بدهیم تا بتوانند عملکرد خوبی داشته باشند و اعتماد به نفس خود را افزایش دهند و شهرت خود را بسازند. این چالش برای ماست.»
متن اصلی (انگلیسی)
How do teams deal with longer international window?
With the international window extended to four games, how do nations like Northern Ireland deal with the additional demands on players and staff?