تیک تاک ساعت ترامپ

ترامپ در حال رقابت با زمان است. 28 روز تا میان ترم باقی مانده است. 837 روز از ریاست جمهوری وی باقی مانده است. جداول آکچوئری وجود دارد که به چالش‌های مبارزه با زمان پدر برای مردان ۸۰ ساله اشاره می‌کند. اما، در حال حاضر، او بر یک بخش خاص از زمان متمرکز است: صرفه جویی در روز.

این به آخرین وسواس برای مردی تبدیل شده است که به خاطر رها نکردن اجبارش شناخته می شود. او به آسیاب های بادی خم شده است، به دولت گفته است که از تهیه نی های کاغذی دست بردارد، و انرژی ذهنی و لفاظی قابل توجهی را صرف بحث در مورد اینکه کدام بدتر است: برق گرفتگی در یک قایق الکتریکی در حال غرق شدن یا بلعیده شدن توسط یک کوسه، صرف کرده است.

توجه او به صرفه جویی در روز با تصویب قانونی معلق شده است که به تغییر ساعت دو بار در سال برای مطابقت با فصول پایان می دهد، در پاییز یک ساعت به عقب حرکت می کند و سپس در بهار به جلو می پرد. درعوض، او می‌خواهد ساعت را در جایی که در آن قرار دارد، نگه دارد - با اطمینان از نور خورشید بیشتر در عصر - و عقب نماندن، که باعث می‌شود در ماه‌های زمستان نور بیشتری در صبح‌ها وجود داشته باشد. "ساعت را قفل کن!" رئیس جمهور آخر هفته در شبکه های اجتماعی نوشت.

ترامپ برای حمایت از دیدگاه خود چندین استدلال حکایتی ارائه کرده است. در طی مصاحبه ای با وین آلین روت، مفسر محافظه کار در ماه آگوست، او ادعا کرد که برای یک جلسه مهم ساعتی یک بار تاخیر داشته است - "یک فرد بزرگ از یک کشور بزرگ" - زیرا فراموش کرده است ساعت خود را تنظیم مجدد کند. او سپس مدعی شد که توقف تغییر ساعت از جرم و جنایت جلوگیری می‌کند، «چون جنایتکاران دیر می‌خوابند، می‌دانی، آنها جرم خود را عصر انجام می‌دهند». او پیشنهاد کرده است که برای کارگران ناامن و پرهزینه است که مجبور شوند ساعت را دو بار در سال در کلیساها یا ساختمان های دولتی تنظیم کنند.

او همچنین گفته است که رهایی از صرفه جویی در روز خطر ابتلا به مشکلات قلبی و سکته مغزی را کاهش می دهد، افسردگی فصلی را محدود می کند و گردشگری را تقویت می کند.

[ بخوانید: نوعی متفاوت از رئیس جمهور در حال محو شدن ]

اما شاید اساسی‌ترین انگیزه ترامپ در اواخر ماه گذشته آشکار شد: رئیس‌جمهوری که گلف بازی می‌کند دوست دارد نور خورشید بیشتری برای این کار انجام دهد. در روز پایانی جام پرزیدنت ها که در یک باشگاه محلی در شیکاگو در 27 سپتامبر برگزار شد، ترامپ با برایان رولاپ، مدیر اجرایی تور PGA ملاقات کرد و در مورد صرفه جویی در روز بحث کرد. چند روز بعد، رولاپ نامه ای به ترامپ فرستاد و از او خواست تا اطمینان حاصل کند که نور خورشید در عصرها بیشتر است. او استدلال کرد که تعداد زیادی از گلف بازان با زندگی خود مشغول هستند و در تلاش هستند تا زمان کافی در زمین مسابقه داشته باشند - مشکلی که وقتی ساعت ها به عقب بر می گردند بدتر می شود.

رولاپ می‌نویسد: «یک ساعت بیشتر نور عصر به نظر ساده می‌آید، اما برای آمریکایی‌های روزمره، می‌تواند تفاوت بین رفتن به کورس و عدم حضور باشد.» او گفت که این تغییر سالانه 23 میلیون گلف اضافی تولید می کند و یک میلیارد دلار به صنعت گلف تزریق می کند. به نظر می‌رسید که همه این‌ها نزد ترامپ، که چندین چوب گلف را اداره می‌کند، ثبت شده و او نامه را دو روز بعد علنی کرد.

در یک انتخابات میان‌دوره‌ای که در آن بسیاری از رای‌دهندگان از قیمت‌ها در پمپاژ یا راهروهای خواربارفروشی عصبانی هستند، پیام پایانی رئیس‌جمهور این است که از حقوق گلف بازان برای گرفتن یک ساعت بیشتر در فضای سبز دفاع کنید.

رئیس جمهور خاص او در طول بازگشت خود به کاخ سفید محدودیت های کمی را می شناسد. بدون تایید کنگره، او به جنگ با ایران رفته است، بال شرقی را تخریب کرده، آب های بزرگ را تغییر نام داده و مرکز کندی را بسته است.

اما ترامپ تلاشی نکرده است که تغییر ساعت را خودش متوقف کند، در عوض پذیرفته است که به کنگره برای تصویب قانون حفاظت از نور خورشید نیاز دارد. مجلس نمایندگان این لایحه را تصویب کرده است، اما ترامپ با مقاومت در سنای تحت کنترل جمهوری خواهان مواجه شده است. سناتور جان کندی از لوئیزیانا، یک جمهوری خواه، هفته گذشته به رویترز گفت: «این مثل دیسکو مرده است. ترامپ روی یک موضع خاص جمهوری خواهان متمرکز شده است: سناتور تام کاتن از آرکانزاس.

آخر هفته گذشته، رئیس‌جمهور اقدام غیرمعمولی را انجام داد و آنچه را که ادعا می‌کرد شماره تلفن همراه جمهوری‌خواهان است، منتشر کرد و از آمریکایی‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که در آرکانزاس هستند، خواست تا با کاتن تماس بگیرند و از او بخواهند که به این لایحه رأی دهد.

دفتر کاتن به درخواست‌های من برای اظهار نظر پاسخ نداد، اما او در رسانه‌های اجتماعی گفته است که اگرچه «هیچ‌کس تغییر ساعت را دوست ندارد»، انجام ندادن این کار به معنای «طلوع غیرعادی دیرهنگام خورشید» در ماه‌های زمستان است. در فایتویل، آرکانزاس، خورشید نزدیک به ساعت 8:30 صبح طلوع می‌کند و او می‌نویسد: «آرکانسان‌ها نمی‌خواهند بچه‌هایشان در تاریکی مطلق به مدرسه بروند». وقتی شماره‌ای را که ترامپ پست کرده بود امتحان کردم، با یک پیام خودکار خوشحال کننده مواجه شدم: "ببخشید، صندوق پست پر است و فضای کافی برای گذاشتن پیام وجود ندارد. خداحافظ!"

تاریخدانان ایده پس انداز در روز را به بنجامین فرانکلین ردیابی کرده اند. در سال 1784، او نامه ای طنز به سردبیر نوشت و در آن استدلال کرد که دولت باید مطمئن شود که الگوهای خواب مطابق با خورشید به عنوان راهی برای صرفه جویی در هزینه شمع. بیش از یک قرن طول می کشد تا این ایده به واقعیت تبدیل شود: کنگره در سال 1918 ساعت تابستانی را برای کمک به حفظ انرژی در طول جنگ جهانی اول تصویب کرد. اگرچه وودرو ویلسون سعی کرد این تغییر را دائمی نگه دارد، کنگره حق وتوی او را نادیده گرفت و آزمایش تغییر ساعت پایان یافت.

اما به اصرار پرزیدنت فرانکلین روزولت، در سال 1942 در طول جنگ جهانی دوم، با شعار جدید: "زمان جنگ" مجددا برقرار شد. با پایان یافتن جنگ، کنگره دوباره این رویه را کنار گذاشت. در دهه‌های پس از آن، برخی از ایالت‌ها استانداردهای متفاوتی را اتخاذ کردند، و مجموعه‌ای گیج‌کننده از مناطق زمانی ایجاد کردند. ویلیام مارکوویتز، دانشمند زمان در رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده، در یک نقطه به این نتیجه رسید که "ایالات متحده بدترین زمان سنج در جهان است." آیووا به تنهایی 23 روش برای شروع و پایان دادن به وقت تابستانی داشت. برای مدت کوتاهی در مینه سوتا، سنت.

پل ساعت ها را برای صرفه جویی در روز جلو می برد در حالی که مینیاپولیس همسایه این کار را نکرد. افسران پلیس در سنت پل دو ساعت به دست داشتند.

کنگره برای ایجاد یک استاندارد ملی با قانون زمان یکنواخت در سال 1966 وارد عمل شد. ساعت ها در آوریل به جلو و در اکتبر کاهش می یابند. در سال 1973، پس از آنکه رئیس جمهور ریچارد نیکسون خواستار تغییر در خطاب به ملت شد، کنگره بار دیگر به این رویه پایان داد. اما حمایت عمومی در طول ماه های زمستان از بین رفت زیرا بچه ها در تاریکی به مدرسه می رفتند. نیویورک تایمز آن را «دوران تاریکی دوم» نامید و این آزمایش پس از کمتر از یک سال به پایان رسید. از آن زمان به بعد، تغییراتی صورت گرفته است - برای مثال تغییر ماه که ساعت تغییر می کند - اما تغییرات عمده ای انجام نشده است.

[ بخوانید: جنگ بر سر ساعت تابستانی ]

موضع ترامپ تغییر کرده است. در مارس 2019، او در توییتر پستی در حمایت از دائمی کردن صرفه جویی در روز منتشر کرد. پنج سال بعد، او خود را برعکس کرد: "ساعت تابستانی ناخوشایند است و برای کشور ما بسیار پرهزینه است." در مارس گذشته، سه روز قبل از اینکه ساعت ها به جلو برنامه ریزی شود، ترامپ دوباره تصمیم نگرفته بود. او به خبرنگاران در دفتر بیضی شکل گفت که به نظر می رسید آمریکایی ها به طور مساوی در مورد این موضوع اختلاف نظر داشته باشند، که باعث می شود "هیجان زده شدن در مورد آن سخت باشد." او گفت که می تواند بحث را از هر دو طرف ببیند.

او گفت که برخی از مردم بعدا در روز نور بیشتری می خواهند، در حالی که برخی دیگر دوست دارند صبح زود نور داشته باشند. اما چند هفته بعد، شاید پس از از دست دادن آن ساعت خسته شده بود، واضح بود که می خواهد روشنایی روز را در پایان روز داشته باشد. "بسیار محبوب و مهمتر از همه، دیگر تغییر ساعت وجود ندارد."

در ماه مه، زمانی که این قانون به سمت تصویب مجلس نمایندگان پیش رفت، ترامپ دوباره متحرک شد و گفت که کشور باید به «این تولید مضحک و دو بار در سال پایان دهد». او افزود: "این یک پیروزی بسیار خوب برای حزب جمهوریخواه خواهد بود. آن را بگیرید!"

به نظر نمی رسد که حزب جمهوری خواه به توصیه او عمل کند.