پرش به محتوای اصلی

ثروتمندان فوق‌العاده در حال انباشتن رولکس‌ها، یاقوت‌ها و کلیمتس‌ها به عنوان پرچین‌های تورم هستند – اما سود واقعی ممکن است چیزی بیش از پول باشد.

فورچون۱۴۰۵ مهر ۲۴, جمعه، ساعت ۱۲:۳۶حدود 5 دقیقه مطالعه

یک نظرسنجی جدید BNY نشان می دهد که تقریبا دو سوم دفاتر خانوادگی اکنون دارایی هایی مانند هنر، ساعت و جواهرات زیبا را در اختیار دارند. شواهد در مورد اینکه آیا آنها سود می دهند یا خیر مخلوط است. ارزش آنها به عنوان نشانه ای از ثروت نیست.

BNY Wealth اخیرا تصمیم گیرندگان سرمایه گذاری را در 290 دفتر تک خانواده - شرکت های خصوصی که ثروت خانواده هایی با حداقل 250 میلیون دلار دارایی قابل سرمایه گذاری را مدیریت می کنند، مورد بررسی قرار داد. نزدیک به نیمی از پاسخ دهندگان بیش از یک میلیارد دلار نظارت دارند.

قابل توجه است که تقریبا دو سوم دفاتر خانواده مورد بررسی دارایی‌های غیر مرتبط با برنامه‌های سرمایه‌گذاری گسترده‌تر خود را داشتند که تقریبا دو برابر سهم سال گذشته بود. دفاتر بیشتری سرمایه گذاری در دارایی های لوکس، از ساعت، جواهرات زیبا، هنر و ارواح گرفته تا تیم های ورزشی و حقوق موسیقی را گزارش کردند.

این گزارش نشان می دهد که محبوبیت فزاینده دارایی های لوکس ممکن است منعکس کننده پتانسیل آنها به عنوان پوشش تورم باشد. تورم، همراه با اشتباهات احتمالی بانک مرکزی، به عنوان بالاترین دفاتر خانواده با ریسک در پنج سال آینده رتبه بندی شده است.

چاک لانگ، رئیس بازارهای بین‌المللی و دفتر خانواده در BNY Wealth گفت: «برخی دارایی‌های لوکس خاص، مانند حقوق ورزشی و رسانه‌ای که به طور فزاینده‌ای در پورتفولیوهای UHNW [با ارزش خالص فوق‌العاده بالا] مشاهده می‌کنیم، می‌توانند از طریق انعطاف‌پذیری قیمت‌گذاری و جریان‌های نقدی مکرر در برابر تورم محافظت کنند.

اما مقوله‌هایی که در طول سال بیشترین رشد را داشتند، آن دسته‌هایی نبودند که پول نقد را دور می‌کردند. آنها چیزهای ملموسی مانند ساعت و جواهرات زیبا، هنر و ارواح بودند.

از این نظر، خرید یک پتک فیلیپ ممکن است چندان متفاوت از خرید طلا نباشد: هر دوی آنها فروشگاه‌های ارزش ملموسی هستند که در برابر نوسانات بازار، تنش‌های ژئوپلیتیکی و تورم فزاینده مقاومت می‌کنند.

داده های عملکرد اخیر مخلوط است اما به ثبات کلی اشاره دارد. شاخص سرمایه‌گذاری لوکس نایت فرانک، که 10 دسته از کلکسیون‌ها را بررسی می‌کند، در سال 2025 پس از کاهش در اکثر کلاس‌های دارایی در سال‌های 2023 و 2024، تنها 0.4 درصد کاهش یافت. فروش هنرهای زیبا در خانه‌های حراج بزرگ، 11 درصد در سال گذشته افزایش یافت، که منجر به فروش 236.4 میلیون دلاری به ارزش 236.4 میلیون دلار شد. در ماه نوامبر در ساتبیز قیمت ساعت 5.1% افزایش یافت، که توسط دو نام بزرگ در بازار ثانویه حمایت شد: Patek Philippe، 12.1%، و Rolex، 4.6%. در مقابل، شراب خوب در سال 2025 2.5 درصد کاهش یافت زیرا ایالات متحده.

تعرفه ها بر تقاضا تأثیر گذاشت و قیمت ها را تقریبا 25 درصد نسبت به اوج خود در سال 2022 کاهش داد.

آیا دارایی های لوکس واقعا تورم را پوشش می دهند؟

تحقیقات طولانی مدت در مورد دارایی های لوکس به عنوان سرمایه گذاری به طور مشابه مخلوط شده است. یک مطالعه در سال 2021 توسط کمپل هاروی دانشگاه دوک و محققان در گروه من، هشت دوره تورم بالا در ایالات متحده را از جنگ جهانی دوم تا قبل از بحران مالی سال 2008 بررسی کرد. در طول آن رژیم‌های تورمی، هنر سالیانه ۷ درصد بالاتر از تورم، شراب ۵ درصد و تمبر ۹ درصد بازده داشت.

اما یک مطالعه در سال 2025 در Applied Economics نشان داد که در حالی که هنر در درازمدت در فرانسه در برابر تورم محافظت می‌کند، در ایالات متحده یا بریتانیا اینطور نیست و در سال 2022، Credit Suisse با همکاری Deloitte Private دریافت که برخی از کالاهای لوکس به مراتب بهتر از بقیه هستند: کیف‌های دستی و ساعت‌های چینی خوب در دوره‌های هنری سنتی، کیف‌های دستی و ساعت‌های چینی خوب عمل می‌کنند. شراب‌ها، هنر مدرن و معاصر، و هنر آمریکا و آمریکای لاتین «در رژیم‌های تورم بالا متضرر می‌شوند».

چه دارایی های لوکس سرمایه گذاری خوبی داشته باشند یا نه، در حال رونق هستند. ساتبی در نیمه اول سال 2026 رکورد فروش 4.4 میلیارد دلاری را گزارش کرد که 58 درصد نسبت به سال قبل افزایش داشت و CNBC گزارش داد که مصرف کنندگان ثروتمند به طور فزاینده ای جواهرات، به ویژه سنگ های قیمتی رنگی را به عنوان سرمایه گذاری خریداری می کنند.

همان خانواده هایی که برای دارایی های لوکس پول می گذارند همچنان روی هوش مصنوعی شرط بندی می کنند. برای سومین سال متوالی، BNY دریافت که هوش مصنوعی به عنوان قانع‌کننده‌ترین موضوع سرمایه‌گذاری در پنج سال آینده، توسط 68 درصد از پاسخ‌دهندگان، رتبه‌بندی شده است.

طعم به عنوان یک متمایز کننده

مارک اندرسن سال گذشته استدلال کرد که سرمایه گذاری خطرپذیر ممکن است یکی از معدود مشاغلی باشد که از هوش مصنوعی در امان است، زیرا تصمیم گیری در مورد محل سرمایه گذاری به مهارت های "نامشهود" بستگی دارد که آن را بیشتر هنری می کند تا علم.

در ماه فوریه، پاول گراهام، یکی از بنیانگذاران Y Combinator در X پست کرد: "در عصر هوش مصنوعی، سلیقه مهم تر می شود. وقتی هر کسی می تواند چیزی بسازد، تفاوت بزرگ همان چیزی است که شما انتخاب می کنید." برای افراد فوق ثروتمند، وجه تمایز بزرگ ممکن است چیزی باشد که شما برای خرید انتخاب می کنید.

تحقیق در مورد سرمایه گذاری های لوکس این را منعکس می کند. یافته های Credit Suisse نشان می دهد که آنچه ارزش دارد به خودی خود تجمل نیست، بلکه سلیقه های خاص است. هیچ کجا به اندازه بازار هنر مشهود نیست.

هنر و اقتصاد افراد بسیار ثروتمند

در مقاله‌ای در سال 2009 در American Economic Review، بنجامین ماندل، اقتصاددان، استدلال کرد که هنر را نمی‌توان مانند سهام یا سایر سرمایه‌گذاری‌ها ارزش‌گذاری کرد، زیرا ارزش آن برای مالک هم از لذت زیبایی‌شناختی ناشی می‌شود و هم از سیگنال ثروتی که می‌فرستد – چیزی که تورستین وبلن، اقتصاددان و جامعه‌شناس آن را «مصرف آشکار» نامید. بازده دوم با قیمت افزایش می یابد.

کار مندل همچنین ستونی را در مجله نیویورک تایمز در سال 2012 در مورد چگونگی رونق بازار هنر بر اساس نابرابری، که استدلال می کرد که هنرهای زیبا کمتر به اقتصاد جهانی گسترده تر تعلق دارد تا به اقتصاد عجیب و غریب افراد بسیار ثروتمند تعلق دارد. مطالعه ای در سال 2011 در American Economic Review توسط ویلیام گوتزمن، لوک رنهبوگ و کریستوف اسپانجرز به نتیجه مشابهی رسید. نویسندگان یک رابطه بلندمدت بین درآمدهای بالا و قیمت‌های هنری پیدا کردند و استدلال کردند که قیمت‌های هنری گران‌قیمت کمتر تحت تأثیر قدرت خرید افراد عادی است تا میزانی که ثروتمندترین‌ها می‌توانند خرج کنند.

این پویایی همان چیزی است که اقتصاددانان آن را اقتصاد "K شکل" می نامند، که در آن ثروتمندان بیشتر درآمد و هزینه می کنند در حالی که خانوارهای کم درآمد عقب می مانند. تحقیقات بانک فدرال رزرو نیویورک نشان داد که خانوارهایی که بیش از 125000 دلار درآمد دارند، تا مارس 2026 رشد مخارج واقعی حدود 7.6٪ را تجربه کردند، در حالی که این رقم برای کسانی که درآمد کمتر از 40،000 دلار داشتند، کمی بیش از یک٪ بود. برخی از اقتصاددانان، از جمله محققان در فدرال رزرو مینیاپولیس، استدلال می کنند که داده ها چنین داستان تمیزی را بیان نمی کنند.

در این اقتصاد، ارزش دارایی‌های لوکس مانند هنر، ساعت‌ها و جواهرات زیبا به توانایی آن‌ها در نشان دادن اینکه صاحبانشان می‌توانند چیزی را که دیگران نمی‌توانند بپردازند، گره خورده است.

همانطور که اندی وارهول در کتاب خود به نام فلسفه اندی وارهول در سال 1975 نوشت: "من پول روی دیوار را دوست دارم. بگویید که می خواستید یک تابلوی نقاشی 200000 دلاری بخرید. فکر می کنم باید آن پول را بردارید، ببندید و به دیوار آویزان کنید. سپس وقتی کسی شما را ملاقات کرد، اولین چیزی که می دید پول روی دیوار است."

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد

خواندن متن کامل در فورچونبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

The ultra-rich are piling into Rolexes, rubies and Klimts as inflation hedges—but the real return may be about more than money

Nearly two-thirds of family offices now hold assets like art, watches and fine jewelry, a new BNY survey finds. The evidence on whether they pay off is mixed. Their value as a signal of wealth is not.

همه‌ی اخبار اقتصاد