جاسوسان، نخست وزیران و توپ ها: پروژه بی بی سی Domesday @ 40

چندین دهه قبل از وب مدرن، پروژه Domesday BBC جرأت داشت کل یک کشور را با استفاده از…. چه چیز دیگری - LV-ROM (حافظه فقط خواندنی لیزری) عظیم دیسک های لیزری. به مناسبت قریب‌الوقوع چهلمین سالگرد انتشار پروژه Domesday بی‌بی‌سی، مرکز تاریخ محاسباتی بریتانیا (CCH) جشنی را در موزه خود در 19 سپتامبر برگزار کرد که چندین نفر از اعضای تیم اصلی مسئول سیستم را گرد هم آورد. یکی از آنها مایک تیبتز، دستیار پیتر آرمسترانگ، تهیه کننده بی بی سی بود که در پشت این پروژه نقش داشت.

Tibbetts فاش کرد که سرویس اطلاعات داخلی بریتانیا، MI5، به این سیستم علاقه مند بود، اما "آنها حتی یک کلمه از آنچه ما انجام می دادیم متوجه نشدند!" «و در یک موقعیت، من و پیتر باید یک سخنرانی ارائه می‌دادیم، یا پیتر ارائه را به مارگارت تاچر [نخست‌وزیر سابق] ارائه داد، و خوب، مطمئن نیستم که او هم متوجه شده بود که ما چه می‌کردیم...» کاری که آن‌ها انجام می‌دادند جمع‌آوری مجموعه‌ای از داده‌ها بود که برای تاریخ‌دانان در سال‌های آینده بسیار ارزشمند خواهد بود، حتی اگر سیاستمدارانی که از آن زمان به شدت نگران بودند.

پروژه Domesday به عنوان نسخه مدرن کتاب Domesday در نظر گرفته شده بود که پس از تهاجم نورمن ها به انگلستان در سال 1066 گردآوری شد. کتاب اصلی بیشتر انگلستان و بخش‌هایی از ولز را بررسی کرد و توسط پادشاه برای ارزیابی حقوق بدهکار به او استفاده شد. 900 سال بعد، این نام به پروژه ای داده شد که در آن بیش از یک میلیون نفر برای ارائه تصویری از زندگی در بریتانیا شرکت کردند. شرکت‌کنندگان (که بسیاری از آنها بچه مدرسه‌ای بودند) محتوایی را ارائه کردند که با نقشه‌ها، عکس‌ها و سایر داده‌ها مرتبط بود.

همه اینها روی یک جفت دیسک لیزری - دیسک جامعه و دیسک ملی - کامپایل شد و از طریق یک کامپیوتر Master BBC و یک پخش کننده لیزر ویژن Philips VP415 قابل دسترسی بود. آرمسترانگ این ایده را مطرح کرد و تیم بین سال‌های 1984 و 1986 این پروژه را گردآوری کرد. این سیستم در نهایت در پایان سال 1986 منتشر شد و مدارس، کتابخانه‌ها و دانشگاه‌ها را هدف گرفت. متأسفانه، این یک موفقیت فروش خروشان نبود - تعیین قیمت دقیق هر واحد دشوار است، اما تقریبا 5000 پوند یک تخمین منصفانه است.

یارانه های دولتی هزینه را به حدود 3000 پوند کاهش داد، اما هنوز برای بسیاری از مخاطبانش دور از دسترس بود. با این حال، به عنوان یک منبع، ارزش زیادی دارد، که با گذشت سالها افزایش می یابد. تیبتز تشابهاتی با کتاب اصلی Domesday ترسیم کرد، که قرن ها طول کشید تا مورخان آن را به عنوان یک منبع حیاتی بشناسند. او فکر می‌کرد: «شاید چهل سال زمان بسیار کوتاهی برای مورخان باشد تا پروژه Domesday را به‌عنوان یک معیار بسیار دور از تحقیقات مفید درک کنند.» شاید.

با این حال، در حالی که صدها سال از گردآوری کتاب Domesday می گذرد، سال ها به لطف راهپیمایی بی وقفه فناوری، نسبت به پروژه Domesday مهربان نبوده است. Tibbetts توضیح داد: «کتاب اصلی Domesday نسبت به پروژه Domesday نسبت به پروژه Domesday یک مزیت بزرگ داشت که به آینده و طول عمر می رسد. «صفحات جلد اصلی Domesday تا کنون به مدت 940 سال حفظ شده است و احتمالا در آینده نیز وجود خواهد داشت.

"چند سال طول کشید تا فناوری سفارشی پروژه Domesday بی بی سی توسط فناوری های رسانه جهانی پیشی بگیرد." با این حال، آنها این فناوری را در آن زمان به دلایل فنی خوب انتخاب کردند. بی بی سی میکرو می تواند یک تصویر تلویزیونی 625 خطی تولید کند. سیستم لیزر ویژن فیلیپس می تواند برای ذخیره داده های الفبایی عددی دوباره مهندسی شود. سیستم‌های تالیف و پخش چیز زیادی وجود نداشت، بنابراین، همانطور که Tibbetts توضیح داد، تیم مجبور شد همه چیز را اختراع کند.

او گفت: «از نظر فناوری، دنیای 1984 واقعا نمی‌توانست با دنیای دسترسی فوری و غنی از رسانه امروز متفاوت باشد.» و بنابراین، به ناچار، در عرض چند سال کوتاه، آن فناوری شروع به نشان دادن سن خود کرد. همانطور که کاملا قابل پیش‌بینی بود، دیسک‌های ما قدیمی شد و خواندن آن دشوار شد. و بدتر از آن، «بی‌بی‌سی پروژه Domesday عمدتا به دلیل فقدان علاقه علمی بزرگ به حفظ منابع عظیم ما برای آینده، در خطر جدی ناپدید شدن قرار داشت.

بدون هیچ ردی." چندین ابتکار در طول سال ها برای حفظ پروژه آغاز شده است، و رویداد CCH به همان اندازه که برای تجلیل از آن ها بود، به همان اندازه که درباره پیدایش پروژه بود. تیبتز برخی از اطلاعات را در مورد پروژه رها کرد، تخمین زد که 60 نفر مستقیما به او و آرمسترانگ گزارش داده اند، و 60 تیم دیگر نیز در مورد بحث در مورد قرارداد فرعی بود. در مورد اینکه آیا این پروژه حتی امکان پذیر است یا خیر.

تیبتز به یاد می‌آورد: «ما از کریسمس در ژانویه 1986 برگشتیم، برای اولین جلسه تیم خود نشستیم و من مجبور شدم به این نکته اشاره کنم که مینی رایانه کوچک ما VAX یک بایت داده ندارد که برای رفتن به دیسک‌های Domesday آماده باشد، بنابراین همه کار را در چند ماه انجام دادیم!» تا آنجا که به سخت افزار مربوط می شد، اندی فینی، که تسلط بر دیسک ها را بر عهده داشت، به یاد داشت که طرح اولیه پروژه Domesday این بود که به جای توپی که سیستم برای ناوبری استفاده می کرد، مبتنی بر ماوس باشد. ماوس هنوز یک مفهوم نسبتا جدید بود که برای بسیاری از کاربران بیگانه بود.

"من به خوبی به یاد دارم یکی از دوستانی که با این ماوس روی میز حرکت می کرد، و موس را به سمت او حرکت داد، و زمانی که به لبه میز رسید، در واقع به انتهای صفحه نرسیده بود. بنابراین او به لبه و زیر آن رفت..." تیبتز افزود: "من همیشه در مورد موش احساس گناه می کنم، زیرا ما در این مسیر خیلی راحت تصمیم گرفتیم. کسی با ناتوانی حرکتی به جای ماوس استفاده کند." "اما پسر، آیا ما این را اشتباه متوجه شدیم؟"

در جامعه، علاقه مندان به تلاش زیادی در طول سال ها برای در دسترس نگه داشتن منبع ادامه داده اند. Simon Inns از پروژه Domesday86 آن را به عنوان "مسابقه ای با زمان" توصیف کرد - نه فقط برای سخت افزار، بلکه برای گرفتن داده ها از روی دیسک ها قبل از اینکه بیت پوسیدگی آنها را غیرقابل خواندن کند. خبر خوب این است که دیسک‌های Domesday حفظ شده‌اند و در آرشیو اینترنت قرار دارند. مسافرخانه‌ها گفت: «هرکسی می‌تواند به آرشیو اینترنت رفته و یک دیسک Domesday را دانلود کند.

10 سال پیش، این یک خنده بود، درست است؟ اکنون شما واقعا می‌توانید این کار را انجام دهید." اگرچه ممکن است دیگر نمونه‌های کاربردی زیادی از سخت‌افزار در اطراف وجود نداشته باشد، تلاش‌های حفظ به این معنی است که پروژه Domesday پابرجا خواهد ماند. مسافرخانه‌ها گفت: "امید ما این است که ظرف چند سال آینده، همه افراد حاضر در این اتاق [در مرکز تاریخ محاسبات] بتوانند یک سیستم Domesday داشته باشند و بتوانند آنچه را که بود تجربه کنند."