جامعه اولیه مائوری چگونه توسعه یافت؟ تحقیقات جدید جدول زمانی واضح تری را نشان می دهد

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

زمانی که اولین مهاجران پلینزی حدود 750 سال پیش به Aotearoa نیوزلند رسیدند، محیطی بسیار متفاوت از سرزمین هایی که پشت سر گذاشتند یافتند.

در طول قرن‌های بعد، نوادگان آن‌ها راه‌های جدیدی برای به دست آوردن غذا و ایجاد اجتماعات ایجاد کردند. اما مدت‌ها عدم اطمینان در مورد زمان و سرعت وقوع این تغییرات وجود دارد.

باستان شناسان به طور سنتی تاریخ اولیه مائوری را به سه دوره گسترده تقسیم کرده اند. اولین مورد، از حدود سال های 1250 تا 1400، با ایجاد شهرک ها و شکار موآ و سایر حیات وحش بومی مشخص شد.

پیش از ظهور جامعه مائوری «کلاسیک» در حوالی سال 1600، با تولید مواد غذایی فشرده‌تر، سکونتگاه‌های مستحکم و سنت‌های فرهنگی متمایز، دوره‌ای «انتقالی» کمتر شناخته‌شده دنبال شد.

اصطلاحاتی مانند «قرن وسطی مائوری» ناشناخته‌های ناامیدکننده‌ای را برجسته می‌کنند که هنوز این تصویر را مبهم می‌کند. تحقیقات جدید ما اکنون جدول زمانی دقیق تری را ارائه می دهد.

با ترکیب تاریخ‌گذاری رادیوکربنی با دقت بالا با شواهد باستان‌شناسی دقیق از دو مکان، دریافتیم که برخی تغییرات اقتصادی زودتر از آنچه قبلا تصور می‌شد آغاز شد.

تاریخ‌گذاری رادیوکربن به باستان‌شناسان اجازه می‌دهد تا با اندازه‌گیری نوعی کربن که به تدریج در طول زمان تجزیه می‌شود، سن بقایای باستانی را تخمین بزنند. اما تبدیل این اندازه‌گیری‌ها به تاریخ‌های تقویم دقیق می‌تواند مشکل باشد.

مقدار رادیوکربن در جو طی قرن‌ها در نوسان بوده است، به این معنی که بقایای دوره‌های مختلف می‌تواند نتایج مشابهی ایجاد کند.

این امر به‌ویژه برای سال‌های بین 1290 و 1400 مشکل‌ساز است، و تعیین دقیق زمان سکونت‌گاه‌های اولیه را دشوار می‌کند. در نتیجه، باستان شناسان اغلب مکان ها را در یک دوره سکونت گسترده در قرن چهاردهم گروه بندی کرده اند.

مشکل متفاوتی بین سال‌های 1480 و 1640 به وجود آمد، زمانی که سطح کربن رادیو کربن در جو بسیار کم تغییر کرد. این بدان معناست که بقایای آن دوره 160 ساله می تواند نتایج تقریبا یکسانی را ایجاد کند و زمان گذار به جامعه کلاسیک مائوری را پنهان کند.

برای غلبه بر این چالش‌ها، ما تاریخ‌گذاری رادیوکربنی با دقت بالا را با مدل‌سازی آماری ترکیب کردیم که ترتیبی را نشان می‌دهد که بقایای باستان‌شناسی سپرده شده‌اند.

ما همچنین از «تطبیق تکان دادن» استفاده کردیم که الگوهای اندازه‌گیری کربن رادیویی را با نوسانات شناخته شده در سطوح کربن اتمسفر مقایسه می‌کند تا سن آنها را محدود کند.

ما این روش‌ها را برای شواهد دو مکان باستان‌شناسی مهم به کار بردیم و به ما این امکان را می‌دهد که زمان اشغال آنها را با دقت بیشتری مشخص کنیم.

در Waihemo (دهانه رودخانه Shag)، در ساحل شرقی جزیره جنوبی، باستان شناسان قبلا معتقد بودند که این مکان تنها برای 20 تا 50 سال در طول قرن 14 اشغال شده است.

اما مجموعه‌ای از خرماهای رادیوکربن جدید از شاخه‌ها، استخوان‌های پرنده و پوسته‌های تخم موآ داستان متفاوتی را روایت می‌کنند. این سایت بین سالهای 1320 تا 1440 مکررا مورد استفاده قرار گرفته بود، نه اینکه برای یک دوره کوتاه اشغال شود.

این یافته‌ها همچنین نشان داد که در حدود سال 1410، منابع غذایی مورد استفاده ساکنان آن از موآ و فوک‌ها به سمت اتکای بیشتر به صدف‌ها، ماهی‌ها، سگ‌ها و پرندگانی که در حومه‌های باز یافت می‌شوند تغییر کرده است.

این جدول زمانی طولانی‌تر به توضیح اینکه چرا مصنوعات مرتبط با اولین مهاجران پلی‌نزی در کنار اشیاء دوره‌های بعدی پیدا شده‌اند، کمک می‌کند. آنها به جای تعلق به یک مرحله اشغال اولیه، تغییر تدریجی در فعالیت در همان مکان را منعکس کردند.

در کوکوهویا، مشرف به بندر هوکیانگا در شمال‌لند، یافته‌های ما به حل یک معمای قدیمی کمک کرد.

شواهد باستان شناسی نشان می دهد که این مکان فقط برای مدت کوتاهی اشغال شده است، اما قدمت رادیوکربن قبلی نشان می دهد که برای چندین قرن از آن استفاده می شده است.

با تجزیه و تحلیل شاخه‌های زغالی و دانه‌های هیناو - موادی با عمر کوتاه‌تر که تاریخ‌های قابل اطمینان‌تری نسبت به شاخه‌های قدیمی‌تر و بزرگ‌تر ارائه می‌دهند - مدل‌های تاریخ‌یابی خود را اصلاح کردیم و زمانی که صدف‌ها و استخوان‌های ماهی دور ریخته می‌شوند، آن‌ها را در حدود سال 1600 قرار دادیم.

ما همچنین دریافتیم که اجاق‌های زیر این بقایای مواد غذایی متعلق به دوره‌ای بسیار زودتر و مجزا است که قدمت آن به حدود سال 1440 می‌رسد.

تاریخ‌های اصلاح‌شده با سایر شواهد باستان‌شناسی، از جمله قلاب‌های ماهی صدفی دو تکه مشابه آن‌هایی که در مکان‌های بعدی مائوری در شمال‌لند و کروماندل یافت شد، مطابقت دارد. این به حل اختلاف بین آنچه که باستان شناسان در این مکان یافتند و نتایج قدمت قبلی پیشنهاد می کند، کمک می کند.

یافته‌های هر دو مکان، تصویر دقیق‌تری از تغییراتی که بین استقرار اولیه پلینزی و ظهور جامعه کلاسیک مائوری رخ داده است، ارائه می‌دهد.

این روش‌ها به‌جای تاریخ‌گذاری تحولات به دوره‌های وسیع قرن‌ها، می‌توانند زمان‌بندی رویدادها را به 20 یا 30 سال یعنی تقریبا یک نسل محدود کنند.

این دقت بیشتر ما را به پیوند شواهد باستان‌شناسی با سنت‌های شفاهی مائوری نزدیک‌تر می‌کند، که گزارش‌های رویدادها و جوامع گذشته را حفظ می‌کند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.