جانی ونوس آماده است تا خود را در «ساعت 11» ملاقات کند

جانی ونوس سال‌ها را در کنار موسیقی در کنار WowGr8 در EARTHGANG، در میان گروهی که در حال تغییر شکل است Spillage Village و در مدار گسترده دریم‌ویل گذرانده است- با این حال، در حالی که همکاری غرایز او را تیز کرد و دنیایش را گسترده‌تر کرد، اولین آلبوم انفرادی‌اش، The 11th Hour، نیاز به یک اراده طولانی داشت تا بتواند به تنهایی بتواند به تنهایی بشنود: به وضوح

ونوس به نیوزویک گفت: «آنچه که بیش از همه مهم است، اصالت و صداقت پشت حرف‌های من است. اگرچه تنهایی به این ایده‌ها فضایی برای نفس کشیدن می‌دهد، او کار را بخشی از یک اکوسیستم خلاقانه بزرگ‌تر می‌داند، زیرا هر همکاری - چه با آنجلیک کیجو، توبه نویگوه یا تیانا ماژور9 - کانال دیگری برای یادگیری، مشارکت و ایجاد ارائه می‌دهد.

برای ونوس، کاتالیزور پشت یک کشش پربار - که شامل داستان سرایی بصری، با کمیک EARTHGANG: Wheel of Fate و یک بیانیه انفرادی کامل است - نه استراتژی بود و نه تماشایی. از خود گذشتگی بود او گفت: «موضوع تکراری خدمت به هنر بوده است.» و با توجه به هنرمندانی از جمله بیانسه، نینا سیمون، مایکل جکسون، پرینس و دی آنجلو، به اعتقادی که از طول عمر شکل گرفته بود بازگشت: هنرمندانی که بیش از پیش‌بینی‌ها پیش‌بینی می‌شوند، معمولا خودشان را وقف اثر می‌کنند قبل از اینکه محاسبه کنند اثر چه چیزی را می‌تواند بازگرداند.

ونوس گفت: «این چیز زیبایی است که بتوانم بگوییم «این چیزی است که من در زندگی تجربه می‌کنم، و می‌دانم که من تنها نیستم»، «بنابراین من خلاق‌ترین راه را پیدا می‌کنم تا این موضوع را در بسیاری از راه‌ها و راه‌های ممکن بیان کنم.» در موسیقی، هنر جلد و تصاویر، تجربه به چیزی قابل اندازه گیری تبدیل می شود، در حالی که احساس خصوصی به محل ملاقات تبدیل می شود.

ایجاد یک آلبوم انفرادی همچنین ونوس را وادار کرد تا مفروضات موروثی را بررسی کند، زیرا عادات صنعتی تنها بخشی از آنچه نیاز به برچیدن داشت، و نام بردن از برنامه‌نویسی دوران کودکی - ایده‌هایی درباره مردانگی، مشارکت، عشق و جاه‌طلبی هنری - دشوارتر بود. او گفت: «برنامه‌نویسی بسیار ظریف و منسجم است. "این سفر سفری بود برای فراموش کردن برنامه‌نویسی‌ام - از یاد نگرفتن اینکه مردم چه می‌گویند من باید باشم، مردم می‌گویند من باید آرزو داشته باشم، چگونه باید به روابط نزدیک شوم یا به طور کلی چگونه باید به هنرم برخورد کنم."

The Miseducation of Lauryn Hill اثر لورین هیل به سنگ محک تبدیل شد زیرا معماری عاطفی آن به سردرگمی بدون پنهان کردن آن احترام می گذارد و زهره می خواست لطف مشابهی را نسبت به بخش هایی از داستان خود که ممکن است زمانی پنهان کرده بود بسط دهد. در «آیا می‌توانی برای من دعا کنی»، او با مطالبی مواجه شد که نیاز به توجه داشت، حتی زمانی که افشای آن احساس ناراحتی می‌کرد.

او به یاد می آورد که فکر می کند: "من واقعا نمی خواهم به طور واقعی وارد این موضوع شوم، اما می دانم که به توجه من نیاز دارد، به عشق من نیاز دارد، به لطف من نیاز دارد." اگر این آهنگ بتواند در خدمت شفای او باشد و در عین حال به شخص دیگری کمک کند تا خودش را بشناسد، قرار گرفتن در معرض هدفی خواهد داشت.

با این حال، صداقت را نمی توان از طریق یک تکنیک فراخواند، و زهره به احتمال کاهش گشودگی خلاقانه به یک پاسخ مرتب خندید. او گفت: «اگر به همین راحتی بود، این آلبوم را یک یا دو سال پیش آماده می‌کردم. نزدیکترین چیزی که او به یک فرمول رسید، «باز بودن، باز ماندن، باز ماندن» بود، حتی زمانی که تصمیم می‌گرفت کدام بخش از خود در انظار عمومی تعلق دارد، کدام بخش می‌تواند از کالایی دوام بیاورد و کدام یک سزاوار حریم خصوصی است.

این تصمیم‌ها زمانی آسان‌تر شد که اعتماد قبل از ضبط انجام شد، زیرا پیشرفت‌های زیادی فراتر از استودیو اتفاق افتاد، و همکارانی که می‌توانستند مکالمات دشوار زندگی را با هم به اشتراک بگذارند، همچنین متوجه شدند که چگونه به محض ورود یک ساز به اتاق، از موسیقی محافظت کنند. ونوس گفت: «آسیب‌پذیری وجود دارد، انسان به انسان. سپس، وقتی ضرب آهنگ شروع می‌شود یا وقتی کسی شروع به نواختن یک ریف روی گیتار می‌کند، مثل این است که «آه، ما قبلا کار سنگین را انجام داده‌ایم».

The-Dream، تهیه‌کننده اجرایی، بیشتر از طریق حضور، راهنمایی می‌کرد تا بیان، و ونوس با تماشای یک ترانه‌سراسر استاد که تصمیم می‌گیرد چه زمانی مداخله کند، چه زمانی تغییر مسیر دهد و چه زمانی ایده‌ای تمام‌شده را دست نخورده بگذارد، درس‌هایی را جذب کرد. ونوس گفت: «این مثل یک نشستن نبود، «پسرم، بگذار تو را در بازی بگذارم». "این فقط در اطراف بودن، در انرژی بودن و تبادل لحظات یادگیری و ارتباط بود."

درس اعتماد به نفس بود: ایده را دنبال کنید، ابتدا هنر را حفظ کنید و قبل از پیدا کردن یک ارتباط صادقانه در مقابل انگیزه تعقیب یک ضربه مقاومت کنید. برخی از آهنگ‌ها نیازی به لمس The-Dream نداشتند زیرا مرکز از قبل قابل مشاهده بود. دیگران به یک تلنگر دقیق نیاز داشتند. زهره شنید که "به مرکز برگرد." "به نحوه حرکت خود وفادار بمانید." ارتباط آنها با آتلانتا لایه دیگری را اضافه کرد، زیرا این مشارکت به دو هنرمند پیوست که جاه طلبی را بدون گیج کردن قدرت برای نفس درک می کردند. ونوس گفت: «این فقط عشق، احترام و تعهد واقعی برای خدمت به هنر بود.

در اوایل بهار، پس از اینکه ونوس «On & On & On»، «Swallowed Pride» و «Can You Pray for Me» را ضبط کرد، «Runway Killer» گرامر صوتی پروژه را روشن کرد، و او شروع به بازبینی رکوردهای قبلی کرد، و آنچه متعلق به آن بود را تقویت کرد و در عین حال آنچه را که حواس پرت می شد را بی صدا کرد. او گفت: «عناصر آلبوم من، و حتی صدای من، صدای من، گیتار - یا گیتار باس - و درام هستند. "وقتی ترکیب مناسبی از این سه مورد را داشته باشم، می دانم: این صدای من است."

تعریف مرکز عاطفی ساده‌تر بود، اگرچه تجسم آن در 12 آهنگ همچنان خواستار بود. ونوس گفت: «ارتباط عاطفی حقیقت است. "هر چیزی که من در این آلبوم می گذارم، قبل از هر چیز باید درست باشد." خنکی نمی تواند به هدف تبدیل شود، و جاه طلبی صوتی نمی تواند از تجربه پیشی بگیرد. هر رکوردی نیاز به لحظه‌ای داشت که در آن شنونده بتواند قطعه‌ای از زندگی را بشنود و پاسخ دهد: «می‌فهمم».

عدد 11 مدت‌هاست که زهره را ترسیم کرده بود زیرا او آن را با دوگانگی مرتبط می‌دانست: دو عدد، شهود در کنار منطق، تخیل در کنار پایه. او گفت: «شما باید یاد بگیرید که چگونه بر هر دوی این انرژی‌ها مسلط شوید.» او یک مذاکره مادام‌العمر بین جسارت برای تجسم EARTHGANG را پیش از درک صنعت موسیقی و کار عملی مورد نیاز برای برقراری ارتباط، ساختن و حفظ چشم‌انداز توصیف کرد.

عنوان همچنین دارای فوریت است، زیرا خواه شخص برای آن آماده شود یا نه، انتقال فرا می رسد. ونوس گفت: «ساعت یازدهم - مثل وقت اضافه است، برادر. "این باید همین الان اتفاق بیفتد." در طول ساخت آلبوم، او احساس می‌کرد «شبیه شمشیری است که در آتش جعل می‌شود»، زیرا هر روز درس دیگری، تجدیدنظر دیگری و آزمون دیگری برای استقامت به ارمغان می‌آورد. با این حال، آمادگی به معنای یادگیری دریافت شادی با همان آگاهی لازم برای زنده ماندن در سختی بود. او گفت: "شما باید آماده باشید تا از لحظات خوب زندگی نیز لذت ببرید." "شما باید آماده باشید تا شکرگزار باشید و از آن لحظات لذت ببرید."

ونوس گفت که هر آهنگ پیشرفتی را ثبت می کند، زیرا تکامل قبل از اینکه پروژه نامی داشته باشد آغاز شد و در حالی که او برای آموزش معلم یوگا به بالی سفر کرد، به خانه بازگشت و دو سال آینده را صرف ادغام آموخته هایش کرد ادامه یافت. برخی از چالش‌ها احساسی بودند، مانند «می‌توانی برای من دعا کنی». دیگران آوازی یا تکنیکی بودند، مانند «کابوس‌ها» و «رویای آمریکایی»، جایی که بلوز، راک، کانتری و تله به چیزی که او آن را «خام، گتو آمریکاییانا» می‌نامید، همگرا شدند. او گفت: «اینها صداهایی هستند که پدر، پدربزرگم و آن‌ها می‌سازند» و تولید راهی برای قرار دادن Sout به ارث رسیده است.

موسیقی هرن درون یک مراقبه معاصر در مورد عشق.

در همین حال، «قاتل باند» از زهره خواست که به بیرون نگاه کند، و همانطور که از دیدگاه شخص دیگری نوشت، لحظه ای را در نظر گرفت که زندگی های جداگانه به هم نزدیک می شوند و خواستار یک تصمیم مشترک هستند. این تمرین دامنه آلبوم را افزایش داد، در حالی که فرمت انفرادی به شنوندگان فضای بیشتری برای مواجهه با او داد. او گفت: «با EARTHGANG، شما فقط فضای زیادی دارید زیرا دوتایی است. با این پروژه، شما این شانس را دارید که یک پالت کامل، غنی و سرسبز از آنچه من و تیمم قادر به ایجاد آن هستیم داشته باشید.

او امیدوار است که پرتره کاملتر باعث شود سلبریتی کمتر احساس دوری کند. ونوس گفت: «فقط امیدوارم که من را بیشتر انسانی کند. "امیدوارم این کار آنها را انسانی کند، و امیدوارم تعداد زیادی از مردم را ایجاد کند که احساس می کنند دیده می شوند، درک می شوند و نشان داده می شوند."

زهره در حال حاضر شاهد گسترش فصل بعدی فراتر از صدا است، و زمان سپری شده در ژاپن علاقه او را به دنیای خلاقی که در آن مد، عکاسی، فیلم و موسیقی نشان دهنده یک هدف واحد است، تقویت کرده است. او پس از تحصیل در معماری و طراحی گرافیک، به داستان سرایی بصری مانند بسط ترکیب بندی نزدیک می شود، زیرا یک رکورد می تواند به شنوندگان بگوید که یک جهان چگونه به نظر می رسد در حالی که یک تصویر نشان می دهد که چگونه سکونت داشته است.

او با اشاره به ویدئوهای به هم پیوسته Jungle و Bad Bunny در کنار مقیاس نمایشی نمایش زنده کهلانی، گفت: «نمایندگی بصری موسیقی چیز بعدی من است که واقعا می‌خواهم خودم را با آن به چالش بکشم. "این موسیقی بسیار عدالت است که بتوان گفت، "آره، این چیزی است که به نظر می رسد، و این دنیایی است که من در آن زندگی می کردم، زمانی که این اتفاق می افتاد."

با وجود تمام نظم و انضباط و جستجوی معنوی آلبوم، درخواست نهایی ونوس به طرز خلع سلاحی ساده بود. او گفت: «با آن بنشین، با آن لذت ببر. او پروژه را به اندازه‌ای مختصر کرد که در عرض یک ساعت دوباره پخش شود، و پس از گذراندن سال‌ها برای ترجمه فشار، عشق، از دست دادن و تبدیل به آهنگ‌ها، از شنوندگان می‌خواهد که از زندگی در هر تکرار محافظت کنند. ونوس گفت: «به سلامتی خود محبوس بمانید. "سلامتی ثروت واقعی است."

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید. در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک مویر، ادوارد تی. کامینز