جان اندرسون خواننده کانتری آمریکایی در سن ۷۱ سالگی درگذشت
مجموعه گسترده آثار اندرسون شامل پنج رتبه اول در نمودارهای کشوری بود
جان اندرسون، خواننده سنتگرای کانتری آمریکایی که مجموعه گستردهای از آثارش شامل پنج آهنگ شماره یک در چارتهای کانتری بود، در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
این خبر توسط خانواده وی در شبکه های اجتماعی اعلام شد و گفتند: "او یک خواننده با استعداد موسیقی کانتری بود که صدا و آهنگ هایش زندگی های بی شماری را تحت تأثیر قرار داد. برای ما او خیلی بیشتر بود. او قلب خانواده ما بود، کسی که ما را می خنداند، شدیدا ما را دوست داشت و هر لحظه معمولی را خاص می کرد."
چنان با فرهنگ موسیقی کانتری تنیده شده بود که زمانی به عنوان سقفساز روی نقطه کانونی این ژانر، گرند اول اوپری نشویل کار میکرد، فعالیت حرفهای اندرسون نزدیک به 50 سال طول کشید و باعث شد در سال 2024 به تالار مشاهیر موسیقی کانتری راه یابد.
در میان کسانی که به اندرسون ادای احترام کردند، بلیک شلتون، خواننده و دوست کانتری بود: "من مرد بسیار خوش شانسی هستم. این فرصت را به دست آوردم تا بفهمم قهرمان من فقط آن مردی نیست که امیدوارم باشد." گوئن استفانی همسر شلتون نوشت: "ما او را دوست داشتیم. موسیقی او برای همیشه بخشی از قلب خانواده ما است."
اندرسون که در فلوریدا در خانوادهای عاشق موسیقی متولد و بزرگ شد که ذائقهشان از گروه جاز بزرگ تا رولینگ استونز بود، پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان به نشویل رفت تا با نواختن دکورهای زنده در شب در حالی که در روز انجام میداد، در صحنه موسیقی کانتری شهر حضور یابد. او در سال 2024 گفت: "کامیون را با شن پر میکردم و کامیون را به هر جایی که سفارش بود میبردم و میفرستم. کارهای عجیب و غریب زیادی انجام میدادم، اما هرگز از این واقعیت غافل نشدم که واقعا میخواستم بازی کنم."
او با نوشتن مطالب خود و همچنین اجرای آهنگ های دیگران، اولین تک آهنگ خود را در سال 1975 منتشر کرد، اما دو سال بعد با I’ve Got a Feelin (Somebody’s Been Stealin) به موفقیت رسید و با هر انتشار بعدی در جدول کانتری صعود کرد. او اولین آهنگ کانتری خود را در سال 1981 با نام I'm Just a Old Hunk of Coal (اما روزی الماس می شوم) داشت که تنها نامزدی گرمی او را برای بهترین اجرای کانتری آواز مرد به ارمغان آورد - و نمونه ای از لحن صدای خشن، جدی و خالص او بود.
این آهنگ چندین سال موفقیت تجاری را به همراه داشت، با آهنگهای Wild and Blue، Black Sheep و Swingin که همگی برترینهای چارت کانتری شدند - صدای نرم و سخت ترانه دومی جذابیت متقاطع به آن بخشید و تنها موفقیت اندرسون در نمودار پاپ ایالات متحده شد.
نیمه دوم دهه برای اندرسون زمان ناامیدکنندهای بود، زیرا او توسط شرکت برادران وارنر کنار گذاشته شد و بین دیگران جابجا شد، قبل از اینکه دوباره با آلبوم Seminole Wind در سال 1992 که شامل سه تا از سه آهنگ برتر بود، شیار خود را پیدا کرد. ترانه عنوان، قصیده ای از ایالت فلوریدا در زادگاه او و Straight Tequila Night به عنوان قطعات اصلی رادیو کانتری و استریم موفقیت آمیز ماندگار شدند. پیگیری Solid Ground نیز موفقیتآمیز بود، که دارای نمودار برتر Money in the Bank بود.
اندرسون در نهایت 22 آلبوم استودیویی را ضبط کرد که آخرین آنها مربوط به سالهای 2020 بود که با دن اورباخ از راکرهای بلوز بلک کیز ضبط شده بود. این بازگشتی غرورآمیز و سخت برای اندرسون بود که در سال 2017 با بیماری تومور غیرسرطانی مواجه شد و او را در بیمارستان بستری کرد. او در سال 2020 به بیلبورد گفت: "من خیلی خیلی بیمار بودم."
اندرسون پس از آن به اجرای زنده ادامه داد و در سال 2024 گفت که از زمان بهبودی اش، "من واقعا از هر روز لذت می برم. من در جنگل زندگی می کنم و از دوستان کوچک حیات وحشم درس های زیادی می گیرم. آنها تقریبا روز به روز، دقیقه به دقیقه زندگی می کنند. از آن دقیقه لذت می برند، از این زمان لذت می برند. من بسیار سپاسگزارم که می توانم بیرون بروم و هر موسیقی را اجرا کنم." - نگهبان
متن اصلی (انگلیسی)
US country singer John Anderson dies aged 71
Anderson’s extensive body of work included five number ones on the country charts