جاه طلبانه ترین نمایش ابراهیم ماهاما هنوز به پاریس می رود - اما هسته اصلی آن در غنا است

به صحبت های ابراهیم ماهاما گوش دهید، و او احتمالا موفقیت خود را مدیون جامعه خود می داند که شامل زنان بازاری، بافندگان، صنعتگران، دستیاران استودیو، کارگران راه آهن، متصدیان، استادان و هنرمندان دیگر می شود.

این هنرمند غنائی وقتی یکی از جوایزی را که اخیرا دریافت کرده است، به سرعت به کمک آنها پی می برد. او که در سال 2025 در صدر فهرست تأثیرگذار ArtReview Power 100 قرار گرفت، جایزه طلای Art Basel را در آن سال دریافت کرد و جایزه آرنولد بود در سال 2026 را دریافت کرد. او همچنین اخیرا به عنوان یکی از سرداران دولت فرانسه Ordre des Arts et des Lettres انتخاب شد. این افتخار در غنا توسط دیارا دایم لابیل، سفیر فرانسه در این کشور غرب آفریقا به او اعطا شد.

ماهاما در مصاحبه ای با ARTnews توضیح داد: "ما در یک جامعه زندگی و کار می کنیم و هیچ کس به تنهایی یک جزیره نیست. من تمرین خود را بر اساس ایده جمعی و کار با همکاران مختلف ایجاد کردم." او به عنوان نمونه به واکنش‌های تحقیرآمیز و گاه مشکوک زنان بازاری ملام عطا در آکرا اشاره کرد، زمانی که او در اوایل کارش شروع به جمع‌آوری گونی‌های فرسوده جوت کرد، به‌ویژه به این دلیل که وقتی تولید آن آثار را آغاز کرد، هنوز در دانشگاه بود.

(آثاری که او با استفاده از آن گونی ها تولید کرد به سرعت به شهرت او دست یافت، به طوری که برخی از آنها در سال 2015 در دوسالانه ونیز Okwui Enwezor ظاهر شدند.) زمانی که او با زنان بازاری وقت می گذراند، متوجه شدند که او چه کار می کند و به حمایت از او ادامه دادند و به او کمک کردند تا گونی هایی را جمع کند که هنوز در هنرش تکرار می شود.

او افزود: «فکر می‌کنم هنرمند فقط یک ظرف است و من خودم را به عنوان آن ظرف می‌بینم تا بتوانم همه این چیزهای مختلف را کنار هم بگذارم تا کاری را که انجام می‌دهیم انجام دهیم.»

ماهاما به یکی از برجسته‌ترین هنرمندان غنا در سطح بین‌المللی تبدیل شده است که آثار خود را در دوسالانه‌ها و موزه‌های سراسر جهان نشان می‌دهد و موفقیت خود را به غنا هدایت می‌کند: پول حاصل از فروش آثار ماهاما صرف ساختن مؤسسه‌هایی می‌شود که او تأسیس می‌کند، از جمله استودیو Red Clay مستقر در تاماله و مرکز هنرهای معاصر ساوانا. او همچنین ساختمان‌ها، کارخانه‌ها و هواپیماهای فرسوده یا متروکه‌ای را خریداری کرده و آنها را به فضاهای هنری و آموزشی تبدیل کرده است، همانطور که با نکروماه وولی‌نی، همچنین در تاماله انجام داد.

این پروژه‌ها که ماهاما آن‌ها را «کار مادام‌العمر» نامید، جان تازه‌ای به مواد جمع‌آوری‌شده، آرشیوها، میراث صنعتی و ملی می‌بخشد. کارهای او گاهی فراتر از غنا گسترش می‌یابد و شامل افرادی مانند هنرمند بریتانیایی کنیایی، مایکل آرمیتاژ و موسسه هنر معاصر نایروبی می‌شود. یادگیری از آن مکالمات و تبدیل شدن به بخشی از یک جامعه بزرگ دامنه آنچه را که عمل ماهاما ممکن است گسترش می دهد.

روز پنجشنبه، ماهاما پروژه حماسی دیگری را افتتاح می کند: "فصل برداشت"، نمایشگاهی در Fondation Cartier pour l'art contemporain در پاریس، که از هفته آینده کل ساختمان آن را بر عهده خواهد گرفت. ماهاما گفت این نمایش "جاه طلبانه ترین نمایشگاهی است که من انجام داده ام".

ابراهیم ماهاما. عکس کریستین کاسیل/Curtesy Barbican Center

پارلمان ارواح، یک تاسیسات در حال انجام از صندلی‌های دور ریخته شده قطار، تخت‌خواب‌های راه‌آهن، مبلمان مدرسه، گونی‌های جوت فرسوده و آرشیو دولتی که در سال ۲۰۱۹ نمایش داده شد، در نمایش Fondation Cartier در یک تکرار جدید که حدود ۲۰۰ مدفوع سلطنتی جمع‌آوری‌شده و بازسازی‌شده از امپراتوری Asantepire را اضافه می‌کند، نمایش داده می‌شود.

ماهاما گفت، ایده این است که یک تناقض را برجسته کند: همین چهارپایه ها، که اغلب قبل از نمایش در موزه های غربی غارت می شوند، در مواقعی در جعبه های شیشه ای قرار می گیرند. در Fondation Cartier، مردم به آنها دسترسی رایگان خواهند داشت. او امیدوار است که این پرسش‌ها را در مورد بازگرداندن اشیای آفریقایی از اروپا معکوس کند و می‌پرسد: چه اتفاقی می‌افتد وقتی این چهارپایه‌ها از غنا به عنوان اشیایی «زنده» به اروپا آورده می‌شوند و برای هدف اصلی‌شان استفاده می‌شوند، نه در جعبه‌های موزه یا عینک؟ انجام این کار "ارواح [و] تاریخچه" این مدفوع ها را نشان می دهد و راهی برای ج های مختلف ایجاد می کند.

وی افزود.

همچنین پروژه جدیدی توسط ماهاما برای این نمایشگاه با محوریت کارخانه شیشه آبوسو ایجاد شده است که در سال 1966 توسط اولین رئیس جمهور غنا، کوامه نکرومه، به عنوان بخشی از تلاش های صنعتی کشور، قبل از اینکه در همان سال در یک کودتا سرنگون شود، تأسیس شد. این رمان با عنوان Things Fall Apart، پس از رمان 1958 نویسنده نیجریه ای چینوا آچهبه، بازسازی کارخانه تولید بطری شیشه ای متروکه ای است که ماهاما حدود دو سال پیش با بودجه تولید از Fondation Cartier خریداری کرد.

با این حال، نصب پاریس تنها بخش کوچکی از پروژه است، زیرا کارخانه شیشه در فضاهایی از جمله استودیوی Red Clay در تاماله و یک ساختمان استعماری دوران بریتانیا در حال بازسازی است. هنگامی که نمایشگاه Fondation Cartier به پایان می رسد، کارخانه برای نصب دائمی در کوماسی به غنا بازگردانده می شود، جایی که ماهاما قصد دارد یک موسسه جدید بسازد. او همچنین با صاحبان سینما و صنعتگران محلی همکاری می کند تا امکان بازسازی برخی سینماهای متروکه در کشور را بررسی کند.

Nkrumah Volini، یک مرکز هنری که ماهاما در تاماله، غنا، در سال 2021 تأسیس کرد. ©ارنست ساکیتی/کورتزی رد کلی

علاوه بر این، مجموعه ای از آثار مربوط به سیستم راه آهن غنا نیز در این نمایشگاه به نمایش گذاشته خواهد شد. یک نصب نساجی جدید با استفاده از پارچه‌های غنا تولید شده در شمال غنا، لوله‌های داخلی کامیون، گونی‌های جوت و منسوجات یافت شده در سرتاسر طاق‌ها در نمای ساختمان Fondation Cartier آویزان خواهد شد.

ابی گی دوپارک، متصدی نمایشگاه گفت: «میان این ساختمان قدیمی [ساخته شده در دهه 1850] و آثار ابراهیم، ​​که به تاریخ قرن نوزدهم در غنا می پردازد، و ارتباط بین آنچه در آن زمان بین اروپا و غرب آفریقا در حال رخ دادن بود، گفت و گو وجود دارد.

گی-دوپارک گفت: «آنچه ما واقعا می‌خواهیم به مخاطبان منتقل کنیم این است که عملکرد هنری [ماهاما] دو طرف دارد. کارهایی وجود دارد که می‌بینیم: نصب‌ها، ویدیوها، کار روی کاغذ. همه چیز از این جامعه در تاماله است که او ساخته است، زیرا بسیاری از اینستالیشن‌ها ابتدا در تاماله ساخته شدند و سپس به پاریس یا مکان‌های دیگر سفر کردند.

گی-دوپارک ادامه داد: بخش دیگر، «اثری است که در پشت آن در تاماله ساخته می‌شود»، با اشاره به ساختمان زیرساخت‌ها و مؤسسات هنری این هنرمند در شهر غنای شمالی. او افزود که این ساختارها دسترسی به هنر را برای افرادی که به دلایل مختلف کنار گذاشته شده اند گسترش داده است.

مطابق با رویکرد مشارکتی ماهاما، نمایشگاه پاریس همچنین آثار هنرمندان و گروه‌هایی از جمله جیمز بارنور، گیدئون آپه، CATPC (مدار هنرهای Travailleurs de Plantation Congolaise)، Tjaša Rener، Postbox Ghana، Courage Dzidula Kpodo, Akamenskementu، و Dorothy را به نمایش خواهد گذاشت.

کارت پستال دهه 1970 که سالن ملکه الیزابت دوم را در کوماسی نشان می دهد. این کارت پستال در آرشیو نگهداری شده توسط Postbox Ghana، یکی از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه ماهاما Fondation Cartier موجود است. ©فردریک چاپ

Kpodo، یک معمار، آثاری را به نمایش می گذارد که به مدرنیسم می پردازد و تمرکز را از مدرنیسم استوایی متمرکز بر ساختمان های بتنی، که اغلب توسط خارجی ها در شهرهای غنا ساخته شده اند، دور می کند. قطعه مرکزی بازسازی دیواری خواهد بود که از لاتریت از ساختمانی که او در گیامپو، در منطقه شرقی دارد، ساخته شده و در ساختمان‌های به اصطلاح بومی یا سنتی استفاده می‌شود. این نصب شامل حدود 100 کارت پستال توسط مجموعه پست باکس غنا است که ساختمان های معماری مدرنیست گرمسیری را در شهرهایی مانند آکرا، کوماسی و تاکورادی به تصویر می کشد.

کپودو گفت: «من ابراهیم را فردی توصیف می‌کنم که در چارچوب توانایی‌ها و امکانات خود برای افرادی که فکر می‌کند کار جالب و مهمی انجام می‌دهند، فضا می‌سازد.

نمایشگاه Fondation Cartier یکی از اولین نمایشگاه‌های مهمی است که ماهاما از زمانی که در اوایل سال جاری توسط یک واحد عملیات ویژه سرویس پلیس غنا در تاماله، جایی که او زندگی و کار می‌کند، مورد حمله وحشیانه قرار گرفت، برگزار شد. ماهاما به حمایت‌های جامعه که در جریان سقوط دریافت کرد اشاره کرد و گفت: «باید بگویم فوق‌العاده بود.

من واقعا غرق شدم، زیرا گاهی اوقات نمی‌دانی کار شما چقدر برای مردم اهمیت دارد.» وی افزود که مردم از داخل تاماله و از شهرهای دیگر مانند آکرا و کوماسی به دیدار او می‌آیند، ابراز تأسف می‌کنند و از رفتار پلیس با او به ویژه به دلیل کمک‌های قابل توجه او به شهر ابراز تأسف می‌کنند.

ابراهیم ماهاما، فصل مهاجرت به شمال، 2025-26. ©ابراهیم ماهاما/عکس © ارنست ساکیتی/کورتزی رد کلی

او گفت که از وضعیت فعلی تحقیقات در مورد این موضوع توسط بازرس کل پلیس غنا که توسط بازرس کل پلیس غنا هدایت می‌شود، بی‌اطلاع است زیرا ماه‌هاست که به‌روزرسانی دریافت نکرده است. اما به نظر می رسید که او بیشتر علاقه مند به تمرکز بر هنر خود است. او توضیح داد: «من می‌خواهم انرژی خود را در این بخش مثبت از عملکردم که انجام می‌دهم و معنای آن برای جامعه هدایت کنم. "اما مطمئنا من از نحوه برخورد پلیس نیز بسیار ناامید هستم.

و امیدوارم در مقطعی حداقل بتوانیم [درباره تحقیقات] بیشتر بدانیم تا ببینیم به چه سمتی برویم.» او قصد دارد پس از بازگشت به غنا تا پایان سال از سفرهای خود، دوباره پیگیری کند.

در حال حاضر، او بیشتر بر حمایت از جامعه ای که به ایجاد آن کمک کرده است متمرکز است. "خوشحالم که کاری که انجام می‌دهم معنا و تأثیر بسیار عمیقی بر مردمی دارد که در قاره ما، به ویژه غنا زندگی می‌کنند. همچنین علاقه‌مندم که چگونه این اثر به سراسر جهان سفر می‌کند، احساسات آفریقایی را گسترش می‌دهد، و آنچه را که ما در قرن بیست و یکم به هنر می‌آوریم."