پرش به محتوای اصلی

جاه طلبی های هوش مصنوعی آمریکا سرزمین های بومی در فیلیپین را تهدید می کند

گریست۱۴۰۵ مهر ۲۲, چهارشنبه، ساعت ۱۱:۴۵حدود 7 دقیقه مطالعه

جوامع بومی Aeta در حال مبارزه برای محافظت از زمین های خود در برابر یک مرکز فناوری گسترده هستند که منتقدان هشدار می دهند که ممکن است منابع آب و انرژی را تحت فشار قرار دهد.

این یک داستان اصلی توسط Mongabay است که از طریق Indigenous News Alliance بازنشر شده است.

رئیس‌جمهور فیلیپین فردیناند مارکوس جونیور در 10 سپتامبر وارد گرند حیات مانیل شد تا با صدها نماینده تجاری خارجی که برای مجمع سرمایه‌گذاران کریدور اقتصادی لوزون گردهم آمده بودند، سخنرانی کند.

در خارج از هتل، صدها تظاهرکننده نیز تجمع کرده بودند و تابلوهایی را حمل می کردند که روی آن نوشته شده بود "نه به پکس سیلیس!" این صحنه منعکس کننده برنامه های جاه طلبانه دولت برای سوار شدن بر موج هوش مصنوعی و دوگانگی عمیق در جامعه مدنی بود.

پلیس با جمعیت روبرو شد و آنها را با سپر ضد شورش و باتوم در خیابان بیرون لابی هتل هل داد. فعالان می گویند پلیس حداقل 27 معترض را زخمی و پنج تن را دستگیر کرد. در همین حال پلیس از جراحات جزئی و زخمی شدن 16 پرسنل خبر داد.

معترض جونا یانگ، از گروه فعال-دانشمند AGHAM، گفت که در حال مذاکره با پلیس برای کاهش تنش بود که پلیس او را دستگیر کرد. یانگ به Mongabay گفت: «ما از دولت مارکوس و سرمایه‌گذاران می‌خواهیم که خشم همه این‌ها را ببینند. آنها منابع و زمین‌های ما را می‌برند.»

کریدور اقتصادی لوزون یا LEC یک ابتکار اقتصادی متمرکز بر بزرگترین جزیره فیلیپین است که در سال 2024 آغاز شد. Pax Silica، پیمان جهانی تحت رهبری ایالات متحده برای ساخت زنجیره تامین هوش مصنوعی و نیمه هادی که به چین وابسته نیست، شامل LEC نیز می شود. در ماه آوریل، واشنگتن و مانیل اعلام کردند که قصد دارند یک مرکز تولیدی با فناوری پیشرفته به مساحت 4000 هکتار در منطقه لوزون مرکزی بسازند.

پکس سیلیکا تبدیل به میله ای برای مناقشات سیاسی و زیست محیطی شده است. دولت معتقد است که این یک موهبت برای اقتصاد فیلیپین است. اما مخالفان این پروژه، از جمله جوامع بومی و محلی ساکن در زمین های تعیین شده برای این پروژه، می گویند که این یک تصرف زمین و منابع بین المللی به نام جاه طلبی های هوش مصنوعی ایالات متحده است.

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در ماه ژوئیه از مانیل بازدید کرد تا تعهد دوجانبه خود را به این پروژه تأیید کند و توافق نهایی در نوامبر امضا شود.

در انجمن LEC، Pax Silica پشت درهای بسته مورد بحث قرار گرفت و مقامات جزئیات کمی در مورد آینده آن ارائه کردند. آنجلا ایگناسیو، معاون وزیر در وزارت دارایی فیلیپین، به خبرنگاران گفت که پیش از نهایی شدن برنامه‌ها، اطلاع از جزئیات درباره Pax Silica زود است. اما او این را فرصتی برای فیلیپین خواند تا به یک "بازیگر جهانی در زمینه فناوری هایی که آینده را شکل می دهند" تبدیل شود.

هدر واریاوا، مشاور ارشد دفتر امور اقتصادی، انرژی و بازرگانی وزارت امور خارجه ایالات متحده، اضافه کرد که "هدف ایالات متحده همیشه این است که یک ماده افزودنی، آوردن قدرت بیشتر، آوردن آب و به ارمغان آوردن منافع بیشتر برای فیلیپین باشد."

هاب Pax Silica در نیو کلارک سیتی ساخته می‌شود، یک شهر «هوشمند» با برنامه‌ریزی دولت در منطقه کلارک به مساحت 79000 هکتار، یک مجتمع نظامی سابق ایالات متحده. کلارک توسط اداره تبدیل و توسعه پایگاه ها یا BCDA اداره می شود، دفتری که تحت نظارت رئیس جمهور است. در یک نشست مطبوعاتی، جاشوا بینگ‌کانگ، رئیس سازمان توسعه، تخمین محافظه‌کارانه‌ای را به اشتراک گذاشت که این تأسیسات برای راه‌اندازی به حدود ۳ گیگاوات انرژی نیاز دارد. او همچنین گفت که سبز خواهد بود و عمدتا از انرژی خورشیدی استفاده می کند.

Bingcang افزود: "ما 300 روز آفتابی داریم."

تاسیسات پکس سیلیس که به طور مداوم کار می کند، هر سال حدود 26.3 تراوات ساعت نیاز دارد. در مقابل، کل بخش خدمات فیلیپین در سال 2024 حدود 28 تراوات ساعت مصرف کرد.

جیووانی تاپانگ، رئیس سابق کالج علوم دانشگاه فیلیپین و یکی از اعضای شبکه مخالف (NO) Pax Silica، به Mongabay گفت که فیلیپین "بیشترین از دست دادن" را در میان 25 کشور درگیر در این پیمان دارد زیرا منابع داخلی را به سیاست های ایالات متحده پیوند می دهد. چند هزار هکتار از کشاورزان برای ساخت پنل‌های خورشیدی می‌گیرند؟ و اگر ما این همه انرژی پاک تولید می‌کنیم، چرا اجازه می‌دهیم ایالات متحده از آن به جای خانواده‌های محلی استفاده کند؟» تاپانگ گفت.

مرجع توسعه در ابتدا گفت که مراکز داده می توانند بخشی از Pax Silica باشند. اما بینگ‌کانگ و دفتر رئیس‌جمهور بعدا در یک نشست مطبوعاتی در سپتامبر این موضوع را تکذیب کردند، جایی که او تأکید کرد که این یک تأسیسات نیمه‌رسانا خواهد بود.

سندی که در انجمن LEC به اشتراک گذاشته شد، مراکز داده را به عنوان بخشی از زیرساخت های برنامه ریزی شده در شهر نیو کلارک فهرست کرد. مشخص نکرد که آیا مراکز داده در داخل هاب Pax Silica ساخته می شوند یا خیر.

Bingcang گفت که هاب Pax Silica همچنین روزانه حدود 16 تا 24 میلیون گالن آب مصرف می کند که از آب باران از طریق یک سد در حال حبس تامین می شود. او به خبرنگاران در فیلیپینی گفت: «ما می‌توانیم آن را تا 300 میلیون لیتر (79 میلیون گالن) در روز با فناوری موجود افزایش دهیم.

تاپانگ نگرانی‌های خود را در مورد نحوه عملکرد طرح سازمان توسعه در طول فصل خشک فیلیپین، که از دسامبر تا مه ادامه دارد، ابراز کرد. وی گفت: «این همان دوره ای است که کشاورزان به آب خود برای آبیاری نیاز دارند.

BCDA می گوید که قصد دارد فناوری فرآوری مواد معدنی را نیز در خود جای دهد. تونی دیزون از گروه حمایتی BAN Toxics گفت که دولت هنوز چیزی در مورد نحوه مدیریت زباله های حاصله فاش نکرده است. دولت چگونه تضمین خواهد کرد که پس از 30 سال، ما با محیط زیست آلوده و منابع طبیعی فرسوده باقی نمانیم؟ دیزون گفت.

تاریخچه ایالات متحده با کلارک به یک پایگاه نظامی در سال 1903 می رسد، زمانی که فیلیپین تحت حاکمیت استعماری ایالات متحده بود. این پایگاه تا سال 1991 تحت کنترل ارتش ایالات متحده بود، تا زمانی که کلارک در نهایت 45 سال پس از استقلال این کشور تحت کنترل دولت فیلیپین قرار گرفت.

مورخان استدلال می کنند که مدت ها قبل از آن، این منطقه قلمرو اجدادی Aetas بوده است که به عنوان برخی از اولین ساکنان مجمع الجزایر در نظر گرفته می شود.

سایت Pax Silica، واقع در 23350 هکتار نیو کلارک سیتی، با ادعای مالکیت اجدادی هزاران Aetas همپوشانی دارد. بررسی زمین توسط آرنیسون آندره اورتگا، استاد دانشگاه سیراکیوز در ایالات متحده و عضو گروه جغرافی دانان Countermapping Ph، نشان داد که ساخت و ساز برنامه ریزی شده برای Pax Silica روی زمین های حداقل سه روستای موجود Aeta مانع می شود.

Bingcang رئیس BCDA گفت: "هیچ عنوان دامنه اجدادی در آن منطقه وجود ندارد."

گلوریا کاپیز-استابیلو، 76 ساله، یکی از بزرگان قبیله Aeta Hungey است. او گفت که به اعضای قبیله قبلا از سوی اداره تبدیل و توسعه پایگاه ها گفته شده است که سرزمین خود را ترک کنند. مایکل بلتران برای Mongabay.

گلوریا کاپیز-استابیلو، 76 ساله، یکی از بزرگان قبیله Aeta Hungey، به Mongabay گفت که مقامات توسعه از قبل شروع به اطلاع رسانی به Aetas کرده اند که آنها باید زمین را ترک کنند. "آنها درست در وسط سرزمین ما مستقر می شوند. ما کجا زندگی می کنیم؟ محصولاتمان چطور؟ ما را به کجا می برند، فقط ما را در اقیانوس بیندازند؟" Estabillo به Mongabay به فیلیپینی گفت.

برای به دست آوردن حقوق زمین، مردم بومی باید برای آنچه که به عنوان گواهی عنوان دامنه اجدادی از کمیسیون ملی مردم بومی شناخته می شود، درخواست دهند.

آئتاها در کلارک از سال 1994 برای دریافت گواهی لابی کرده‌اند، اما با تأخیرهای مکرر مواجه شده‌اند، زیرا جوامع فقیر برای تکمیل حداقل‌های مورد نیاز تلاش می‌کنند: نقشه دقیق منطقه، سرشماری جمعیت، شجره نامه حداقل پنج طایفه که سه نسل گذشته را پوشش می‌دهند، و شهادت بزرگان.

اورتگا گفت که این فرآیند برای دهه‌ها تحت تشریفات «غیر دوستانه بومی» که شامل سازمان تبدیل و توسعه پایگاه‌ها و کمیسیون می‌شود، عقب مانده است. اورتگا به Mongabay گفت: «فقدان عنوان رسمی ادعای آنها را در مورد سرزمین های اجدادی خود بی اعتبار نمی کند، بلکه نشان دهنده کمبود شدید حمایت دولت است.

در مقابل، مرکز پکس سیلیکا توسط قانون اجاره سرمایه گذار که توسط رئیس جمهور مارکوس جونیور در ماه سپتامبر امضا شد، پشتیبانی می شود، که به کسب و کارهای خارجی اجازه می دهد تا زمین های تجاری و صنعتی را تا 99 سال اجاره کنند.

دومین روز از انجمن LEC در نیو کلارک سیتی برگزار شد. BCDA بازدید میدانی از صدها کسب و کار آینده را رهبری کرد. صدها معترض به شکار آنها ادامه دادند و جوامع آئتا نیز به آنها پیوستند.

استابیلو گفت: «آنها باید ما را بکشند تا ما را از این سرزمین خارج کنند.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان جاه طلبی های هوش مصنوعی آمریکا سرزمین های بومی فیلیپین را در 14 اکتبر 2026 منتشر کرد.

خواندن متن کامل در گریستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

America’s AI ambitions threaten Indigenous lands in the Philippines

Indigenous Aeta communities are fighting to protect their lands from a sprawling tech hub that critics warn could strain wate and energy supplies.

همه‌ی اخبار فناوری