جاه طلبی های گرینلند ترامپ تقریبا ناتو را شکست. درعوض، جزیره 56000 نفری، حرف بزرگتری در آینده خود داشت

در پایان، این همه بوسه و خنده بود زیرا دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، پس از امضای یک توافق امنیتی جدید که متحدان اروپایی آمریکا امیدوارند یکی از خطرناک ترین فصل ها در روابط ترانس آتلانتیک را ببندد، از روابط "فوق العاده" خود با دانمارک و گرینلند استقبال کرد.

جاه طلبی های ارضی ترامپ در مورد گرینلند تقریبا اتحاد نظامی ناتو را شکست و اعتماد به یکی از قدیمی ترین و نزدیک ترین شرکای آمریکا را از بین برد. توافقنامه دفاعی جدید به بن بست پایان می دهد. اما آیا ارزش این هزینه را داشت؟

در حالی که توافقنامه دفاعی جدید کمی گسترده‌تر است، ایالات متحده قبلا طبق توافق موجود در سال 1951 دسترسی نظامی گسترده‌ای داشت و تمام دستاوردهای مندرج در توافقنامه امضا شده در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز سه‌شنبه، ظاهرا می‌توانست با درخواست خوب یک سال پیش به دست آید. به نظر می رسد بی اعتمادی فراآتلانتیکی که از پایان سال 2024 به وجود آمده است، بهای بسیار بالایی را برای آنچه که ممکن است در نهایت یک سود نسبتا افزایشی باشد، پرداخت می کند.

جالب است که یک مکان ممکن است از این بن بست به عنوان برنده واقعی بیرون بیاید: خود گرینلند.

سرمایه گذاری ها و قراردادهای وعده داده شده ممکن است هرگز به طور کامل محقق نشوند، اما این اپیزود یک گام بزرگ به جلو در تلاش برای خودمختاری بیشتر و یک صندلی تأثیرگذارتر روی میز است. گرینلند دیگر صرفا موضوع سیاست خارجی نیست که توسط حاکمان استعماری سابق آن تعیین می شود. به طور فزاینده ای به شکل گیری آن کمک می کند.

پیشرفتی در جهت تعیین سرنوشت وجود دارد

ینس فردریک نیلسن، نخست وزیر گرینلند که در اتاقی مملو از روزنامه نگاران و مقامات سازمان ملل برای شاهد امضای توافق صحبت می کرد، گفت: «تغییر قابل توجهی که امروز خود گرینلند روی میز است و این توافقنامه را امضا کرده است.»

این یک دست کم گرفتن است. بزرگترین جزیره جهان که حدود 56000 نفر از مردم اینوئیت را در خود جای داده است، تا اوایل دهه 1950 همچنان یک مستعمره محسوب می شد. پیشرفت به سمت خودمختاری بیشتر کند بوده است و تا سال 2009 بود که گرینلند به یک کشور خودگردان در پادشاهی دانمارک تبدیل شد.

حتی در آن زمان، در حالی که قانون خودمختاری، حق گرینلند برای استقلال را در صورت درخواست رای دهندگان محلی در آینده به رسمیت شناخت، دانمارک کنترل امور دفاعی و خارجی را حفظ کرد.

ناجا ناتانیلسن، یکی از دو قانونگذار گرینلند در پارلمان دانمارک و وزیر سابق دولت در نووک، به آسوشیتدپرس گفت: «نمی توانم به اندازه کافی بر آن تاکید کنم: این اولین باری است که ما به عنوان یک کشور در حال انجام یک توافق الزام آور هستیم. "این یک گام بزرگ رو به جلو در تلاش ما برای خودمختاری بیشتر است."

دانمارک و گرینلند با گذشته آشفته خود روبرو می شوند

مانند بسیاری از قدرت‌های استعماری سابق که تاریخ را کشف می‌کنند، روابط دانمارک با گرینلند نیز پیچیده است. اقتصاد گرینلند به شدت به دانمارک وابسته است، خانواده ها و دانش آموزان اغلب بین این دو منطقه زندگی می کنند و پیوندهای زبانی فرهنگی قوی است. با این حال، ضمانت نامه روابط مدرن قرن ها از سیاست های دانمارک است که گرینلندها و خانواده های آنها را از انسانیت خارج کرده است.

آنها شامل پیشگیری از بارداری اجباری، حذف کودکان اینوئیت برای آموزش مجدد توسط خانواده‌های پرورش‌دهنده دانمارکی، و آزمایش‌های بحث‌برانگیز شایستگی والدین بود که منجر به جدایی کودکان از والدینشان شد.

موته بوروپ اگده، نخست وزیر وقت گرینلند و اکنون وزیر امور خارجه آن، در اوایل سال گذشته، اندکی پس از اینکه ترامپ تازه انتخاب شده اولین تهدید نظامی خود را علیه جزیره انجام داد، به خبرنگاران دانمارکی یادآوری کرد: «سال‌های زیادی باور داشتید که استعمارگر خوبی هستید. "اما زمان نیز به ما رسیده است و ... چیزهای بی رحمانه ای آشکار شده است."

سوء استفاده ها تاریخ دوری نیستند. بسیاری از قربانیان زنده می مانند. صدها زن اینوئیت مدعی غرامت از دانمارک شده اند و ادعا می کنند که مقامات بهداشتی با نصب دستگاه های داخل رحمی - اغلب در نوجوانی و بدون رضایت آگاهانه آنها - حقوق آنها را نقض کرده اند. مقامات دانمارکی تخمین می زنند که حدود 4500 زن و دختر بین دهه 1960 و اواسط دهه 1970 IUD دریافت کردند.

در حالی که اولین عذرخواهی رسمی برای بدرفتاری تاریخی مدت ها بود که در حال انجام بود، سرانجام در تابستان 2025 ارائه شد.

اولریک پرام گاد، پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات بین‌المللی دانمارک، گفت: بن بست با ایالات متحده «فشار اعمال کرده و برخی از توجه دانمارک‌ها را به آشتی با گرینلند معطوف کرده است»، اما «شاید برخی از گرینلندی‌ها احساس کنند که بدون ترامپ آنقدر معتبر نیست».

دخالت ترامپ معادله را تغییر داد

در حالی که دانمارک برای رسیدگی به نارضایتی‌های گذشته اقدام کرد، خشم از تاکتیک‌های ترامپ نیز به حمایت از حاکمیت این کشور کمک کرد و از درخواست‌های برخی در گرینلند برای حرکت سریع به سمت استقلال جلوگیری کرد.

در اوج بحران در مورد جاه طلبی های ترامپ در ژانویه، نیلسن گفت: "اگر ما مجبوریم بین ایالات متحده و دانمارک اینجا و اکنون یکی را انتخاب کنیم، دانمارک را انتخاب می کنیم. ما ناتو را انتخاب می کنیم."

برای دانمارک، بدون شک، پیروزی اصلی این است که رئیس جمهور آمریکا را از خود دور کند و موفق شود بحران را به عنوان یک مشکل امنیتی اروپا بسازد.

پرام گاد گفت، دیپلمات‌های دانمارکی و گرینلند «بسیار سخت تلاش کرده‌اند تا متحدان اروپایی بخشی از این امر باشند». "نتیجه تلاش برای وصله کردن اتحاد ناتو است."

و در حالی که دانمارک برخی محدودیت‌ها را برای حاکمیت خود پذیرفته است، سرمایه‌گذاری توسط کشورهای متخاصم مانند روسیه مدت‌هاست که از روی میز خارج شده بود.

او گفت: «منفعت حفظ اتحاد فراآتلانتیک، یا وصله کردن آن، یا حداقل اجازه ندادن به گرینلند فرصتی برای منفجر کردن آن توسط ترامپ باشد، من فکر می‌کنم که در اینجا به شدت بر تحلیل هزینه و فایده دانمارکی و گرینلند حساب می‌شود.»

پس از مراسم امضای روز سه‌شنبه، آرامش محسوس بود. اما در حالی که هیئت‌های دانمارک و گرینلند با یک آبجو سرد در یک بار پشت بام در منهتن جشن گرفتند، بحران گرینلند پیوندی را که زمانی غیرقابل توصیف بود، زخمی کرده است. اکنون رهبران کپنهاگ، نووک و دیگر پایتخت‌های اروپایی در حال ارزیابی قابلیت اطمینان ایالات متحده هستند و اینکه آیا توافقنامه امضا شده می‌تواند اعتماد را پس از شکسته شدن آن ترمیم کند یا خیر.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد