جایزه بوکر 2026: ام جان هریسون برای فیلم The End of Everything برنده شد

جان هریسون مسن ترین برنده جایزه بوکر شد. این نویسنده 81 ساله بریتانیایی جایزه 50000 پوندی امسال را برای طنز دیستوپایی خود به نام «پایان همه چیز» دریافت کرد.

در ۱۹۸ صفحه، پایان همه‌چیز کوتاه‌ترین کتاب در فهرست نهایی بود که شامل دو برنده سابق، مارلون جیمز (ناپدیدشدگان) و داگلاس استوارت (جان جان) در کنار الیزابت استراوت (چیزهایی که هرگز نمی‌گوییم)، ربکا پری (می‌توانیم به پادشاه غذا بدهیم) و لوک (Backla) را شامل می‌شد.

رئیس داوران، مورخ مری بیرد، گفت که هریسون انتخاب متفق القول داوران بود: شاعر ریموند آنتروبوس. نوازنده جارویس کوکر ; منتقد ربکا لیو; و نویسنده پاتریشیا لاکوود.

او «نوشتن فوق‌العاده، متخصص و جاه‌طلبی عظیم نویسنده» را ستایش کرد و رمان برنده را این‌طور خلاصه کرد: «سیاست‌های کنونی که از دریچه‌های آینده دیده می‌شود و به‌طور شگفت‌انگیزی، با توجه به موضوع، شما را با رگه‌هایی از خوش‌بینی مواجه می‌کند».

ریش اصرار داشت که این جایزه یک جایزه یک عمر دستاورد نیست - این سیزدهمین رمان هریسون در یک زندگی حرفه ای 60 ساله است. او فقط 10 سال از من بزرگتر است. ما هشت سالگی را جشن نمی گیریم.

The End of Everything داستان یک ساحل نشین و عمه تپانچه‌بازش را دنبال می‌کند که در آینده نزدیک در سواحل کنت زندگی می‌کنند، در پس زمینه‌ای از فروپاشی اجتماعی و هجوم اسرارآمیز موجودات در حال تغییر شکل به نام iGhetti. یک عمل خشونت‌آمیز در نزدیکی شروع رمان، شخصیت‌ها را در یک جهان پسا اخلاقی فرو می‌برد. رمان در ابهامی رویایی فرو رفته است. هریسون که در فصل‌های کوتاه و فیلمی می‌نویسد، هم بر فرم‌های ادبی متعارف تکیه می‌کند و هم آن‌ها را تغییر می‌دهد و به خواننده اجازه می‌دهد شکاف‌ها را پر کند.

ریش هر پیشنهادی مبنی بر اینکه رمان دشواری است که برای درک آن نیاز به سه مطالعه دارد را رد کرد. او گفت که این یک خواندن چالش برانگیز اما لذت بخش بود که خواندن دقیق آن پاداشی داشت.

او گفت: «از نظر کلمات فانتزی یا جملات گیج کننده دشوار نیست. ما در جامعه‌ای هستیم که دستخوش یک تغییر فاجعه‌بار و آخرالزمانی است. شما به‌عنوان یک خواننده، با شخصیت‌ها همراه هستید که نمی‌دانید چه اتفاقی دارد می‌افتد.»

گابی وود، مدیر اجرایی بنیاد جایزه بوکر، گفت که قوانین آن دیگر از داستان های ادبی که یک توتولوژی بود، اشاره نمی کنند. تمام داستان‌های تخیلی ادبی هستند. بسیاری از نویسندگان قبلی جایزه بوکر جنبه‌هایی از داستان‌های علمی تخیلی را در آثار خود به عاریت گرفته‌اند، اما جان هریسون اولین برنده بوکر است که از دنیای صادقانه SF بیرون آمده است. او یک متفکر واقعی است، نویسنده‌ای که ژانر را به چالش می‌کشد و ایده‌ها را جدی می‌گیرد.

من بسیار هیجان‌زده هستم که داستانی از این نوع باید در فهرست نهایی قرار می‌گرفت، و باید مال من می‌شد... چرا یک اثر علمی تخیلی خوش‌نوشته نباید به عنوان یک اثر ادبی تخیلی در نظر گرفته شود؟

ام جان هریسون

«پایان همه چیز رمانی است که همه چیز را درباره شکل رمان می‌داند، و دقیقا می‌داند که وقتی آن را می‌شکند، چه می‌کند. خوانندگان همچنین بسیاری از موضوعات را از سینما می‌شناسند: فیلم فاجعه، فیلم جاده، زوج در حال فرار، قهرمان نوآر با تفنگ در کیفش، آخرالزمان.

"اگرچه بسیار ناراحت کننده است، اما در واقع کتابی عجیب و غریب نیست. پایان همه چیز است. کتابی واقع گرایانه در مورد دنیایی عجیب و غریب، پر از شخصیت های مستأصل و بی لنگر. یکی از داوران به طور به یاد ماندنی آن را مدیون کاترین منسفیلد توصیف کرد که به جی جی بالارد. مارنی، یکی از قهرمانان داستان، هیچ چارچوبی را ارائه نمی دهد و از آن رنج می برد که هیچ چارچوبی برای شخصیت های اصلی داستان ندارد و از آن رنج می برد. کل: همه چیز در این دنیای پس از فاجعه به هم ریخته است.

هریسون در مورد یک منظره تخیلی پسا آخرالزمانی و مدل زبانی بزرگ با چشمی مستند گزارش می دهد. هریسون مانند شخصیت ساحلی خود، فیلیپ، یک مجموعه دار است: او یک عمر را صرف جمع آوری کلمات برای چیزهایی کرده است. صفحه.”

کولم مک کنا با مرور آن برای ایریش تایمز، کمتر متقاعد شد. چرخش بدون سکان هریسون در داستان پسا آخرالزمانی، تصویری بدیع از آخرالزمان است. بازی با عناصر اصلی این ژانر، پایان همه چیز، هم کاوشی طولانی در مورد تأثیرات روانی تخریب سیاره‌ها و هم تمایل بشر به چشم‌پوشی است.

"متاسفانه، در ثبت جهانی که ارزش‌های خود را رها می‌کند، هریسون یک روایت توقف-شروع ارائه می‌دهد که پرشور از شخصیت‌هایی است که خارج از یک "ساختار عاطفی" قابل تشخیص عمل می‌کنند، و درگیری صحیح با متن را برای خوانندگان سخت می‌کند. این یک اثر به یاد ماندنی و دلهره‌آور است، اما دقیقا مشخص نیست که برای چه کسی است.

از رمان‌های هریسون می‌توان به کوه‌نوردان اشاره کرد که در سال 1989 برنده جایزه بوردمن تاسکر برای ادبیات کوهستانی شد. نوا سوئینگ که در سال 2007 برنده جایزه آرتور سی کلارک شد. و The Sunken Land Begins to Rise Again که برنده جایزه Goldsmiths 2020 برای نوآوری در داستان شد. مجموعه داستان «تو باید اکنون با من بیایی» در سال 2017 و «سامان دادن به جهان: داستان‌های منتخب» در سال 2021 منتشر شد.

پایان همه چیز نوشته ام جان هریسون: چرخشی بدون سکان در داستان پسا آخرالزمانی

او صخره‌نورد سابق و دونده زمین‌خورده است و داور جایزه بوکر در سال 2022 بود. این اولین جایزه بوکر برای ناشر او، Serpent’s Tail است.

هریسون گفت: "من بسیار هیجان زده هستم که داستانی از این نوع باید در فهرست نهایی قرار می گرفت و باید مال من می شد. زیرا من 40 تا 50 سال است که برای تغییر تعادل، هم به عنوان رمان نویس و هم به عنوان منتقد تلاش می کنم. چرا یک اثر علمی تخیلی خوب نوشته شده نباید یک داستان ادبی تلقی شود؟

او در گاردین نوشت: «من می‌خواستم این کتاب شکل دیگری ارائه دهد: فاجعه‌ای که تجزیه و تحلیل ماهیت آن غیرممکن است». «در داخل رمان پارودی‌ها، استعاره‌ها و استعاره‌های سیاسی مختلف وجود دارد؛ مقداری طنز غم‌انگیز. پایان همه‌چیز درباره تلاش برای زندگی به گونه‌ای است که گویی هیچ چیز اشتباهی رخ نداده است. این داستان فاجعه‌ای است که در آن فاجعه ناتوانی در درک آن است.

با این حال، امیدوارم که مسائل شفاف باشند: فروپاشی عقلانیت که با ترامپیسم و ​​اینترنت همراه است و آگاهانه توانایی بیان واقعیت درباره هر چیزی را مخدوش می‌کند؛ تلاش غیرقابل توضیح بشر برای درهم شکستن و رها کردن محیطی که نمی‌تواند بدون آن زندگی کند؛ از دست دادن هر حسی که ما واقعا می‌دانیم چگونه جهان را مدیریت کنیم، مگر از طریق یک Netflntaixsywer.